Энд л хүлээе

Үйлийн үр

2012-01-04T22:57:00.001-08:00

Санчигт нь цагаан үс хараасаа олон харагдах ч залуу насандаа олон бүсгүйчүүдийн зүрхийг шархлуулж явсан болов уу гэмээр хижээл насны эр болкон дээрээ тамхи татан бодолд дарагдана. Шанааны судас нь үе үехэн гүрэлзэн, нүд нь хилэнтэй сэргэн ирэх ч төд удалгүй гал нь унтраагүй цогон дээр ус асгасан мэт сүүмийн алга болох ажээ. Нэг хүн ирж яваа бараанаар ухасхийн тамхиа унтраагаад таягаа тулан цойцгоносоор цааш орлоо. Хаалганы түлхүүр дуугарах агшинтай зэрэгцэн тэргэнцэртээ яаран суугаад юу ч болоогүй мэт зурагтын суваг сольж эхлэв. Гаднаас орж ирсэн хүн шуухитнан нусаа чимээтэй татан үүдэнд гутлаа тайлж замбараагүй хаяснаа том өрөөнд орж хижээл эрийн өвдгийг тэврэн уналаа.

-Ааваа, Зоригт надад хайргүй болсон гэнээ. Надтай дахиж уулзмааргүй байна гээд байна ш дээ би яах юм бэ гээд эхэр татан уйлахад Гончиг дэмий л толгойг нь илэн дотроо мэгшинэ. Охиныхоо шаналаад явааг, хайр нь нэг л бүтэмжгүй байгаад байгааг Гончиг аль хэдийн мэдэрсэн. Охин нь түүнээс юмаа нуудаггүй болохоор хэлнэ байх гээд хүлээсэн ч охин нь өнөөдрийг болтол тэвчээд чимээгүй л байжээ. Хүн шиг хөлтэй байсан бол муу золигийг очоод нам цохихсон гэж хичнээн хүсэвч 00-ын өрөө, болкон хоёроос хэтрэхээ больсон өөртөө л дэмий ундууцна. Гончигт охиноос нь өөр санаж сарвайх хүн үгүй. Тэр нэг жилийн гайтай автын ослоос болж хайртай хань нь хорвоогийн мөнх бусыг үзүүлж, өөрөө өрөөл дутуу болчихоод охиндоо бараа болохоос цаашгүй. Хурааж хуримтлуулсан хэдийхээ ачаар хэн хүний гар харахгүй болгоод амьдарч байгаа ч угийн хөдөлгөөнтэй байсан хүн гэнэт ингээд гэрийн мухар сахичихаар үхснээс өөрцгүй мэт түүнд санагдана.

Охин нь хар багаасаа ээж гэхээсээ илүү Гончигт илүү амь байсан болохоор өөрт юу тохиолдсон, өдөр юу болсон, хэнтэй үерхэж байгаагаа, хэнд хайртай болсноо үг үсэггүй ярьж дуу шуугүй ханхай гэрт баяр баяслыг бэлэглэгч нь гэхэд болно. Сүүлийн үед охин нь эрс өөрчлөгдөн уур уцаартай болж, аавтайгаа үг солих нь цөөрөөд, байн байн хэнгэнэтэл санаа алдан утас нь дуугарахаар ухасхийн очиж хараад урамгүйхэн цааш болгож байгаа харагдсан. Ганц баяр баясал нь болдог охин нь ингэчихээр Гончигт бүр байж суух газар олдохгүй хоногийн тамхины хэрэгцээгээ өдөрт нь барж суугаа нь тэр. Охиноо жаахан байхад нь ширүүхэн хэдэн үг хэлчихээр нүднээсээ том том нулимс унаган аргадахаар бүр гомдолтой уйлдаг байсныг нь санан шимширч

-Миний охин аавдаа эхнээс нь ярь даа. Зоригт нь гайгүй л хүүхэд шиг байсан. Яг юу болсон юм? Аавдаа утсыг нь өгнө үү? Аав нь яриадахъя

-Одоо бүх юм өнгөрсөн. Хуучин найз охиноо мартаж чадахгүй байгаа юм байхаа. Нөгөөхтэйгөө эргээд нийлж байгаа намайг битгий гай болоорой гэсэн гэхэд Гончигийн тархин дундуур тасхийтэл татаад авсанд ижил болж гар нь сулран ирлээ.

-Ааваа та зүгээр үү? Таны царай яачихваа? Ааваа намайг уучлаарай. Охин нь зүгээр ээ. Охин нь Зоригтыг мартаж чадна хэмээн сандран шулганахад

-Аавдаа аяга хүйтэн ус хийгээд ир гээд өнгөрсөнд болсон нэгэн явдлыг нэхэн саналаа.

***

Өвлийн цас бударсан орой залуухан Гончиг гэр хорооллын нэгэн айлын хаалганд машинаа тулгах нь холгүй зогсоогоод хаалгыг ууртай түлхэн орлоо. Гэрэлмаа галын урд мах хөшиглөн суух агаад Гончигийг хараад царайнд нь баярын мишээл тодорч

-Миний хайр хүрээд ирэв үү? Ашгүй эрт ирлээ. Хайр нь дуртай хоолыг нь хийх гэж байлаа.

-Чи юундаа худлаа налиганаад байгаа юм бэ? Хүний амьдралд гай болох гэж байгаа юм шиг Сүрэнтэй үхснээ хийж уулзсан юм бэ? Чи миний амьдралаар тоглочихлоо за. Би чамтай зүгээр л хамт амьдарч байгаа болохоос хэзээ чамтай ханилна сууна гэж хэлсэн юм бэ? гэж шүлсээ үсчүүлэн орилсноо хамаг хувцсаа цуглуулан чемодандаа чихээд

-Би энэ газрын мухарт чамтай хамт амьдралыг барна гэж бодоо юу? Чи битгий мөрөөд. Дахиж миний амьдралд орж ирж гай болоод үзээрэй

-Гончигоо чи байз л даа. Би тэр хүүхэнтэй чинь уулзаагүй. Над дээр өөрөө ирсэн. Би хамт амьдардаг гэж үнэнээ л хэлсэн шүү дээ. Миний хайр уучихсан юм уу?

-Мөн тэгнэ байх даа.

-Хайраа би өнөөдөр эмнэлэгт үзүүлсэн. Хоёулаа удахгүй хөөрхөн хүүхэдтэй болно гэсэн.

-Наадах чинь миний хүүхэд биш. Битгий дэмийрээд бай. Би хэлсэн шүү. Миний нүдэнд битгий үзэгдээрэй гээд хаалга саван гарахдаа Гончигийн санаа зовж байсан гол асуудал баян айлын хүргэн болох замд нь гай болсон Гэрэлмааг яс махандаа шингэтэл үзэн ядснаас хүүхдийн тухай, хэдэн сар түүнийг халамжилж, аргадаж амьдарсан бүсгүйн амьдралын хумсын төдий ч бодоогүй.

***

Тэвчиж барьсан нулимс нь үрчлээ суусан хацрыг нь даган урсахад Гончиг дэмий л охиноосоо нуун арчаад авчирсан усыг нь чичигнэсэн гараар авлаа.

-Охиноо сандаргачихав уу даа? Аав нь зүгээр ээ. Дэмий юм бодогдоод...

-Ааваа би жирэмсэн... гээд охин нь эмээсэн байртай хулмалзан зогсоход энэ удаад Гончиг өчүүхэн төдий ч цочирдсонгүй харин болох юм болдгоороо болж гэсэн байртай нүүр дүүрэн инээгээд

-Хүн бүл муу бид хоёрт аштай юу даа. Алив аав нь охиноо үнсье гээд духан дээр нь зөөлөн үнэрлэлээ.

Тунгаагийн үг санаанаас гарахгүй явсаар байгаад нэг

ийм үргэлжилсэн үг болгочихлоо.

Гомдох эрхгүй

2011-12-28T01:16:00.001-08:00

Сэвжид 4 настай хөөрхөн хүүтэй. Хийсвэрийн аргаар төрсөн мөн дээр нь эрүүл мэндийн байдлыг нь харгалзан эмч нар түүнийг дөрвөн жилийн турш хүүхэдтэй болохыг хатуу хоригложээ. Тэрхэн үедээ Сэвжид хөөрхөн хүүтэй болчихсон болохоор 4 жилийн турш хүлээнэ гэдэг түүний хувьд асуудалгүй мэт санагджээ. Гэтэл хүү нь өсөхийн хэрээр дүү нэхэх болж өөрөө ч далдхан охин хүүхэдтэй болохыг хүсэмжлэх болжээ. Сунайтал хүлээсэн 4 дуусч ерөндөгөө авахуулаад л бараг бие давхар болсон гэдгээ мэдсэн Сэвжид хувцасаа зузаалж, тэжээлэг чанартай хүнс хэрэглэхийг эрхэмлэнэ. Дэндүү завгүй нөхөр нь шинэ хүнтэй болсон тухай дуулаад хөл нь газар хүрэхгүй байсан ч тэр болгон тус нэмэр болох нь ховор.

Энэ үеэр нас дарсан аавых нь бие чилээрхэн охиноо бараадан ирэхэд Сэвжидээс өөр гадуур дотуур гүйж эмнэлэгээр нь орж, эмч нартай нь уулзах хэн байх билээ. Өглөө хар эртлэн босож ханьдаа халуун цай хоол бэлдээд, хүүгээ цэцэрлэгт нь хүргэж, аавдаа цай дөхүүлээд ажил руугаа яаравчилна. Халтиргаа гулгаа ихэссэн явган хүний замаар ойччихгүйг хичээн алхахдаа Сэвжид гэдсэнд нь бүрэлдэж байгаа нэгэн баяр баяслыг мартаж үл чадан инээмсэглэн алхана. Гэдсээ томортол ажлыхандаа бие давхар болсон тухайгаа хэлэхгүй байя хэмээн нууж байсан ч гярхай нэг нь өндөр өсгийт өмсөхөө больсон, биеэ гамнах болсныг нь аль хэдийн ажиж мэдээд жиг жуг гэлцэж байлаа.

Хүний гар хараад байх дургүй Сэвжидийн хувьд гам барих бэрхшээлтэй байлаа. Нөхөр нь өглөөнөөс орой хүртэл завгүй учир түлээгээ хагалаад, өглөөд галаа өрдчихдөг байсан хэрнээ гэдсэн дэх үрээ хайрлан тэр болгонд хүрээд байхыг бодохгүй ч гэр нь хөрч, нөхрийх нь ажлын тарахын алдад арга буюу хөлдүү мах хөшиглөж эхэлнэ. Түүнийг биеэ гамнаж эхэлсэн энэ ганц сарын хугацаанд түүний төрөл төрөгсөд ах дүүс хадам гээд Сэвжидээс хамааралтай гэх бүх хүмүүс Сэвжидийн гарыг харах болсон мэт санагдан заримдаа бухимдах ч халамжгүй ажлаар түрий барьсан ийм ханьтайдаа өөртөө л гомдон хааяа нулимсаа нуун арчина.

Дахиад л ганцаараа эмнэлэг орохоор Сэвжид бухимдангуй алхана. Сүүлийн хэд хоног ядарч сульдаад, хачин ая тух муутай байлаа. Энэ тухайгаа нөхөртөө хэлэхэд биеэ чагнаад байлгүй үзүүлэх ёстой газар нь үзүүл гээд буруу хараад унтаад өгчээ. Цайны цагаар хамт эмнэлэг явъя гээд нөхөр рүүгээ залгатал завгүй байна гээд шууд утсаа салгажээ. Өмнө нь нөхрийхөө ийм халамжгүй, хэнэггүйг анзаардаггүй байж. Гэтэл өөрийгөө биш гэдсэн дэх үрээ хайрласан сүүлийн 2 сар нөхөр нь түүний хүүхэд шиг Сэвждээс зөвхөн шаардаж амьдардаг шимэгч юм гэдгийг яс махандаа шингэтэл ойлгожээ.

Эмнэлэгийн хаалгаар ортол эм тарианы холилдсон үнэрт дотор нь муухайрч огихоос наахнуур эмчийхээ өрөөнд орлоо. Эмч нөгөө л сайхан зангаараа...

-Яасан миний дүү юу болов? Царай чинь сайнгүй харагдаж байна?

Сэвжид өөрийн мэдэлгүй уйлж эхлэв. Түүнд ингэж санаа тавьдаг хүн байдаггүй юм байна. Сэвжид л байнга хүмүүсээс ингэж асууж халамжилдаг. Тэднээс хариу нэхэж уурлаж байсан ч удаагүй. Гэтэл одоо бол өөр тохиолдол шүү дээ гэж бодохоос сайхан инээмсэглэдэг эмчид зовлонгоо тооччихмоор... Арай гэж тайвширлаа.

-Алив миний дүү, оройн дээр гараад хэвтчих. Та хоёр минь ямархуу байна? Би нэг хараадахъя гэхэд Сэвжид дуулгавартайяа бослоо. Эмч үзлэгийн явцад чимээгүй л байгаад байлаа. Урд нь үзүүлж байхад байнга ямар нэг юм ярьж инээж байдаг эмчийх нь царай барайгаад улам түгшүүртэй харагдана.

-За миний дүү, боллоо. наашаа ирээд суу даа.

Эмч нүүр рүү нь харж хэсэг сууснаа

-Чамайг энэ хүүхдийг хичнээн хүсэж байсныг эмч нь сайн ойлгож байна. Гэхдээ миний дүү сэтгэлээ бариарай. Ураг амьгүй болсон байна. Чи залуу байна. Биеэ сайхан тэнхрүүлээд зөндөө хүүхэдтэй болно шүү дээ гэхэд Сэвжидийн чих шуугиад зарим үгсийх нь учрыг ойлгосонгүй. Эмч сандран түүнийг ор руу түшиж аваачин хэсэг хэвтүүлж баахан зөвлөгөө өгөөд явуулжээ. Сэвжид ажил руугаа ч очсонгүй. Шууд гэртээ очоод орондоо орлоо. Нөхөртөө хүүдээ хоол унд ч гэж санаа зовсонгүй. Тэр хүн бүхний төлөө санаа тавьсаар байгаад бүр ядарчихаж...

Хүйт даасан харанхуй гэрт нөхөр нь хүүгээ хөтөлсөөр орж ирээд гэрлээ асаалаа. Сэвжид орон дээр тайван унтана. Нөхөр нь дөхөж очоод

-Хүүгээ эрт тарсан юм бол авахгүй яасан юм бэ? Ганцаархнаа үлдчихсэн байна ш дээ гээд чанга хэлэхэд Сэвжид цочин сэрснээ

-...

-Бие чинь зүгээр үү? Ядаж галаа түлчихгүй

-...

-Ээжээ таны дух яагаад ийм халуун байгаа юм бэ? Ээжээ, би шинэ дуу сурсан. Дүүгээ гарахаар зааж өгнөө гэхэд Сэвжид эг маггүй уйлан

-Миний хүү дараагийн дүүгээ л хүлээх болох нь дээ гэхэд хүү нь ээжийгээ уйлсан гайхан харж байснаа даган уйлж эхлэд нөхөр нь Сэвжидийн хэлсэн үгийн утгыг сая л ойлгосон бололтой

-Юу гэнээ? Яасан юм бэ? гээд хашгирах загнахын наагуур асуулаа.

-Ураг амьгүй болсон байна гэнээ гээд нулимсандаа хахаж цацан хүүгээ элгэндээ тэврэх Сэвжидийг хэлэхэд нөхөр нь

-Чи л ажил ажил гэж гавьсан мөнгө олохгүй байж хоёр талд гүйсээр байгаад хүүхдийг минь алчихлаа гэж цахиртсан хоолойгоор сөөнгөтөн орилоход тэр хүйтэн гэрт аймшигт нам гүм ноёрхлоо.

Шинэ жил

2011-12-13T01:19:00.001-08:00

Төмөр, Саран хоёр уулздаг болоод сар гарангийн нүүр үзэж байна. Гилүүртэй зам дээр хоёр машинаа "үнсэлцүүлчихээд" хэрэлдэж танилцаж байсан гэхэд тэдний харилцаа тун удалгүй гал халуун дурлал болж өрнөсөн. Төмөрийн найзууд тэр хоёрыг явуулан хэрэлдэж танилцсан хүмүүс суудаг юм гэсэн гэхэд Төмөр жигтэйхэн хөөрцөглөнө. Замын голд хар хүйтэнд хацрыг нь хорстол алгадаж байсан бүсгүйтэй дотно танилцаад ирэхнээ тэр их ааш хаанаас нь гарсан байна гэж гайхмаар... Харин ч эрх нялуун зан, хайр халамж нь Төмөрийн сэтгэлийг улам бүр соронздож байлаа. Сүүлийн хэд хоног Саран утасных нь дуудлаганд хариулахаа болиод утас нь байнга салгаастай байх болжээ. Сарангийн тунирхуу занг мэдэх болохоор Төмөр яаж аргадах учраа олохгүй л байлаа.

Сүүлд уулзахадаа Саран ямар нэг юманд сэтгэл нь шаналсан юм уу гэмээр нэг зүйл хэлэх гээд болиод байгааг нь Төмөр анзаарсан ч яагаад ч юм муу совин татаад байсан болохоор чимээгүйхэн аясаар нь байжээ. Гэтэл огт уурлах шаардлагагүй зүйл дээр Саран гэнэт омогдон найзуудых нь дэргэд анх уулзсан шиг аашлан учир зүггүй хашгичиж байснаа гараад явчихсан. Төмөр яг юу болоод өнгөрсөн, Сарангийн уурыг юу тэгтэл уурлуулсныг гайхаад учрыг нь олохгүй үлджээ. Саранг хаалга саван гарах үед Төмөрийн найзууд гайхаш тасарсан харцаар Төмөр рүү нэг хаалга руу нэг харж байснаа нэгнийх нь найз охин хойноос нь явахгүй юм уу гэхэд найзуудых нь өмнө ингэтэл өрөвдөлтэй байдалд оруулсанд нь шаралхан

-Явж л байна биз. Халхын охид хаданд авирсан биш гээд тоогоогүй царай гарган суусан ч зүрх сэтгэл нь Сарангийн хойноос гүйж очоод түүнтэй учраа олон аргадаад авчрахсан гэхээс байж ядан байсан. Саран огцом ууртай ч өөрийхөө бурууг ойлгож эргээд заавал уучлал гуйдаг болохоор Төмөр тэвчээртэй хүлээж байлаа. Он гарахад хэдхэн хоног үлдчихсэн байдаг. Сарангийн гэрийг нь мэдэх ч ээж аав нь гадаадаас ирнэ гэж байсан хугацаа нь болчихсон байсан болохоор эмээгээд шууд яваад оччихож бас чадахгүй л байлаа.

Төмөр зүгээр хүлээгээд суугаад байх тэвчээр нь тасарчээ. Өнөөдөр чинь он гарах гэж байна. Хайртайгаа хамт гаргах гэж байгаа анхны шинэ жилийн баяр шүү дээ. Уучлал гуйж чадахгүй эмээгээд л явж байгаа гэж дотроо эвийлэн бодсон Төмөр Саранд бас Сарангийн гэрийхэнд жаал жуул бэлэг аваад -Хайртай л юм чинь гэрийхнээс нь одоо алийн болгон зугтах вэ дээ гэж өөрийгөө зоригжуулан гэрээсээ гарлаа. Замаасаа зориг мохон хазайчихгүйн тулд Сарантай өнгөрүүлсэн сайхан дурсамжуудаа, хайрын ялдам үгсийг нь санан санан алхана. Хайрыхаа тухай бодоод өөрийн мэдэлгүй ганцаараа инээмсэглэн алхаж байгаагаа ч анзаарсангүй. Гэнэт хэн нэгэн далан дээр нь цохиход цочсондоо золтой л халтираад уначихсангүй.

-Цас мөсний орноос цан хүүрэг татуулсаар өвлийн өвгөн аав нь өхөөрдөм хүү Төмөрдөө ... гээд хоолойгоо шахан дуржигануулах өвлийн өвгөний хувцастай хүн зогсож байлаа.

- Хэн бэ?

-Чи нээрээ муу найзыгаа сахал зүүчихэнгүүт танихгүй өнгөрчих бололтой юмаа гээд өөрийн хоолойгоор дуугарах нь хар багын найз Сайхнаагийнх нь хоолой яах аргагүй мөөн.

-Чи яахаараа ийм хувцас өмсчихсөн явж байдаг байнаа?

-Дарга л чи сайхан хэлэмгий доломгой гэж хошгоруулж байгаад ийм юм өмсгөөд хоёр хүүхэддээ бэлэг хүргүүлчихлээ ш дээ гэхэд Төмөрт нэг сайхан санаа төрж

-Алив хөгшөөн. Чи даргаа баярлуулчихсан юм чинь, хайр багын найзаа гомдоохгүй юм байгаа биз дээ гээд мөрөөр нь тэврэн цааш одлоо.

---

Хаалганы хонх зогсолтгүй дуугарна.

-Хэн бэ?

-,,,

-Хэн бэ?

-Өвлийн өвгөн байна.

-Сараан, манайх өвлийн өвгөн захиалсан юм уу? Миний охион нааш ирээ... гээд хаалга тайлтал

-Цас мөсний орноос цан хүүрэг татуулсаар өвлийн өвгөн аав нь... гээд ээрээд таг болчихов. Сарангийн мөрөөр нь нэг залуу тэвэрчихсэн

-Ааваа өвлийн өвгөн гэсэн үү? Ашгүй дээ. Би хайрдаа гэнэтийн бэлэг барих гээд өвлийн өвгөн захиалчихсан юм аа гээд Саранг өөр рүүгээ харуулан хацарнаас нь энхрийлэн гарт нь хуримын бөгж гялалзлаа.

Төмөрийн нүд нь харанхуйлан нулимс нь цийлэгнэн ирсэн ч нэгэнт зорьж ирсэн хэргээ биелүүлж эцсийн удаа ч болов хайрыгаа баярлуулаад явъя даа гэсэн бодлоор тэнхээ авч

-Цас мөсний орноос цан хүүрэг татуулсаар өвлийн өвгөн аав нь.... гээд сааралтсан хоолойгоор нэг ч амьсгаа авалгүй хэлсний дараа авчирсан бэлгээ бүгдийг нь Сарангийн гарт бариулаад нүд рүү нь хартал Саран Төмөрийг таньсан бололтой балмагдан царай нь хувхай цайжээ. Төмөрт энэнээс илүү тэсэх тэнхэл байсангүй. 3 давхраас тэр яаж бууж ирээд машинд сууснаа санахгүй байлаа. Сайхнаа гайхан

-Яасан бэ? Саранд гэнэтийн бэлэг болж чадсан уу? Цаад чинь юу гэж байна?

-Дуугай наад машинаа хурдан асаа л даа. Эндээс хурдан явмаар байна гээд Сайхнаа руу хашгичихад Төмөрийн нулимс сул асгарч байлаа.

-Сайхнаа найз нь эмэгтэй хүнд дахиж хэзээ ч итгэхгүй ээ гээд жаахан хүүхэд шиг эхэр татан уйлах Төмөрийг ийм байхыг хэзээ ч хараагүй найз нь дэмий хоолой засан явлаа.

Хүний захиасаар нэг иймэрхүүм оруулчихлаа. Уучилж ажаамуу хэхэ

Аав

2011-11-25T00:08:00.001-08:00

Өглөө уйлж сэрсэн Долгор шөнийн зүүдээ бодох бүр нулимс нь цэлэлзэнэ. Долгорын аав нь мөнх бусыг үзүүлээд өдгөө хоёр жилийн нүүр үзэж байгаа. Аавтайгаа сүрхий дотно юмаа ярилцдаггүй ч эрх охин нь байлаа. Хааяахан бор дарс балгачих дуртай занд нь Долгор хар багаасаа дургүй байсан. Аав нь зүгээр нэг архи балгачихгүй уух бүрдээ хөөрхий ээжид нь хамаг бяраа гаргаж орон гэрээ дайны талбар болгочихдог байлаа. Эрүүл байхад нь ээжтэйгээ нийлээд уйлж байгаад л дахиж уухгүй ам өчгийг нь авдаг ч хамгийн ихдээ л сар уухгүй байж хэлсэн амандаа хүрнэ. Хүний хүүхдүүд Аав өчигдөр архи уугаад гээд инээгээд ярихад нь Долгор бүр чин сэтгэлээсээ гайхна. Сүүлд нь ухаарахнээ хүмүүсийн аав өөрийх нь аав шиг тэгж тавьтаргүй уудаггүй л байсан юм билээ л дээ. Долгорт архи гэдэг үг айдас гэдэг үгтэй утга адил сонсогддог.

Хөдөөнөөс охиноо эргэнэ гэж ирээд Долгор дээр ч ирэлгүй мөнөөх л дарсны найзуудтайгаа нийлээд орой болтол аав нь таг л байлаа. Долгор аавынхаа занг мэдэх болохоор согтуу хөлчүү оюутны байранд нь ирж түмэн оюутны нүдэн дээр шившгийг нь хутгах вий хэмээн сэрэмжлэн гарч орон гүйсээр... Тэр өдөр аав нь холбоо барьсангүй, ирсэн ч үгүй. Ээжтэйгээ утсаар ярьтал найзындаа тасарчихсан унтаж байгаа сураг сонсоод санаа амар нь унтжээ. Маргааш нь хичээлээ тараад байр руугаа орох гэж явтал -Миний охион гэх сөөнгө хоолой сонсогдлоо. Инээмсэглэн алхаж байсан Долгорын царай хоромхон зуур хувираад түргэн зуур ийш тийш сэрвэлзэн хартал оюутны байрны өмнөх хашлаган дээр аав нь сууж харагдлаа. Долгор оюутнуудаас бушуухан салж аавыгаа даллаад хүмүүсийн нүднээс далд орсон хойноо амьсгаагаа даран аавыгаа хүлээн зогслоо.

-Та чинь ямар сонин хүн бэ? Над дээр ирнэ гэчихээд архи уугаад явчихдаг...

-Харин тиймээ. Нөгөө Энхээ тосч ирчихээд уулзаагүй удсан найз гээд гэртээ аваачаад дайлчихлаа.

-Та нээрээ өөдгүй ш дээ. Ирчихлээ барилаа гээд утсаар ганц ярьчихгүй. Утас чинь байнга холбогдохгүй. Хөдөө таныг ууж идээд явж байсан бол жижигхэн газраас ээж таныг хайгаад олчихно. Энэ том хотод алга болчихвол би таныг хаанаас олох юм бэ гээд эхэр татан уйлтал аав нь баахан гэмшингүй

-За миний охин битгий уйл. Аавыгаа уучлаарай.

-Та хоол унд идсэн юм уу?

-Идсээн миний охин. Ээж чинь намайг архи уучихна гээд мөнгө өгч явуулаагүй. Чам руу банкаар шилжүүлэх юм гэсэн. Чи аавдаа хэдэн төгрөг өгөх үү? Дотор их муу байнаа.

-Та нээрээ арай ч дээ. Оюутан надад юуны мөнгө байх вэ дээ. Би таныг л надад мөнгө өгөх байх гэж бодож байлаа. Тэгээд хүн булай болгох гэж байгаа юм шиг бөөн архи дарс нэвширтэл үнэртүүлчихээд байраар ирээд байх хэрэггүй. Маргааш буцах билэтийг аваад хүлээж байя гээд эргэхэд

-Миний охин хичээлээ сайн хийгээрэй гээд цаашаа бээвийгээд алхаж байсансан. Тэр өдөр Долгор кармандаа байсан 10000 төгрөгөө гаргаад өгчихмөөр байсан ч архи л ууна шүү дээ гэж бодохоос харам төрж тэр мөнгийг өгч тэвчээгүй юм. Тэр явдлыг аав нь дахиж яриагүй, бас дахиж архи уугаагүй. Харин Долгорын хувьд аавыхаа дэргэд суухдаа ч, аавых нь суудал эзгүйрэхэд тэр өдрийг байнга дурсаж харамсдаг. Хэтэрхий их гомдоод л аав минь дуртай зүйлээ уухаа больчихсон байх даа гээд ээжийхээ өвөр дээр уйлахад ээж нь толгойг нь чимээгүй л илж байсан.

Урд шөнийн зүүдэнд аав нь яг л тэр өдөр Долгор дээр ирсэн шигээ хувцастай, царайтай иржээ.

-Алив аав нь охиноо үнэрлэе гээд духан дээр нь үнсэхэд сахал нь ирвэгнүүлэх шиг болж Долгорын нулимс сул асгарчээ.

-Аавдаа хэдэн төгрөг өгөөч гээд Долгор руу харахад Долгор эгээ л тэр өдөр оччихсон мэт санагдана. Халаасаа ухтал 10000 төгрөг байлаа.

-Ааваа, би таныг яаж ганцааранг тань явуулах вэ дээ. Хоёулаа хамт явъя гээд гараас нь хөтлөхөд аав нь

-Хүн амьтан харчихна. Нэг архичинтай явж байна гэж охиныг минь муу хэлэх вий гээд цааш болоход Долгор аавыгаа сугадаад

-Ааваа, охиноо уучлаарай гээд мөрийг нь дэрлэтэл өглөөний сэрүүлэг Долгорыг сэрээжээ. Толинд хартал нүд нь бүр хавдчихсан байлаа. Аавыгаа санаж баахан уйлсны эцэст хүйтэн усаар нүүрээ шавшаад

-Аав минь надаас буян нэхэж байгаа юм байна даа гэж дотроо бодоод гандан орохоор гарлаа.

Монита

2011-11-23T02:09:00.001-08:00

Ажлаараа шинэ жилийн угтаж монита зарлах болсон гэсэн мэдээ албан газрын хэдэн ажилчдад хоромхон зуур тарлаа. Ганц бие татлаа түтлээгүй нь өөртөө таалагддаг нэгнээ сонгочих юмсан гэсэн нууцхан бодол өвөрлөн баярлаж байхад ар гэр амьдрал үр хүүхэдтэй нь эхнэр хүүхдээ баярлуулах мөнгөгүй байхад бас юун илүү зардал вэ гэсэн янз муутайхан хүлээж авч байлаа. Гэвч энэ тухай сонсоод хамгийн их гунигласан хүмүүс ажлын байрны хамгийн доод давхар буюу подволд сууцгаана.

-Орохгүй байж болдоггүй юм байх даа.

-Хүчээр л оруулах байлгүй дээ.

-...

Удсангүй ч үгүй зохион байгуулагчид хүмүүсийн нэрс хийсэн хайрцаг барин өрөө өрөөгөөр орон сугалуулсаар тэдэн дээр ирлээ.

-Бид ормооргүй байнаа.

-Юу гэсэн үгийн компаниас зохиож байгаа нийтийн арга хамжээнд оролцохгүй байж яаж болдог юм бэ. За битгий маяглаад бай.

-...

Ажлын газрын залуус бөөгнөрөлдөн хэнийг сугалсан хэнийг сугалсан хэмээн бие биенийхэ хэл амыг сугалчих шахан зогсож байтал Аюур ирж яваа харагдлаа. Хэн хэнийхээ сугалсан хүмүүсийг мэдсэн болохоор бүгд Аюурыг амдан очоод

-За хэнийг сугалсан?

-Монита чинь нууц байдаг биз дээ.

-За сүртэй ш дээ.

-Цэвэрлэгч Туяа эгчийгээ... гээд сугалсан сугалаандаа сэтгэл дундуур байгаа нь илт мэдэгдэхүйц урвайлаа. Залуус ч чимээгүй болж дор бүрнээ монитадаа юу авч өгөх талаар ярилцан цааш одоход Аюур усны автомат машинаас ус авч зогсох зуур

-Би ямар азгүй юм бэ. Шинэ охидууд их л байсан тэднээс нэгийг нь сугалчихсан бол... Гэрлээ одоо маяглачихын. Түрүүн сугалаагаа сольчих л байсан юм ш дээ. Нэг сугалсан бол сугалсан ч гэх шиг. Тэр хэзээ тийм шударга болчихсон юм гэсэн бодолд дарагдаж байснаа халуун ус халин гар руу нь асгарахад цочин гараа огцом татлаа.

Хоёр цэвэрлэгч цайгаа уун сууна. Шатаар бууж ирж явсан өөр нэг ажилтан

-Та хоёр монитагаа сугалаа юу? хэмээн хөгжилтэй инээсээр бууж ирэхэд дээрх хоёрын царайд хувирал гарсангүй.

-Уг нь бид оролцохгүй байвал дээр юм дөө. Хэнийг сугалж хичнээн сайхан бэлэг өгөөд ч нэмэргүй. Бид нарыг цэвэрлэгч гэсэн шиг л бэлэг өгдөг юм шүү дээ гээд санаа алдахад охины инээд санаа зовнилоор солигдож

-Өө ямар баларсан юм бэ. Тийм юм болдог юм уу гэж өөрөө гэм хийсэн мэт хэлснээ Уянга шурхийн өгсөж одлоо.

-Хүүхдийг эвгүй байдалд оруулсан эвгүй юм ярьж байх юм. Бидэнтэй үг тоож сольдог хэдийн маань л нэг шүү дээ. Бусад нь тэглээ гээд энэ охины буруу биш хэмээн арай ахимаг нь нөгөөхөө зэмлэлээ.

Монита эд дундаа орж энд тэндгүй л бэлэг барьсан, амттан идсэн, баярласан хүмүүс ажлаар дүүрчээ. Доод давхрын мөнөөх өрөөнд өнөөдөр тэс өөр уур амьсгал өрнөнө.

-Хөөх, ийм их юм өгсөн юм уу? Яанаа эргүүлж юу өгнөө? Ямар гоё гоё юм харагдаж байнаа? Чинийхд юу байна?

-Бараг ижилхэн юм байна. Бид хоёрыг нэг хүн сугална гэж баймааргүй юм аа. Өнөөдөр ч манай хүүхдүүдийн харин нэг нар нь гарчээ хэмээн ам амандаа үглэнэ. Түрүү 2 жилийн монита энэ хоёрт "Та хоёр бол цэвэрлэгч шүү дээ" гэдгийг л маш сайн сануулж өгснөөс өөр дурсамжгүй өнгөрсөн. Гэтэл энэ жил тэд өнжөөд л ийм том бэлгүүдэд даруулах болжээ.

Өнөөдөр монита задлах өдөр. Бэлэг өгч байсан хүмүүсээ баярлуулах ёстой гэсэн хүмүүс гадуур дотуур гүйн дор бүрдээ авч байсан бэлгүүдээсээ муутгачихгүй хэр таарсан юм хайна. Хоёр цэвэрлэгч юу дутах вэ мөнөөх том бэлгийн хариу болгож дор бүрдээ бэлтгэлээ хангаад оройг тэсэн ядан хүлээлээ. Монитагаа хэн болохыг мэдсэн нэг нь би чамд тийм бэлэг авсан шүү гэж тоглоом, үнэний хооронд хэлэлцэж, мэдээгүй нэг нь хэн юм бол гэсэн таамагт төөрөлдсөөр оройг угтлаа.

Тохилог уушын зассан тайзан дээр хөтлөгчид гарч ирэн хүмүүсийн нэрийг дуудаж тухайн хүмүүс гаран монитатайгаа танилцан бэлгээ солилцож байлаа. Аюур дотроо санаа зовинол айдас дүүрэн сууна. Хүмүүсийн бэлгийг харж өөрийхөө бэлгийг нэг харж улалзсаар нэр дуудагдахад цочих нь холгүй бослоо. Үнэндээ Аюур цэвэрлэгч Туяад эхний өдөр иштэй чихэр өгснөөс өөр зүйл өгөөгүй. Өрөөний залуус нь компаний хамаг аятайхан охидуудыг сугалчихсан өдөр бүр л үнэтэй биш ч сэтгэл шингээсэн бэлгээ зөөж байгааг хараад надтай таарсан юм гэж бодохоос ямар ч буруугүй хөөрхий Туяаг харахаас үзэн ядна. Гэтэл өнөөдөр ийм юм болно гэж хэн санах вэ дээ. Надад ч гэсэн миний монита бэлэг өгсөн биш гэж өөрийгөө өмөөрч бодсоор цааш харан зогстол

-За Аюурын монита хэн байсан бэ? За ирээд ард нь зогсчих. Одоо Аюур эргээд хараарай гэхэд түүний өмнө компаний хамгийн сайхан ааштай гэгддэг Уянга зогсож байлаа. Аюур том хайрцагтай хөнгөхөн бэлгээ Уянгаад өгөхөд цаадах нь инээмсэглэн аваад би чиний өмнөөс монитаг чинь баярлуулчихсан болохоор Туяа эгчийн өгөх бэлгийг миний өнгөрсөн удаад өгөөгүй бэлгүүд гээд бодчихоорой гээд тайзнаас буулаа. Аюурт хэлэх үг олдохгүй ичиж бантсандаа хэсэг эргэлдэж байснаа арай ядан буун Уянгаас нүүр бурууллаа. Удалгүй Туяа эгчийн ээлж болоход Аюур монита нь байсныг мэдээд баярласан сэтгэлийн угаас

-Цэвэрлэгч ч гэсэн хүн юм гэж биднийг хүндэлж сайхан бэлэг өгч байсан дүүдээ баярлалаа. Дүүгээ буруугаар бодож явдаг байжээ. Тэр их бэлгийн хариуд энэ хаана ч хүрэхгүй байж магадгүй гэхдээ дүүдээ өгнө гэж эгч нь сэтгэлээсээ хатгасан юм шүү гээд том жаазанд хийсэн үзэсгэлэнт хос хунгийн хатгамалыг гардууллаа. Үнэндээ энэ бол тэр оройн хамгийн үнэтэй хамгийн нандин бэлэг байсан нь бүхнээ ил. Аюур хөлсөө байн байн арчин талархаад өмнөө зогсоо эгчийг анх удаа өөр шигээ хүн юм гэдгийг олж харлаа.

Хайр-үгүй

2011-11-16T01:30:00.000-08:00

Миний өмнө толгой гудайн суугаа энэ хархүүг би өмнө нь өөрөөсөө ч илүү их хайрладаг байлаа. Тэр бардам байхдаа миний хайрыг илүү татдаг ч байсан юм шиг. Ингээд суугааг нь харахаар огт танихгүй хүн шиг санагдах юм. Олон ч удаа энэ хүнийг аргадаж өөрийн бардам зангаа хайр найргүй гишгэчиж байж билээ. Би хэзээ ч ийм төгсгөлийг хүсэж байгаагүй. Гэтэл эмэгтэй хүний бага багаар хураагдсан гомдол ямар ч их хайрыг үгүй хийх хүчтэй байдаг гэж би өөрөө ч төсөөлөөгүй. Дэндүү их хайрандаа шатаж явах үед минь өчүүхэн төдий ийм сэжим гарсан бол би чамд аль болох гомдохгүйг хичээх байсан нь гарцаагүй. Буцааж болдоггүй ганцхан зүйлийг цаг хугацаа гэж нэг хүн хэлсэн байдаг. Гэхдээ хөрчихсөн хайрыг буцаах бүр хэцүү юм гэдгийг ухаарч сууна. Намайг аргадах хамаг үгээ барчихаад чи намайг хэзээ ч хайрлаж байгаагүй юм байна, ганцаардсан үеийн чинь сэтгэлийн зугаа би байсан уу гэж хатуу үгээр хариу нэхэн суугаа чамайг өрөвдөхөөс өөр сэтгэл надад үгүй болчихож... Хэрвээ би чамайг таньж мэдсэн бол хэн нэгний өмнө дүр үзүүлж жүжиг тавьж суух өчүүхэн ч чадваргүйг бас нэгэнт зүрх буруулсан бол эргэх зангүйг мэдэх учиртайсан.

Чиний хатуу үгсийг тэвчин суугаагийн гол шалтгаан нь би чамаас холдох шийдвэр гаргасандаа өөрийгөө гол буруутан болгож байгаа хэрэг юм. Үнэндээ чиний шаналсан сэтгэл дээр чамаас болж би энэ шийдвэрийг гаргаж байгаа юм гээд хэлчихвэл чамд хэтэрхий харгис хандсан болох биз.

Хамт байхдаа чи яагаад намайг ингэж аргадаж байгаагүй юм бэ гээд цээжин дотроос өнгөрсөн үе гомдолтой хашгичиж байсан. Хичнээн уйлахгүйг хичээж байсан ч би чадаагүй. Өнгөрсөн бүхнийг буцааж болдоггүй гэсэн хүн болгоны мэддэг теоромыг чи л мэддэггүй байсан гэж үү? Би чамтай байсан хором бүхнийг хайрлаж байсан байтал чи бүгдийг өнгөрсөн хойно намайг өөртөө үлдээх гэж хэзээ ч гаргаж байгаагүй энэ бүх занг гаргаж байдаг. Яагаад ч юм миний хувьд чамтай байсан мөчүүд хайран санагдах шиг. Гэхдээ бүхний мэддэг бас нэг теором бий. Энэ бол өнгөрсний хойноос харамсах хэрэггүй. Залуу нас дэндүү богинохон.

Цэцгийн дэлбээ

2011-11-08T23:23:00.001-08:00

Гүүрэн дээр зогсоод доогуур нь урсах гол сарнайн дэлбээг тасдан хаяна. Хайртай хайргүй хайртай... Түүнийг надад хайртай гэдэгтэй хэн ч маргахгүй. Харин би түүнд хайртай юм болов уу? Хайртай хайргүй хайртай хайргүй... Би хайртай юм бол яагаад энэ хөөрхий сарнайн дэлбээг тасдаад байгаа юм бол? Хайргүй хайртай хайргүй хайртай...Хэрвээ хайргүй юм бол би хар шөнө ганцаараа гүүрэн дээр юу хийж зогсоо юм бэ? Хүн харвал энэ гүүрийг чөтгөртэй болчихож гэлцэх вий дээ. Ийм тийш харлаа...Азаар хүн алга. Би энэ сарнайн баглааг өнөөдөр өөртөө зориулж хэрэг болгон худалдаж авсан. Эхэндээ ингээд тасдаад зогсож байна гэж санаагүй л дээ. Зүгээр л гэрийн ойролцоо байдаг цэцгийн дэлгүүрт ортол байсан юм. Гоё ганган баглаа боодолгүй гал улаан сарнайнууд. Одоо ингээд гол чимээд урсаж байдаг. Чимэх ч гэж дээ. Би сүүлийн замд нь үдэж байгаамдаг уу даа.

Хүн гэгч дэндүү амиа бодсон амьтан юм. Хэн нэгний эсвэл өөрийн хайрыг цэгнэж цэгнэх ч гэж дээ сэтгэлээ хуурахын тулд өөр нэгэн амьд биетийг эд эрхтнээр нь салган хаяж байдаг. Би төсөөллөө л дөө. Цэцэг бидний оронд байгаад бидний гар хөлийг хайртай хайргүй гээд салган хаяж байна гээд. Аймшигтай юм.

Өнөөдөр би ингээд зогсож байхдаа нэг зүйлийг их сайн ойлголоо. Би түүнд биш хэнд ч биш өөртөө л их хайртай хүн юм.

Түүнд л...

2011-10-19T02:53:00.000-07:00

Сэтгэл харгүй өгүүлсэн хатуу үгс бүрийг

Сэвших салхинд дайгаад дандаа өнгөрүүлж байдаг

Санаа харамгүй чиний хайранд

Сүлэгдэж уярч би яг чинийх болохдоо

Үр цацаж эхэлсэн хайр цэцэгсийн баглаагаа

Үгүйлэхийн жаргалаар би чинь өдөр бүр услаад

Удахгүй наддаа ирэх баярын тэр өдөр

Учралын ариухан цэцэгсийг өлмийд чинь дэвсээд угтнаа

Дайгаад илгээсээн...

2011-10-19T02:52:00.000-07:00

Яагаад чи явсан юм бэ гэж би чамаас асуусан

Явсан шалтгааныг хамгийн ихээр мэддэг хэрнээ

Яг одоо би өөрөөсөө гуниг нэхэн нулимсаа эгшээж

Янагийн нандин үгсийг чинь санан санан мэгшинэ

Чи хүрэхэд дэндүү хол зүрхний минь гуниг байж

Чи хүлээхэд дэндүү урт сэтгэлийн уяа байж

Чиний явсан замаар хайрын үгсийг санан алхаж

Чиний ирэхгүй замаар чамайг асуун би алхана

Хайрын төлөө урсгасан нулимсан дусал бүр минь

Хаялж чам дээр цас болон будраад

Хайртын чинь гарт уусаж аз жаргалыг бэлэглэг

Халуухан уруулд чинь хайлж өнгөрснийг мартуулаг

Дэлгээд өгсөн сарнайтай чинь адил чиний хайр үгүй болсон ч

Дэндүү их хайрласан чамайгаа би хэзээ ч мартахгүй

Дэвэрч буцалж өнгөрсөн тэр их аз жаргал

Дахиад хэзээ ч надад ирэхгүй ч би харамсахгүй

Би тэгвэл...

2011-10-19T02:51:00.002-07:00

Хайрлаад асгасан нулимс минь чамд хүрэлгүй

Хаяад явсан чиний зүрх чулуу юм бол

Хэзээд чамайг илбэн урсах гол би болоод

Хагацаж холдолгүй чамайг зөөллөж би амьдаръя

Гамнаж хэлсэн хайрын үгс чамд бөхийж

Гээгдэж үлдсэн би чинийх болохгүй юм бол

Гэрэл гаргаж замыг чинь ивээх нар би болоод

Гунигийг чинь үргээн жаргал би бэлэглэж явъя

Би заавал сайн хүн болноо

2011-10-19T02:51:00.001-07:00

Сонор хүү толгойн гудайн алхана. Өнөөдөр гэрт хариад бас л хоол ундгүй өлсөж цангасан хоёр дүү нь бүлтийгээд угтана гэж бодохоос байж ядна. Ядаж байхад бүрэнхий болчихсон байдаг. Гэр рүүгээ алхаж байгаа шүү дээ гэж бодохоор цүнх нь улам хүндрэн гутлаа даахгүй болсон мэт чимээтэй чирэн алхана. Өмнө нь алхаж буй хоёр охин ямар нэг хөгжилтэй зүйлийн талаар ам хуурагүй ярин тас тас хөхөрөлдөж байв. Эдний гэрт хоол унд элбэг дэлбэг ээж аав эрүүл аз жаргалтай сайхан амьдардаг байх даа гэж бодсоор бяцхан атаархлын харцаар тэднийг харвал нэг охиных нь түрийвч хэзээ язаагүй унахад бэлэн халааснаас нь дүүжигнэж харагдлаа. Сонор амттай зүйл харсан мэт шүлсээ залгиад "Унахыг нь хүлээвэл ч мөдгүй дээ. Аваад зугтчихвал энэ хоёр өндөр өсгийтэй гуталтай араас хөөгөөд гүйцнэ гэж байх ч үгүй. Өөр хүнд баригдчихвал бас яахуу" гэж эргэлзэн ийш тийш хулмалзан харна. Хоол нэхсэн дүү нарынх нь царай нүдэнд нь дахин тодроход Сонорын эргэлзээ даруй үгүй болж юу л болвол болог гээд охидын хойноос сэмхэн гэтсээр түрийвчийг нь шүүрээд шурхийн гүйлээ. Сонорын хувьд энэ явдал анхных. Айж сандарсандаа зүрх нь амаараа гарах нь холгүй дэлсэж зогсолтгүй гүйсээр байлаа. Охид хойноос нь хашгирсаар хоцорсон ч Сонорын аз уу эз үү түүнийг барих гэж хэн ч хөөсөнгүй. Хаа хүртэл гүйснээ мэдэлгүй нэгэн байшингийн харанхуй булан руу орж амьсгаагаа даран түр зогсохдоо ч айдас нь дарагдахгүй ийш тийш сэртэлзэн эгээ л анчин байгааг мэдсэн туулай гэлтэй л хярна. Гартаа түрийвч байгааг гэнэт санан их л нандин зүйлд хүрч байгаа мэт чичирхийлсэн гараар эргүүлж тойруулан харсан ч нээж зүрхэлсэнгүй. Хойноос нь дагаж хөөж байгаа хүн үгүйг лавтай мэдсэн хойноо Сонор харанхуйгаас гэтэн гарч явган хүний зам даган алхах гэсэн ч хэрэг хийсэн хүн хойно ийм тийш сэрвэлзсээр явлаа. Айдас нь бага багаар намдаж дүүдээ хоол авах мөнгөтэй болсон хүн шүү дээ би гэж бодохоор цээжинд баярын оч түгнэ. Замд нь харагдсан томоохон сүпермаркет руу шийдмэг гэгч нь ороод тэргийг нь түрэн лангуун дундуур алхана. Түрийвчэнд хэдэн төгрөг байгаа бол, түрүүний хоёр охинд их хэрэгтэй мөнгө байсан болов уу, хэрвээ мөнгө байхгүй бол яана гэсэн түмэн тарчлаант бодлоо даран дүү нарынхаа хоол нэхсэн царайг санаад хөмхий зуун хүнсний лангуунаас амттай гэсэн болгоныг тэрэг рүү хийж байлаа. Түүний амттай гэж тэрэг дүүрэн авсан зүйл нь хэдэн талх, будаа, гурил, мах л байлаа. Сонорын хувьд өдөр болгон идээд байдаггүй энэ бүхэн хамгийн амттай санагдана. Эдгээрийг цуглуулж байхдаа өөрөө өлөө арай ядан дарж шүлсээ залгин байлаа.

Кассны дэргэд хүмүүсийн бяцхан дараалал үүсчээ. Ээлжээ хүлээн зогсож байгаа Сонорыг энд тэндээс нь зэмлэсэн буруушсан хүмүүс хараад байгаа мэт санагдаж хүү байн байн хөлсөө шудрана. Сонорын ээлж иржээ.

-Жаалаа ганцаараа яваа юм уу? Яаж бүгдийг нь даана?

-Зүгээрээ эгчээ би сурчихсан юм гээд нусаа татах жаалхан хүүг кассчин бүсгүй өхөөрдөн харна.

-За миний дүү нийт 30000 төгрөг болж байна гэхэд Сонор халаасаа ухан хүмүүсийн харцнаас нуун мөнөөх түрийвчээ гаргаж ирээд нээлээ. Түрийвчэнд 1000төгрөгнөөс өөр юу ч байсангүй. Сонорын нулимс өөрийн эрхгүй мэлмэрч хоёр дүүгээ бодохоос гол харлан дэмий л ханцуйгаараа нулимсаа арчина.

-Эгчээ би мөнгөө гээчихжээ. Эднийг буцаагаад тавьчих уу?

-Ээ халагаа. Их мөнгө байсан юм уу? Эднийг өөр хүн хураачихна. Миний дүү ирсэн замаараа хайгаад үзэх юм уу?

-За гээд дахиад л хүнд санагдах гутлаа чирсээр үүд алхлаа.

-Миний охин саяын хүүгийн тооцоо нь хэд болсон гэлээ? Эмээ нь өгчихье. Өнөөдөр эмээ нь 21000-ээ авсан юмаа гэх ядруухан хоолойг сонсоод Сонор хүү горьдлого дүүрэн харцаар эргэж харан зогслоо.

-Жаахан амьтан болсон хойно мөнгөө хаа нэгтээ хаяж гээсэн байж таараа. Хариад ээж аавдаа хангинуулна. Эмээ нь аваад өгье нааш ир миний хүү

Сонор зогсолтгүй уйлсаар байлаа. Хүний юм шүүрч муухай юм хийсэн байтал ингээд надад хүн тусалж байна гэж бяцхан ухаандаа бодох бүр тэр гэмшин гэмшин уйлна. Өнөө эмээ торонд юмыг нь хийлгэж аваад хүүг чиглэн ирлээ.

-За миний хүү битгий уйл. Эмээ нь авчихлаа гээд духан дээр нь үнэрлэх тэр буурай Сонорын хувьд эгээ л бурхан гэлтэй санагдана.

-Эмээ би таны ачийг заавал хариулнаа гээд нулимсаа арчин арчин хэлэхэд эмээ түүн рүү эвийлэн хараад

-Миний хүү эмээ шигээ хүнд тусалж байвал ачийг минь хариуллаа гэсэн үг. Сайн хүн болоорой гээд гарч одлоо. Сонор зогссон газраа зоогдсон мэт хэсэг нулимсаа арчин зогссноо эмээгийн араас гүйн гарсан ч аль хэдийн бараа сураг тасарчээ.

Маргааш өглөө нь Сонор хаягдсан гээгдсэн бичиг баримтын төвд түрийвчийг аваачиж өгөөд эзнийг нь заавал олж өгөхийг тус газрын ажилтнаас хичээнгүйлэн гуйжээ. Хүү гарч явахдаа хэрэг хийгээд зугтаж явахдаа хичнээн их гэмшил тээж байснаа харин одоо тэр бүгдээ залруулсны дараа хичнээн сайхан сэтгэл тэнүүн байгаагаа тэнцүүлэн бодож зогссноо "Би заавал сайн хүн болноо" гэж амандаа шивнэлээ.

Нэг л өдөр

2011-09-25T01:24:00.001-07:00

Намайг огтхон ч мэдэхгүй хэрнээ хайрлан дурлах чамайг

Нэг л өдөр өөрийн амьдралаар амьдруулахсан

Магадгүй тэр өдөр чи надаас үүрд урваж ч мэднэ

Мэлтэгнэсэн нулимс бүхэнд минь сөхөрч бүр хайрлаж ч мэднэ

Эсвэл ганцхан өдөр чамаар амьдарч үзчихвэл

Эгцэлж амалсан үгс бүрийг чинь жинлэж байгаад харахсан

Ээдүүлж гомдоосон сэтгэл чинь зуурдых байсанд бат итгээд

Эндүүрээгүй гэсэн магтаалыг зүрхэндээ харамгүй хайрлахсан

Би ийм

2011-09-25T01:22:00.000-07:00

Худал үгс чихэнд гоёл болон гялалзахуйд

Хуурмаг сэтгэл зүрхэнд уй болон үерлэхүйд

Хэний ч чамайг гээгүй миний сэтгэл бөхөж

Хэлхээстэй хайрын үгс тасарсан хойно

Хэзээ ч эргэхгүй тэр нэгэн өдрүүдийг

Хээнцэр ганган аргамжаар тогтоох гэж бүү хичээгээрэй

Там

2011-09-25T01:21:00.000-07:00

Өнөөдөр маргааш үгүй ээ
Өчигдөр уржигдар
Эрлийн мананд төөрч
Энд тэндгүй өлгөсөн
Бүсгүйчүүдийн зурагнаас эмээсээр
Эгээрч би чиний өнгөрсөнд аялаад ирлээ
Нулимсан далайд живэх шахан бэдэрч
Нуугдсан хорслын жаднуудад сүлбүүлэх дөхөн сүрдэж
Нэг биш хоёр ч биш үрсийн цангинаан гомдолтой сонсдож
Нэвчих зовлон ханхалсан чиний тамаас ирлээ
Хаяахан нэг гийх жаргалын очин дунд
Харь хамаагүй бүсгүйн хормойн жаргал сийгэж
Хатсан газраас оргилох сархадын булаг ундарч
Хашгираан орилоон дэндсэн шөнийн бужигнаан л байна
Зовлонгийн ихээс чинь хугаслах гэсэн
Зүдрүүхэн ээжийн чинь чинь маанийн уншлага
Зам зааж намайг тамаас гаргаж байхад
Заналтай нүдэс над рүү өширхөн харсаар үлдсээн...

Адилхан

2011-09-25T01:20:00.000-07:00

Хэлбэргүй уруул
Галбиргүй бие
Хээнцэргүй төрх
Хэврэгхэн сэтгэл
Яг чамд дурласан шигээ
Ямар ихээр үзэн ядна вэ

Гунигтайяа

2011-09-25T01:19:00.000-07:00

Сүлэлдэж унасан нүгэлс ангижрахуйн тэртээ
Сүүдэрт эрээн амьдралын жинхэнэд хагацахуй харуусалтай
Сэмээр гэтэж сайхны төлөөсөнд үнэнийг мохоогоод
Саргүй шөнө шуналт хариултыг хайх хүмүүн дэндүү өчүүхэн

Дэнлүүн гэрэлд сэвт сэтгэл бүдгэрч нүцгэнд шунах ч
Дэрийг зовоон өнгөрсөнд төөрөх харын сэтгэл гачилантай
Дэндүү сайханд мөргөж харанхуйн эдлэндээ нэгтгэчихээд
Дэвийн сэтгэл өвөрлөн зовлонгоо нэхэх хар хүн дэндүү өчүүхэн

Амьдрахуйн амтанд шунасан өнөө маргаашийн биетэн
Атга чимх бүхнээр хойчийг хоосолохоо ёс хэмээх нь харуусалтай
Аврагч хэмээн өөрийгөө өргөмжилж хувхайгаар биеэ хучаад
Авах хураахад ухаанаа өргөсөн анагаахуйн хүмүүн өчүүхэн

Дэндүү ойрхон

2011-09-25T01:17:00.000-07:00

Чи дэндүү ойрхон
Анхил ялдам үнэр чинь хүслийг зангилааг суллаж
Аядуу шударга зан чинь сандарлын түймрийг дарж
Анхааралгүй ярих уруул тэсвэрийн хүлээс задалж
Айдаа чи намайг танихгүй болтол өөрчиллөө
Яг одоо би чамайг боол мэт захирмаар
Ялтан адил хөлд чинь сөхөрч хатан мэт хүндэлмээр

Хайрлаарай

2011-09-25T01:16:00.000-07:00

Дурлаж хайрлаж байгаа энэ л өдрүүдэд минь

Гунигийг бүү нэхээч

Дураараа сэхүүн зан минь чиний л хайранд сөхөрчихөөд

Дуу шиг уянга шиг чамд хөглөгдөж явахад минь

Дундуур сэтгэлийн үгсээр эгшгийг бүү ээдүүлээч

Хээнцэрт шүтлэггүй би чиний хайранд согтчихоод

Хэзээ хэзээнээс илүү өнгө ялган зурсан зурагсыг минь

Хэсэгхэн зуурын бухимдлаар баллуурдаж бүү арилгаач

Дурласан

2011-09-25T01:15:00.000-07:00

Дэндүү том хар шил нулимсан дуслыг халхалж
Дэвүүр алаг нүдний гуниг цааш эгшихүйд л
Дэргэдүүр өнгөрөх хүмүүстэй инээд алдан мэндэлж
Дулдуй хуурамч хорвоод шунаж улам дурласаан

Хуурамчид

2011-09-25T01:14:00.003-07:00

Харахгүйн харанхуй хязгаарт зүрхийг чамаас нууж
Харахын жаргалын мөчдөд чиний энгэрт эрхэлнэ
Хэлэхгүйн торонд хоригдсон янагийн халуун үгс
Хэлэхийн төдийд зуурдын зугаа чиний хуурамч зан

Нуруунд чинь хайртай

2011-09-25T01:14:00.001-07:00

Энхрийлээд хайрлаад байхад зугтах зөрүүд сэтгэл
Эвдлэх гэж баллах гэж бүгдийг буруу хийнэ
Эвлээд аргадаад баралгүй эргээд алхахад чинь л
Энгүй их хайрладгаа нуруунаас л анх мэдэрлээ

Үүрд хайрлана

2011-09-25T01:13:00.001-07:00

Бүсгүй компьютерийн ард суух бүрдээ болохгүй хэрэггүй дэмий гэж өөрийгөө хичнээн хориод ч барьж дийлэлгүй нэг л хүний цахим хуудсыг нээчихсэн шимтэн үзнэ. Сарын өмнө бүсгүй учиргүй баяртай байлаа. Залуу ганц бие гэсэн тодотголтой болж найз бүсгүйтэйгээ авахуулсан зургуудаа бүгдийг нь устгачихсан байжээ.Хичнээн баярлаж хөөрхөн ч бүсгүй ямар ч үйлдэл хийсэнгүй. Өдөр алгасалгүй шимтэх үзэх зургийн эзэн бол бүсгүйн хуучин найз залуу. Салаад 3 жил болчихсон хэрнээ энэ хүнийг мартаж чадахгүй энгэрт нь дулаацаж байгаа дүүмэдхэнд өдөр бүр атаархан суугаа нь энэ. Хаяад явсан гэх үү хаягдаад үлдсэн гэх үү үл ойлголцол дунд харилцаагаа үгүй хийчихсэндээ үргэжл харамсах ч хүний хүнийг дагаад гүйж чадахгүй харсаар сууна. Өнөөдөр дасал болсон мөнөөхөн цахим хуудас руу ортол жаргалтай инээмсэглэн тэврэлдсэн хосын зураг нүдэнд нь торолзож гэрлэсэн гэсэн үг зурайн харагдлаа. Үүлгүй тэнгэрээс аянга буух гээчийн мөн утгыг танилгүй явж гэмээр гэнэтийн энэ бүхэнд цочирдсон бүсгүй сандалын түшлэгтээ наалдан биеэ хураажээ. Бүтэхгүй гэдэгтэй эвлэрсэн мэт байсан бүсгүйд найдварын оч бүү хэл бүр гал байсан бололтой. Одоо харин тэр бүхэн юу ч үгүй болчихлоо. "Тэр бүр хүнийх болчихож. Хэзээ ч эргэж ирэхгүй" гэсэн харуусалт үгс тархи толгойг нь бөмбөр адил нүдэж нулимс нь урсаад ирэв. 3 жилийн өмнөх тэр нэг өдөр ч бүсгүй нулимсаа тэвчээд ингэж уйлаагүй тэссэн. Элдэв охидтой үерхэн буй сургийг сонссоор залхсан бүсгүй нэг л өдөр томоожоод чи надад л хайртайгаа мэдрэнээ гайгүй гэсэн бодлоор өдий хүртэл хайраа тэжээж байсан.

Цүнхээ ухан түрийвчээ гаргаж ирлээ. Залуутайгаа дотно тэврэлдэн авахуулсан зурагных нь буланд үүрд хайрлана гэж жижигхээн үсэг шивжээ. Үүнийг хэн нь санаачилж бичүүлснээ бүсгүй одоо санахгүй. Өнгөрсөн дурсамжинд хөглөгдөж суусаар нэг мэдэхэд 6 цагийн хонх цохиход сая нэг сэхээ аван компьютерээ унтраагаад цүнхээ чирэн гарахад нөгөө л нэг танил машин гадаа зогсож байлаа. Машинаас ажил хэрэгч хувцасласан дэгжин залуу буун түүнийг тосч ирээд үнссэнээ.

-Миний хайр уйлчихсан юм уу? Өвдөөгүй биз дээ? гээд царайд нь санаа зовсон байдал бий болоход бүсгүй түрүүчийн бодлоосоо салж чадахгүй толгой дохьсон болоод хажуугаар нь зөрж машинд суулаа. Машины шилэнд тогтоосон бяцхан жаазанд саях залуу бүсгүй хоёрын аз жаргалтай инээмсэглэсэн зураг харагдахад харцаа буруулж түрийвчнээсээ түрүүчийн зургийг гаргаж залууг орж ирэхээс өмнө шалмаг хөдөлгөөнөөс дундуур нь хоёр хуваан нэг хэсгийг нь цонхоор хаяхад "Үүрд хайрлана" гэсэн бичээстэй залуугийн зураг газар унаж хэдэн хормын дараа машин дээгүүр нь зугуйхан гарч одлоо.

Намар бид хоёр

2011-09-25T01:12:00.004-07:00

Хөл дор навчис хөглөрсөн хүн бүхний хэлдэг гунигтай намар. Гэртээ шигдсэн хүмүүс гадагш гарахаас залхуурч гэр рүү минь сунайх зам эзэнгүй. Яг л ийм сайхан намрын тогтуухан өдрийг яаж хайрлахгүй байх билээ. Ганцаардалд дуртай намар бид хоёр адилхан ч юм шиг. Иймдээ бид биесээ дэндүү сайн ойлгоод байгаа бололтой. Намар гишгэх замыг минь салхиар цэвэрлэж гэгэлзэх үгсээ навчаар шивнэж байлаа.

-Дахиад л ганцаараа юу?

-Тиймээ. Дахиад л...

-Би бол дандаа л ганцаараа байдаг

-Өвөл, хавар зуныг юу гэх болж байна?

-Өстнөөс өөрцгүй шүү ээ. Бие биенээ шил даран хөөгөөл хамт байх өдөр цөөхөн ч хэрэлдэхээс цаашгүй.

-Би чамаас бусдыг нь сайхан зантай гэж боддог байлаа

-Арай ч дээ гээд санаа алдахад хүчтэй салхи гарч золтой л малгай хийсгэчихсэнгүй.

-Гомдомхой гэдэг нь. Шүхэргүй байхад уйлж л болохгүй шүү.

-Би ямар хавар биш. Тийм амархан уйлахгүй шүү.

-Энэ удаагийн ганцаардал амтгүй байна. Түүнтэй л хамт баймаар байна

-Яагаад салчихсан хэрэг вэ?

-Салаа зам таарчихлаа. Тэгээд би чамтай хөтөлцөөд тэр өөр нэгэнтэй хөтөлцөөд явчихлаа гээд нулимс нь бөмбөрөхөд намрын тэнгэр харанхуйлан юу юугүй борооших янзтай болов.

-Шүхэргүй явахад саяхан янзлуулсан үсийг минь муухай болгох гээ юу гээд дээш нүдээ онийлгоход гэнэтхэн үүлэн завсраар намрын илчгүй нар гарч нүдийг нь гялбуулж тохуурхлаа. Намрын зүггүйтэл зөв газраа онож өөрийн мэдэлгүй чанга инээчихлээ. Намар бид хоёр үнэхээр сайн найзууд юм.

Найз

2011-09-25T01:12:00.003-07:00

Өчигдөр Долгор ирээд явсан гэх гэргийнхээ аядуухан хоолойноос цочсон Санчир халуун цайнд амаа түлэх шахан хахаж цацлаа. Уянга нэг том харснаа

-Цаадхын чинь ажил төрөл баахан бүтэмжгүй байгаа юм байхаа. Бүтэлтэй юм нэг ч ярьсангүй.

-Өө тийм үү? Хөдөөгүүр яваа сураг дуулдсан ирчихээ юу?

-Ирээд сар болж байгаа гэнэ. Чамаас ажил төрөл байна уу асуугаад өгөөч л гээд байна лээ.

-Чи ямар цаадхыгаа мэдэхгүй биш дээ. Хүн амьтнаас нүүрээ түлэн түлэн гуйгаад ажил олоод л өгдөг. Орхиод явчихдаг биз дээ? Чи хашрахгүй байна уу?

-Тэгээд би хаширлаа гээд зовж яваа найзыхаа дэргэдүүр нүдээ аниад өнгөрөх болж байна уу?

-Чи л тэр хүнийг найзаа гээд байдаг чамайг ер нь тэгж боддог ч юм уу үгүй ч юм уу гээд Санчир цаад өрөө рүү явж одлоо. Дөнгөж ажлаасаа ирээд байхад нь дэмий юм яриад би нээрээ гэж... Уянга өөрийгөө зэмлэнгүй бодсоор амттай хоол хийхээр юмаа бэлдэж эхэллээ. Санчир хувцасаа солих зуур "Энэ Долгор яасан нойтон хамуу шиг хүүхэн бэ. Ашгүй нэг хол явж гэхээр л хүрээд ирэх юм. Ингэж байгаад өнгөрсөн баларсан явдлыг Уянгад хэлчих вий дээ. Энэ хүүхнээс хэзээ нэг салж амрах юм бол? Над дээр бас ирэх л байх даа" гэсэн бодолд дарагдана.

Амьдралын хатуу хүтүүд нухагдаж элдвийн юманд цочрохоо больсон Долгор найз Уянгадаа найз залуу танилцуулахаар хамаг байдгаар нь гоёсон ч Уянга толинд харах бүр л будганд шавуулсан хүүхэлдэй шиг харагдана. Урьд өмнө огт өмсөж байгаагүй оготор даашинз өмсүүлээд ёстой гоё байна гэж эрхий хуруугаа байн байн гозойлгох ч толины өмнө хичнээн эргэлдээд Уянгад өөрийх нь энэ төрх нэг л дасал болохгүй байв. Ингээд хүчээр шахуу таксинд суугаад явах замд Долгор ирэх залуугийн сайн сайхныг зогсоо зайгүй чалчсаар явлаа. Тамхины утаа сүлэлдэж архины үнэр хамар цоргисон паб руу тэр хоёрыг явж ороход болзоот залуу нь хараахан ирээгүй л байлаа.

-Өө одоо болтол ирэхгүй баас чинь эмэгтэй хүн хүлээлгэх гээд байгаа юм байх даа гээд Долгор хамаг хараалаа урсган утсаа гаргалаа. Уянга томоотой суугаад эргэн тойрны хүмүүсээ тойруулан харна. Сониучирхан харж байснаа нэг зүгт гайхшран тогтов. Дөрөв, таван залуу суусан ширээний хамгийн цаана суух ажил хэрэгч хувцастай мариалаг цагаан залуу түүнийг тас ширтэн сууна. Уянга сандран -Нүүр амны энэ будагнаас л болж байгаа юм. Хүн амьтан цочирдуулаад энэ Долгорыг яая даа байз гэж дотроо үглэн тэр дороо гараад зугтчихмаар байлаа. Долгор хажууд нь хэн нэгэнтэй хашгичан утсаар ярих ч Уянга түрүүчийн залуугийн зүг байн байн хяламхийнэ. Залуу түүнээс нэг ч хором харцаа салгасангүй. Долгорын ханцуйнаас чангаан

-Явъяа хүмүүс намайг эвэртэй туулай үзсэн юм шиг л хараад байна. Гаръя гэхэд өнөөх нь гараа сэгсрээд

-Үгүй шүү. Муу баас чинь найз охин олоод өг өг гэчихээд ажилтай болчихлоо ч гэх шиг тэнэгтдэг байна ш дээ. Ядаж ганц ганц пяав уучихаад гаръя л даа. Яаж зүгээр гарах юм бэ?

Ингээд ямар ч аргагүй болсон Уянга Долгорын үгэнд орж пяав захиаллаа. Шар айргаа уух зуур мөнөөх залууг харсаар байгаа эсэхийг лавлаж харсаар... Эцэст Долгорын чихэнд

-Тэр нэг залуу над руу таг гөлрөөд байх юм. Би эндээс хурдан явмаар байнаа

-Аль ...аль... аан тэр үү? Эгдүүтэй л залуу байна ш дээ. Чи таалагдаад байгаа юм байлгүй

-За үгүй байлгүй дээ. Ингэтлээ будчихсан болохоор намайг буруугаар бодоод байх шиг байна гэхэд Долгор тас тас хөхрөөд

-Охин минь сэрж үз. Хэддүгээр зуун бэ чи гээд улам чанга инээлээ.

Охидуудын нэг гэсэн нь гурав болж элдэв дээдийг чалчиж суутал таг гөлрөгч залуу Уянга руу дөхөж ирээд

-Уучлаарай. Өөртэй чинь танилцаж болох уу? гэхэд нь Уянга ууж байсан шар айргаа золтой л тургичихсангүй. Уянга, Санчир хоёрын танилцсан түүх гэвэл энэ. Энэ 5 жилийг тэд хэрэлдэж хэлэлцэж сайндаж муудаж жаргаж зовж бүтээсэн ч Санчирын зүрхийг өдий болтол зовоодог зүйл нь Долгортой дотно харьцаанд орсон явдал байлаа. Уянга Долгорыг ажилд авчихаач гээд шалаад байхаар нь нарийн бичгээсээ бараг өө харж байж халчихаад Долгорыг оронд нь авахад эхнэрийх нь баярлаж хөөрч байсан тоймгүй. Тэр нэг гайтай орой ажлын хамрагчидтай гэрээ хэлэлцээр амжилттай болснооо тэмдэглэж нилээн балгажээ. Долгор ч тэнд байжээ. Хүн бүртэй тулгаж уусаар нилээд согтсон Санчир Долгороор дэмнүүлэн таксинд сууснаа бүүр түүрхэн санана. Түүн рүү наалдан суусан бүсгүйн зөөлөн үнэр хамар цоргиж гар нь түүнийг тэвэрч байхад Санчир удаан тэсч чадалгүй Долгорын уруулыг өөрийн өмч мэт үнсэж энгэр цээжийг нь хамаагүй базалж байснаа бодохоор тэр өөрийгөө хичнээн тасарсан байсан гэж итгүүлэх гээд чадалгүй шаналж явдаг. Буудлын өрөөнд Долгорыг орхиод сүүлээ хавчин эхнэр рүүгээ зугтахдаа өнөө маргаашийг бодохоос дотор нь харанхуйлж байсан нь саяхан. Харин Долгор тэр бүхнийг огт болоогүй мэт өмнө Санчиртай яаж харьцаж байсан яг тэр маягаараа харьцаж байлаа. Тэр сарыг дуусгаад Долгор хөдөө ажиллах боллоо гээд ажлаасаа гарахад Санчир баярласандаа гуяа алгадах нь холгүй байв. Гэтэл мартагдах шахсан хар дарсан зүүд нь тэднийхээр зочлоод явжээ. Санчир эхнэртээ хэдий их хайртай ч ингээд нуугаад сэтгэлдээ бул чулуу тээгээд явах түүнд хэцүү байлаа. Гай газар доороос гахай модон дотроос гэдэг шиг тэр орой Долгор өөрийн биеэр инээд алдсаар ороод ирэв. Санчир инээх ярвайх хоёрын хооронд мэнд мэдээд эхнэрээ найзтайгаа ярилц гээд гал тогооны өрөө орж идэж уух юм бэлдэж зогстол Уянга орж ирээд

-Цаадах чинь чамаас ажил л асуух гэж байгаа байлгүй дээ. Чи орж бай би жаахан хоол хийгээдэхье. Юм идээгүй яваа гэнэ гээд Санчирыг түлхэхэд Санчир яаж ч чадалгүй хөл чирсээр гарлаа. Долгор хэзээний л зангаараа дотно инээмсэглэн

-За хөгшөөн юу байна? Төрөл сайн уу? гээд түмэн асуултаар булсаар угтлаа. Нилээн ярилцаж суусны эцэст Долгор галын өрөө рүү хяламхийснээ

-Найз нь чамайг өнгөрсөн явдалд шаналж явдгийг мэднэ. Найзад нь ч гэсэн үхэхээс наахнуур явсан өдрүүд бий. Чамайг Уянгад тэр тухай хэлчих вий гэхээс тайван сууж чадахгүй байсаар наашаа ирлээ. Найзад гэр бүл гээд байх хүн байх биш дээ. Уянга шиг хаа явсан газар өөрийн дүү шигээ загнаж халамжилж хайрлаж байдаг хүн өөр байхгүй. Хэрвээ тэр нууц задарчихвал би хэн ч үгүй болно. Чиний хувьд энэ сүржин яриа мэт байж болох ч би Уянгаагаа алдмааргүй байна. Тэр бүхэн гайтай архинаас л болж байгаа юм. Баллуурдаад арилгачихдаг бол би тэр өдрийг ой тойноосоо юу ч үгүй арилгаад хаячихаж болох ч цаг хугацаа өнгөрөх бүр зурайгаад тодроод байх шиг л санагдах юм. Энэ нууц үхтэл бид хоёрын дунд л үлдэг тэгэх үү гээд нулимс дүүрэн нүдээр өөдөөс нь дүрлийх бүсгүйд хэлэх үг олдсонгүй дэмий л толгой дохижээ. Долгор нулимсаа дээш харж шингээгээд хөдөө гадаа үзсэн харсан ажил төрлөө ярьж эхлэх нь энэ яриаг дахиж хэзээ ч яримааргүй байна гэсний тэмдэг байлаа. Уянга ч таваг дүүрэн хоол хамар сэнгэнэтэл сайхан үнэртүүлсээр орж ирээд

-За хоолоо идээрэй. Хөдөө гадаа бас ингээд хоолгүй яваад байдаг юм биш биз дээ гээд аашлах аргадахын хооронд хэлэхэд Долгор нууж байсан нулимсаа арайхийн барьж байгаа нь Санчирт тод харагдана. Санчирт ингээд Долгортой ний нуугүй ярьчихсан нь сэтгэлийн буртагийг өчүүхэн төдий нимгэлсэн ч бурхан нүглийн төлөөсийг заавал нэхдэг болохоор Санчир, Долгор хоёрт үйлдсэн нүглийнх нь хариу болгож Уянгыг харах бүрдээ насаараа гэмших ял үүрүүлсэн мэт.

"Түлхүүр" өгүүллэг 13

2011-09-25T01:12:00.001-07:00

Шүүх хурлын өдөр иржээ. Яллагч өмгөөлөгч 2 асуултаа тавьж эхэллээ. Бүсгүй бүх хэргээ хүлээсэн байсан болохоор Баяраа сэтгэл амар ажиглан сууна. Урнаа гэнэтхэн учир зүггүй уйлж эхэллээ.

-Би хийгээгүй хэргээ хүлээсэн. Мөрдөн байцаагч нь надад хэргийг хүчээр тулгаж бүр зоддог байсан гээд хувцсаа дээш болгоход хөх эрээн болсон бие нь бүх хүмүүст ил харагдлаа. Баяраа олго харайн босч хэлэх үг нь олдохгүй дэмий л гараа занган хий хашгирч байв. Энэ шүүх хурлаар бүх юм орвонгоороо эргэн бүсгүйг ямар ч нотлох баримтгүй гэрчийн мэдүүлэггүйгээр байхад хүчээр хэрэг тулгасан болж Баяраа өөрөө эргээд хэрэгт унажээ. Урнаагийн өмгөөлөгч гэх цэвэрхэн хувцасласан зузаан харааны шил зүүсэн залуу ялалтандаа тун сэтгэл хангалуун байгаа харагдана. Харин Урнаагийн хувьд баярлаж хөөрсөн шинж огтхон ч байсангүй. Мөнөөх л сэтгэлийн хөдөлгөөн харагддаггүй царай. Тэр өдөр бүсгүй суллагдаж Баяраа даргадаа бангадуулан хэргийг өөр мөрдөн байцаагчид шилжүүлэх тушаал аваад сууж байлаа. Бүх хэргийн учрыг олчихсон гээд хичнээн сэтгэл тэнэгэр бүтэн нойртой хоносон билээ дээ. Урнаатай андуурагдаад байсан нууцлаг бүсгүйтэй ч хэд хэд уулзаад нилээн дотносчихсон одоо л амьдрал хэвийн гольдролдоо орлоо гэж сэтгэл хангалуун бодож байсан нь нэг өдрийн дотор хумхын тоос шиг хийсчихлээ. Оргил ширээнийх нь урд суугаад яах ийх учраа олохгүй даргыхаа аяыг харж гараа базлан сууна. Баярааг ингээд орхичихгүй нь тодорхой. Сэжигтэнд хүчээр хэрэг хүлээлгэсэн гэсэн хэрэг заавал гарч ирэх ёстой. Дарга нь өрөөндөө дуудаж өмнөөс нь хэрэгтэй хэрэггүй баахан цаас шидлээд хэд хоног миний нүдэнд битгий харагдаарай. Ер нь ажлаа хүлээлгэж өгөх бэлтгэлтэй бай. Ажлаас нь халаад өнгөрвөл их юм гэсэн бухимдалтай царай нь Баяраагийн нүдэнд байн байн харагдана. Одоо яая гэхэв ингэж далаараа тавиулсан хойно Оргилыгоо л чирэхгүй шиг өөрөө бүгдийг нь үүрээд л алга болох минь. Энэ ажил надад зохихгүй бололтой гэсэн бодолдоо улам лавшран суугааг нь Оргил яахан мэдэх билээ. Хэд хоногийн дараа Баяраа халагдах өргөдлөө өгөөд өөрийн буруу ажиллагааны улмаас байгууллага хамт олныхоо нэрийг хугалсандаа гэмшиж буйгаа товчхон бичсэн өргөдлийг даргыхаа ширээн дээр тавиад бүх зүйлээ хүлээлгэж өгчээ. Оргил ахлагчаа ийм амархан буугаад өгчихнө гэж үнэндээ санаагүй байжээ. Өнчин ишиг шиг болж байгаа мэт санагдан Баяраагүй бол ажил нь утгагүй мэт бодогдож нялцгар амьтан биш ч хамрынх нь уг руу шархираад байлаа. Сүүлийн хэдэн сарын турш өрнөсөн амьдралын олон эргэлтүүд Баярааг бүр мохоожээ. Тэр хаа нэг тийшээ Соёлмааг аваад нүдэн балай чихэн дүлий амрахыг л хүсэж байв. Шөнийн нууцлаг хатагтай байсан Соёлмаа Баяраагийн ганц түшиг л байлаа.

-Би ажлаа хүлээлгээд өгчихлөө. Хаа нэг тийшээ амрахаар явмаар байна. Чи жаахан судлаадахаач хө

-Яасан огцом шийдээ вэ? За би хэдэн таньдаг мэддэг хүмүүсээсээ асууя гээд утас тасарлаа.

Анх Соёлмаатай өдрийн цагаар уулзахад Баяраад их эвгүй байж билээ. Баяраагаас нилээд хэд эгч болох нь шууд харахад л илт байсан. Тэр ч утгаараа нэг удаагийн нүүр хагарч уулзалдсны дараагаас түүнд эгчмэд бүсгүй халамжийг үзүүлж өгчээ. Баяраа ийм халамж хайрыг мэдрэлгүй удсан байсан болохоор бүсгүйг хайрлах гэхээсээ илүү түшигт нь найджээ. Багахан компани толгойлдог Соёлмаагийн хань нь өөд болоод хэдэн жил болж байгаа. Үр хүүхдүүд нь том болоод тусдаа гарчихсан болохоор ганцаардсан Соёлмаа гэрийнхээ ойролцоох баранд хааяа орж 100 татдаг байсан нь Баяраа тэр хоёрын уулзах шалтгаан болжээ гэдгийг бид бэлхнээ мэдэх болсон билээ.

Ингээд Баяраа ажлыхаа хаалгыг дуртай дургүй хаагаад хэдэн жил энэ л босгыг элээж орж гарч байсан даа гээд үүдний шалыг дотночлон хараад шийдэмгий гарч одлоо. Би энэ байгууллагад бүх л бие сэтгэл амьдралаа зориулсан. Хэрвээ намайг чи тэнцэхээ больжээ гэвэл би дуртай явах болно гэж дотроо шивнэсээр эргээд харчихвал буцаад орчих мэт санагдсан ажлын байрнаасаа зугтах мэт холдлоо. Оргилын дугаараас түүнд дуудлага ирсээр л байв.

Аялалын өдөр болж тээшээ чирсээр шатаар дээш гарч ирвэл тасалбар шалгах хэсэгт танил царай харагдсан нь Урнаа дүрээрээ байв. Баярааг харсан Урнаагийн царай өчүүхэн төдий ч татганасангүй хэзээний танилтайгаа мэндэлж байгаа мэт толгой дохиод цааш явахад хойноос нь цүнх барьж хүүхэд хөтөлсөн нэг эр явлаа. Царай нь хальт харагдсан ч түүний таних царай биш байлаа. Тэд нэг онгоцонд суусан нь аз эз болохын нь алиныг мэдэхгүй ч Баяраа түүн рүү байн байн хяламхийсээр явлаа. Солонгосын Инчеоны нисэх онгоцны буудлаас өөр онгоцонд суухыг нь яриан дундаас нь мэдээд авав. Хаашаа явах гэж байгаа юм бол? Арай бас нэг газар руу явах юм биш байгаа гэж бодохыг дотрыг нь нэг юм зураад ирлээ. Инчеоны онгоцны буудал дээр нэг хонох юм чинь түүнийг анзаарах болом олдох байх гээд ажлаа орхичихсон хэрнээ дадал болчихсон мөрдөгч зан нь сэдрээд байгааг анзаарах сөхөө байсангүй.

Тамхи татах өрөөнд Баяраа ганцаар утаа баагиулсаар суулаа. Шөнийн 3 цаг өнгөрч байсан болохоор тамхи татах гээд түүнтэй ханьсах хэн ч байх билээ. Бүгд дугжирч байв. Хойно нь хөлийн чимээ гарахад Баяраа цочих шахуу эргэж харав. Хайгаад хайгаад харагдахгүй байсан Урнаа нь түүний хажууд ирээд нүдээ сүүмийлгэн тамхиныхаа утааг үлээх нь яасан танил зураг вэ. Хэн хэн нь юм дуугарсангүй хэсэг хугацаа өнгөрлөө.

-Ажлаасаа гарсан гэлүү? Надаас болсон юм биш биз дээ?

-Тодорхой юм асууж байгаа юм биш үү?

-Харамсалтай л юм. Та хэргийн гогцоог тэгж лав атгачихсан байсан хэрнээ зүгээр л ингээд сүүлээ хавчаад зугтаж байгаа хэрэг үү?

-Би зугтаагүй.

-Өөрийгөө л хуурч байна даа гээд тас тас хөхрөх нь эгээ л чөтгөр мэт санагдана.

-Надаас сайн мөрдөгчид зөндөө байгаа. Чи удахгүй баригднаа гайгүй.

-Тэр ч юу л бол. Хятад эмч хүний наймаа гэж хайсаар хэрэг хаагдах байлгүй

-Тийм хүн байхгүй хэрэг үү?

-Тэр жаалуудад угаасаа амьдрал аль хэдийн утгагүй болчихсон байсан шүү дээ. Зугаацах юмсаа гүйцээчихсэн эцэг эхээ шар махтай нь хатаасан үхлээ гээд хэн ч хойноос нь сарвайхгүй амьтад байгаа биз дээ? Үсрээд л шоу цэнгээнд дааж байсан найз нар нь хэсэг үгүйлнэ биз. Та монголд янхны газар байдгийг мэдэх үү? Зөвхөн дээдсийхэн үйлчлүүлдэг. Дандаа онгон охид байдаг гээд бод доо. Гэмгүй залуусыг аллаа гээд бүгд намайг буруутгаж байсан. Яс юман дээрээ би охидын зовлонгоор зугаа болгогчдын үүр уурхайнуудаас л цөөлсөн төдий шүү дээ. Тэдний үхэл миний хорхойд хоргүй бяцхан хүүд амьдрал бэлэглэсэн. Нөхөр маань намайг яагаад тэгтлээ үзэн яддагийг та мэдэх үү? Яагаад гэвэл би сургалтын төлбөрөө олох гэж анх тэр анхны газар онгоноо алдаж байсан юм. Намайг тэгж зовоож тамлаж хүүхэн болгож байсан новш дараа нь надтай учрахдаа танихгүй байсан шүү. Ямартаа ч та харсан байх. Тэр 3 гурвуулаа их жаргалтай байхдаа хорвоогоос хальсан. Тэдний хувьд ингэж үхэх нь нэг төрийн хэрэг. Тэгж хөдөө авч очихдоо би 3уулангаас нь маш их хэмжээний бэлэн мөнгө авчрахыг гуйсан юм. Надад унаж тустлаа дурлачихсан байсан болохоор тэдний хувьд энэ мөнгө далайгаас дусал авахтай л ижилхэн байсан. Харин хордуулсан эрхтний байрыг сольсон зэргийн асуудал бол зүгээр л хятад эмч гэдэг үгийг үнэмшилтэй болгох гэсэн шалтгаан. Та надтай хамт яваа залууг танихгүй байна уу? Миний өмгөөлөгч шүү дээ. Би таныг их гярхай гэж бодсон үгүй бололтой. Тэр миний хийсэн хэргийг өчүүхэн төдий ч мэдэхгүй миний жүжигт итгээд надад үхтэлээ дурлачихсан хөөрхий залуу. Гэхдээ та санаа зоволтгүй ээ. Энэ залуу хүү бид хоёрын ирээдүйн амьдралын баталгаа цаашлаад хорхойд хоргүй амьтан болохоор алах тухай ерөөсөө бодоогүй гээд өөрийн хийсэн хэргийг нэг амьсгаагаар ярьсны дараа тамхи гүнзгий сорон таашаал авч байгаа харагдлаа.

-Чи яагаад надаас айхгүй байгаа юм бэ?

-Та ч гэсэн надтай адилхан алуурчин шүү дээ гээд нүдээ жоотойлгоход Баяраа золтой л олго харайгаад босчихсонгүй.

-Чи юу яриад байна? Би цагдаагийн газрын ахлах мөрдөн байцаагч хүн шүү

-Надтай ингэж ярихаа больж үз. Эхнэрээ яасныг чинь би бүгдийг нь харсан. Та явалддаг байсан хоёр залууг нь буруутан болгохоор бүгдийг нь хийгээд орхио биз дээ? Та ч гэсэн муугүй алуурчин юм билээ гээд түрүүчийн чөтгөрийн инээдээрээ тас тас хөхрөхөд Баяраа лагхийтэл суугаад хамаг хөлс нь цутгаж эхэллээ.

-Та өөрийгөө миний хэргээс болоод ажлаасаа гарч байгаа мэтээр харуулж байгаа ч үнэндээ та энэ бүхнээс үугтаж байгаа шүү дээ.

-Одоо болно. Одоо ингээд болно. Намайг тайван орхиж үз. Би ч чамд гай болохгүй.

-Миний хар дарсан зүүд шиг зовлонт амьдралд тавтай морил. Ийм юм хийсэн хүн тайван хонох нь ховор доо Баяраа минь гээд дотночлон дуудах нь Баяраагийн хувьд хүйтэн мэсээр зүрхийг нь хэсэгчлэн хуваах шиг санагджээ.

ТҮЛХҮҮР ӨГҮҮЛЛЭГИЙГ ИНГЭЭД ДУУСГАЛАА. ЗАРИМД НЬ ТӨГСГӨЛ ТААЛАГДАЖ ЗАРИМД НЬ ТААЛАГДАХГҮЙ Л БАЙХ. МИНИЙ ХУВЬД ДАХИЖ ИЙМ ОНЦГҮЙ ЭНЕРГИТЭЙ ЗҮЙЛ БИЧИХЭЭС ТАТГАЛЗАХ НЬ ЗӨВ ЮМ УУ ГЭЖ БОДОЖ БАЙГАА. ЯМАРТАА ЭНЭ БҮХНИЙГ ДУУСТАЛ НАДТАЙ ХАМТ БАЙЖ БИЧИХГҮЙ УДАХ БҮРД НЭХЭЖ ТЭР БҮРДЭЭ НАДАД ЭЛДЭВ ЯНЗААР БИЧИХ УРАМ ХАЙРЛАЖ БАЙСАН ТА БҮХЭНД ГЯЛАЙЛАА.

Түүнд л

2011-09-25T01:09:00.000-07:00

Сэтгэл харгүй өгүүлсэн хатуу үгс бүрийг

Сэвших салхинд дайгаад дандаа өнгөрүүлж байдаг

Санаа харамгүй чиний хайранд

Сүлэгдэж уярч би яг чинийх болохдоо

Үр цацаж эхэлсэн хайр цэцэгсийн баглаагаа

Үгүйлэхийн жаргалаар би чинь өдөр бүр услаад

Удахгүй наддаа ирэх баярын тэр өдөр

Учралын ариухан цэцэгсийг өлмийд чинь дэвсээд угтнаа

2011-02-16T02:14:00.001-08:00

Ойртоод байгаа дөхөөд байгаа тэр нэг өдрийг

Омогдож байгаад ч хамаагүй жаахан үргээчихсэн

Одоо л хэлэхгүй бол үүрд хэлж чадахгүй мэт сэтгэлийн үгсээ

Оройжин сууж байгаад чамд амжаад бүгдийг нь хэлчихсэн

Дурлахаараа би...

2010-11-10T23:46:00.000-08:00

Дурлахаараа би зүрхээ буруутгаж дотроо шанална
Дурлахаараа би зургийг нь харж сэтгэлээ баясгана
Дурлахаараа би хайрлуулахыг мөрөөдөж зүүдэнд умбана
Дурлахаараа би ханаталаа үнсэлцэж түүнийх болохыг хүснэ
Дурлал намайг бүтэлгүй нэгэн санаашрагч болгож
Дурлал намайг уянгын дуунд эмзэгхэн болгож
Дурлал намайг дутуу нойртой зүүдчин болгож
Дурлал надаар дутуу дулимаг мөрт холбуулна
Ай дурлал чи чихэрлэг хэрнээ гашуун амттан шиг
Арааны шүлс асгаруулж улам өөртөө татна
Алслаад зугтавч гүйцээд л ирэх
Аниргүй ирэх чимээгүй шаналан ч юм шиг

Харь зүрх төгсгөл

2010-10-26T01:00:00.001-07:00

Танхуг ухаан орох үед өнөөх чихэнд чийртэй ая бүр чангаар дуугарч галын өрөөнд өнөө үл таних бүсгүй дагаж аялан хоол хийж буй бололтой. Босох гэтэл түүнийг сандалтай хүлчихсан байлаа. Ухаангүй нэлээн удсан бололтой хамаг бие нь хөшөөд сайхан суниамаар санагдана. Хүлээгээ суллах санаатай хөдөлгөтөл цаанаас бүсгүй хоол барьсаар орж орж ирлээ.

-Өлссөн биз дээ хайраа? Би чамайгаа хооллоноо. Томоотой байна шүү.

-Намайг одоохон сулла. Чи шоронд орох гээ юу?

-Чишшш. Хооллож байхдаа юм ярих хэрэггүй.

Хичнээн дургүй нь хүрч байсан ч өлсөхийн эрхэнд халбагадаж өгсөн хоолноос нь идээд аяга тавгаа хураахаар гармагц нь дахин уяаг суллахаар холхигнуулж эхэллээ. Овоо суллаж байтал гэнэтхэн бүсгүй гарч ирээд түүн рүү нүдээ гялалзуулан эрүүл бишээр харахад Танху айсандаа золтой л хойшоо савчихсангүй.

-Чиний төлөө би ямар их өвдөлтийг тэвчин байж энэ царайг олж авсан гэж бодож байна? Хэдэн удаа мэс засалд орсныг мэдэх үү чи?гэснээ гэнэт толгойгоо сэгсрээд

-Хайраа одоо чи миний хажууд байгаа нь миний хувьд хамгийн том бэлэг. Ингээд хүрээд ирсэнд чинь баярлалаа гэх нь эгээ л Чуён гэж андуурмаар харагдана.

-Намайг суллалчих л даа. Би ингэж хүлээтэй байгаад чиний зовлонг яаж мартуулах юм бэ?

-Ингээд байж байсан нь хэн хэнд маань дээр гэж ширүүн хэлснээ дахиад л толгойгоо сэгсрээд Танхугийн өвөр дээр ирж суун

-Хайраа чамгүй өдөр хоногууд ямар аймшигтай байсан гээч

-Миний ам цангаад байна.

-Өө одоохон хайраа

Гарсан хойно нь суларсан гараа сугалж аваад бусад уяагаа тайлах хооронд бүсгүй орж ирэв. Суларсныг нь хараад аягатай усаа түүн рүү шидсэн ч Танху арай гэж бултлаа. Үсрэн очиж бүсгүйн хоёр гарыг хойно нь барьж уяагаар сайтар хүлээд орон дээр хэвтүүлэв. Энэ үед бүсгүй түүн рүү царайчлангуй хараад

-Хайраа чи яагаад надтай ингэж муухай харьцаад байгаа юм бэ? Би чиний Чуён байна шүү дээ.

-Чи үнэхээр адилхан юм. Гэхдээ тэр өөд болсон. Наад жүжгээ дуусга.

-Чиний төлөө хийсэн бүхний минь хариуг чи ингэж хариулж байгаа юм уу? Чи шангаа хүртэнэ дээ гэж хашгичсаар хаалганы цаана дуу нь бүдгэрлээ. Танху цагдаа дуудчихаад дэндүү их санасан бас дэндүү их хүлээлгэсэн тэр хүн рүүгээ яарлаа. Хойноос нь хүн хөөж байгаа юм шиг эргэн эргэн харсаар Юкикогийн хаалган дээр ирсэн хойноо л амьсгаагаа дарах гэж түр амсхийгээд хаалгыг зөөлхөн тогшлоо.

-Хэн бэ? гэх танил хоолой Танхуд ямар их тайтгарал өгснийг хэлж баршгүй.

Цагдаагийхан Шин Хуаг баривчилсан боловч оюун ухаан нь хоёр хуваагдах өвчтэй гэдэг нь байцаалтын үеэр хүчтэй илэрч байсан учраас ар гэрийхэнтэй нь холбоо барьж хятадын сэтгэц мэдрэлийн эмнэлэгт шууд шилжүүлжээ. Дүүгээ өөд болсны дараахан ор сураггүй алга болсон охин нь үе үе хаа нэгтээ байгаагаа мэдэгдэж мөнгө нэхдэг байсан бөгөөд дүүтэйгээ усны дусал шиг адилхан болсон гэдгийг нь эцэг эх нь огт мэдээгүй байжээ. Түүнийг харсан ар гэрийхэн нь маш хүнд цохилтонд орсон гэнэ. Ээж нь хожмоо нэг найздаа “-Миний 2 охин нэг биед ороод бидэнд эргэж ирсэн. Эмнэлэгээс гаргаж авахаар нөхөр бид хоёр шуурхай хөөцөлдөж байгаа. Бүтэх найдлагатай байгаа шүү” гэж ярьжээ.

"Түлхүүр" өгүүллэг 3

2010-10-22T01:47:00.001-07:00

Гуравдугаар хэсэг

Баяраа нүдээ нээгээд аль хэдийн гэгээ орчихсон байсанд яаран цагаа харвал дөнгөж 6 болж байлаа. Санаа нь амран цагаа цааш тавиад гарыг нь дэрлэн тайван нойрсож байгаа эхнэрээ энхрийлэн харлаа. Төгсөх курсд байхад нь ангийн хэдэн санаачлагатай залуус шиф ангитай болох санал гаргаж МУИС-ийн Гадаад хэл соёлын сургууль хөөрхөн охид олонтой тэндээс нэг анги олъё гэцгээжээ. Санасан хэрэг бүтэж Англи хэлний ангийн охидтой уулзах болзоо тогтоон бөөн хөөрцөг болж билээ. Дуу муутай даруухан Баяраагийн хувьд олон хүний чимээ тийм ч таатай байсангүй. Аргаа барсандаа утсаа оролдон цаг нөхцөөж суутал гэнэт хэн нэгэн түүний хоёр хацраас чимхэж өөр рүүгээ татаад уруул дээр нь үнсчихжээ. Гайхаж балмагдсан Баяраа юу хийхээ мэдэхгүй мэлрэн хартал түүний өмнө сууж байсан том алаг нүдтэй чанга дуутай охин байдгаараа тас тас хөхөрч байлаа. Тэр эхнэртэйгээ ингэж л танилцсан. Баяраад байхгүй бүр мөрөөдөж ч чадахгүй тийм нээлттэй галзуу зангууд Ууганаад байсан нь түүнийг соронзон адил татаж байлаа. Үерхэж эхлээд төдий удалгүй нэг гэрт орж өдий 5 жилийг ардаа үджээ. Одоо эхнэр нь махлан намба суугаад тас тас инээдэг нь ч цөөрсөн юм шиг. Тайван унтаж байгаа эхнэрээ харах зуур өнгөрсөн баларсныг хэсэг бодож хэвтсэн Баяраа гараа сугалан болгоомжтой аваад сэмээрхэн хувцаслан гэтсээр гэрээсээ гарлаа. Замаараа хоолны газраар орж хоёр хоол боолгож аваад ажил дээрээ иртэл үргэлж цагтай уралдан ирдэг Оргил ажлын гадаа машин дотроо унтаж байлаа. Баяраа очиж цонхыг нь тогшвол цочсондоо шилээ мөргөн өвөр дээрээ тавьсан байсан колагаа энгэрээрээ нил асгачихав. Үүнийг нь харсан Баяраа эг маггүй хөхөрч хахаж цацсаар ажил руугаа орлоо.

-Ахлагчаа, өглөөний мэнд

-За Оргил хүү, гэртээ харихгүй яагаа вэ?

-Түлхүүрээ олдоггүй ээ. Хаясан л юм шиг байна.

-За би чамайг мэдсэн юм шиг хоол авчиржээ. Май.

-Баярлалаа ахлагчаа.

-За өчигдөр бас л шоудаа юу?

-Харин төрсөн өдөрт очоод. Ажлын гадаа яаж ирснээ ч мэдэхгүй байна.

-Хммм. Нөхөр минь согтуугаар жолоо бариа юу? Болохгүй шүү.

-Дахиж ийм юм болохгүй ээ ахлагчаа.

-За хохирогч Батсүхийнхээс хэрэгтэй юм олов уу?

-Үгүй ээ, ахлагчаа. Хэрэгт нэмэр болчих юу ч алга. Өнөөдрөөс зурагтаар сэрэмжлүүлэг гарч эхэлнэ. Санчирын эгчийг шалгаж үзсэн. Нэрийг нь Дөлгөөн гэдэг. Хятадад сурч байгаад Монголд ирээд жил хиртэй болж байгаа. Гэрлэлт нь бүтэлгүйтсэн. Одоо нэг Хятад компанид ерөнхий менежерээр ажилладаг. Захирал болох хятадтайгаа явалддаг сурагтай. Энд ирснийхээ дараахан хар тамхитай орооцолдсон хэргээр нэг удаа шалгагдаж байсан ч тэгс гээд өнгөрсөн. Гэрийхнээсээ Санчиртай хамгийн дотно байсан хүн нь. Хятадаас ирснээсээ эхлээд Санчиртай гэрт нь амьдардаг байснаас нь харахад тодорхой байгаа юм. Гэхдээ хөршүүдээс нь мэдүүлэг авахад тэд их маргалддаг байсан гэсэн. Тэгэх бүрдээ ямар нэг хогшлоо гадагш гаргаж шидэн өндөр дуугаар хэрэлддэг байсан байна даа. Бүсгүй нэлээн уудаг гэнэ.

-За өнөөдөр дуудаж гэрчийн мэдүүлэг ав. Нөгөө утасны зургууд юу болов?

-Зургуудыг угаалгаад гэрчүүдээр таниулах ажиллагаа явуулж бүгдийг гэрчээр дуудсан. Нуруугаа авахуулсан бүсгүйг л олсонгүй. Магадгүй бидний хайж байгаа хүн байх.

-За тийм байж. Энэ хэрэгт туслуулахаар дээрээс нэг хүн нэмж өгөх сураг гарсан.

-Яах юм. Бид чадна шүү дээ.

-За тэгэхээр байнаа...Гурвын гурван хүн амиа алдчихаад байна. Хоёулаа хамаг байдлаараа ажиллаад байгаа ч хүч хүрэхгүй. Нэг хүн нэмж өгвөл бидэнд л сайн.

-Мэдлээ, ахлагчаа.

-За хохирогч Доржсүрэнгийн гэрээс гэрчээр хүн ирсэн үү?

-Аав нь гадаадад яваа. Ээж нь ажлаар шалтаглаад ирэхгүй байгаа. Ганц хүү нь амиа алдчихаад байхад бүгд тоосон шинжгүй байх юм. Найз нөхдийх нь ярьж байгаагаар эцэг эхтэйгээ ямар ч холбоогүй байдаг. Хүүгийхээ дансанд сар бүр их хэмжээний мөнгө хийдэг нь л тэдний хувьд эцэг эхийнхээ үүргийг гүйцэтгэсэн хэрэг болдог гэнэ. Хааяа ээж нь хохирогч руу залгадаг ч тэр огт хариулдаггүй байж. Гэрийх нь үйлчлэгчтэй холбоо барьсан. Өнөөдөр тэднийд очно. Хэрэгтэй юм байж юуны магад.

-За ойлгомжтой. Би 4цагт хурандаад хэргийн талаар илтгэх ёстой. Тэрнээс өмнө хэрэгт жаахан ч гэсэн ахиц гаргацгаая. Явж болно.

-Мэдлээ ахлагчаа.

Оргилыг гарсны дараа Баяраа нэрийн хуудас гаргаж ирээд утсаа авлаа.

-Байна уу? Би өчигдөр танайд шинжилгээ өгсөн Баярмөнх гэж хүн байна. Хариуг нь утсаар авч болно гэсэн.

-За та түр хүлээгээрэй.

... –Таны шинжилгээний хариу хэвийн гарсан байна.

-За баярлалаа

Ийм хариу авна гэж санаагүй байсан Баяраа баярламаар ч юм шиг эсвэл сэтгэл дундуур байгаа ч юм шиг. Сэтгэл нь тавгүй байсан болохоор хэсэг ширээ тогшиж сууснаа босч хувцсаа өмсөөд эхнэртэйгээ уулзахаар гарлаа. Ажлын цаг шамшигдуулж Баяраа хэзээ ч ингэж өдрийн цагаар гэрээрээ орж байсангүй. Гэвч энэ удаа заавал эхнэртэй уулзах хэрэгтэй гэж боджээ. Эхнэрээ оройтож босдогийг мэддэг болохоор гэртээ байна уу үгүй юу гэж утасдсангүй шууд яваад иржээ. Хаалгаа онгойлгоод ортол гэрээс нь анхилам үнэр үнэртэн хөгжим дэндүү чанга дуугарч байлаа. Эхнэрийнхээ онцгой зүйлд дуртай мэдэх Баяраа нэг их гайхсангүй. Хаалгаа түгжээд гал тогоогоор шагайтал хэн ч байсангүйд унтлагын өрөөний хаалгыг нээлээ. Яг тэр үед харсан зүйлдээ гайхаж балмагдсан Баяраа анх үнсүүлэхдээ эхнэрээ яаж харж байсан шигээ гөлөрчихөв. Унтлагын өрөөнд нь огт танихгүй хоёр эртэй эхнэр нь нэг оронд байж байлаа. Дэндүү их хайрлаж дээдэлж явсан Ууганаа нь хамаг байдгаа дэлгэчихсэн хямдхан завхай эм шиг хэвтэж байгааг Баяраа удаан харж чадалгүй угаалгын өрөө рүү хар хурдаараа гүйн очиж бөөлжлөө. Хэзээ ч өдрийн цагаар ирдэггүй нөхөр нь гэнэтхэн ороод ирсэнд Ууганаагийн хувьд бүр хүнд цохилт болжээ. Яг юу гэж тайлбарлахаа мэдэхгүй

-Намайг уучлаарай. Миний буруу хайраа. Намайг уучлаарай. Уучлаарай. Би зүгээр л... гээд нуруун дээр нь дарах гэсэнд Баяраа түүн рүү сэжиглэн ярвайгаад

-Наад хоёр новшоо бас өөрийн гэсэн бүх юмаа аваад орой ирэхэд нүднээс далд орчихсон байгаарай. Битгий надад хүрэх гээд бай.

-Арай ч дээ. Миний буруу хайраа. Битгий ингэж түргэн шийд. Яаж ингэж болдог юм бэ?

-Чи ингэж заваарч байхад би үүнээс илүүг ч чадна.

-Тэгж яривал бүгд чиний буруу. Чи намайг хэзээ тоож байсан юм?

-Уучлаарай. Одоо болсон уу? Би явлаа. Чамайг дахиж хармааргүй байна шүү.

-Чи намайг эндээс явна гэж бодож байна уу? Үгүй шүү. Би чамаас тийм амархан салахгүй гээд байдаг чадлаараа хашгичиж эхлэхэд гутлаа өмсөж зогссон Баяраа нүд нь хилэнтэй гялалзан хамаг бие нь салганачихсан түүн рүү дөхөж ирлээ. Ууганаа айсандаа ухарсаар сандалд тулж уналаа.

-Энэнээс илүү намайг яаж доромжлох гэсэн гичий вэ чи. Чамайг харахаас сэжиг хүрч байна. Хийгээгүй хэргээр шоронгийн хадаас болмооргүй байвал одоохон миний гэрээс зайл гэж шүднийхээ завсраар үсчүүлэн хэлсэн балмад залууг Ууганаа таньсангүй. Нэг л эвгүй хөдөлвөл түүнийг хатгачих гэж байгаа хортой могой шиг санагдсан тул гөлийн хөшөөд гаран гартал нь байрандаа байж байгаад хаалга хаагдмагц байдаг чадлаараа хашгиран уйллаа.

-Бид 2 явлаа. Залгаарай гэсээр хоёр залуу гарч одоход Ууганаа хийсэн хэргээ бодож түүнд ямар ч найдваргүй үлдээгүйг мэдрэн ухаан мэдрэл дутуу сэгсийсэн амьтан толины урд суугаад өөрийгөө өрөвдөн уйлсаар л байлаа.

Доржсүрэн

Доржсүрэн бол айлын ганц хүү. Саяхан 27 насны төрсөн өдрөө сүр дуулиантай хийсэн. Түүнд чаддаггүй юм ховор. Сэргэлэн нь дэндсэн болохоор хар багаасаа л өөрийн сонирхсон болгоныг судалж туршиж үздэг байсан боловч учрыг нь олмогцоо дэндүү амархан уйдчихдаг байлаа. Охидод ч яг тэгж хандана. Гэтэл түүнийг тоогоогүй ганц охин болох Уянгаагаас болж хожмоо тэдний гэр бүлийн хооронд гүн ан цав гарна гэж жаалхүү Доржсүрэн хэрхэн таамаглах билээ. Амралтын өдөр бүр хаа нэг тийшээ үзвэр үзэхээр явж зун бүр очоогүй аймаг руугаа явдаг байсан аз жаргалтай гэр бүлд Доржсүрэн өсч торнисон. Сайхан ааштай ээжийх нь хийсэн гарын хоолыг идэх гэж олон ч найзууд нь ирж байсан даа. Доржсүрэн тийм томоотой жаал биш ч хэнд ч төвөг удаад байдаггүй байлаа. Өөрийн үеийнхнээсээ огт өөр нэг зүйл сонирхдог байсан нь уран зурагт ухаангүй дуртай. Энд тэнд үзэсгэлэн болно гэхэд ганцаараа ч хамаагүй очоод үзчихнэ. Магадгүй тэр зурахдаа тийм сүрхий биш байсан болохоор оргилд нь гарахыг хүссэн байх. 8р анги төгсдөг жил нь тэдний ангид нэг хөөрхөн охин ирсэн нь Уянга. Хамгийн арын ширээнд суудаг Доржсүрэн өндийж ирж хараад “Урлагийн бүтээл” гэж дуу алдаж тэр үедээ онигоонд орж байжээ. Бусад охидын аргыг олоод үерхээд байдаг байсан Доржсүрэнг Уянга нэг нүдээрээ ч харсангүй. Хичээл тараад хүргээд өгье гээд шалаад байдаг Доржсүрэнгээс зугтаж Уянга бүр цонхоор гарч харина. Уянгыг харамласандаа нөгөө ангийн хөвгүүдтэй нударга зөрүүлж, хичээлдээ муудах болсонд эцэг эх нь үглэх болж сургуульд нь хүргэж өгөөд тосч авдаг болжээ. Хүүгийхээ өрөөг цэвэрлэж байгаад нэг охиныг их олон янзаар зурсан зургийг олсон ээж нь учрыг даруй ойлгож, удахгүй төгсөх хүүдээ энэ сайн нөлөө үзүүлэхгүй гэж үзээд аавтай нь зөвлөлдөн өөр сургууль руу шилжүүлснээр зөрчилдөөн эхэлжээ. Хүү Уянгыг нэг ч хором мартсангүй. Түүнд хичээл хийх ер нь юу ч хийх сонирхол байсангүй. Өдөр бүр ял юм шиг сургууль орж ирцээ бүртгүүлж ирмэгц өрөөндөө ороод хаалгаа түгжчихнэ. Хийдэг зүйл нь Уянгыг санасан сэтгэлээ тайвшруулж зургийг нь хэдэн мянган янзаар зурах байлаа. Арван жилээ чүү ай төгссөн Доржсүрэн ээж аавдаа конкурсанд орж чадахгүй гэдгээ шалгалтын өмнөх орой хэлсэнд эцэг эх нь бие биенээ буруутган чи л хүүгээ буруу хүмүүжүүлж хэтэрхий эрхлүүлснээс энэ бүхэн боллоо хэмээн хэрэлдэж эхэлсэн нь Доржсүрэнд завшаан болж тэднээс чимээгүйхэн холджээ. Гадаадад сур гээд явуулсан хүү нь тойрон аялал хийж хамаг мөнгөө үрээд байсан болохоор хүчээр шахуу Монголд авчирсан ч наргиж цэнгэхийг дэндүү сайн сурсан Доржсүрэн тэр даруйдаа ганзага нийлэх найзуудаа олжээ. Үүний хажуугаар битүүхэндээ анхны хайраа олоод уулзчих санаатай хайж байлаа. Ээлжит шоуны төсвөө авах санаатай банк ороходоо огт санамсаргүйгээр Уянгааг олж харжээ. Гэдэс нь тэрүүхэндээ хөөрхөн бондойгоод улам ч үзэсгэлэнтэй болчихсон мэт. Ярилцахыг хүссэн ч зугтчихдаг байсныг нь санаад очиж зүрхэлсэнгүй. Орой нь Уянгын зургуудыг бүгдийг нь шатааж бүрмөсөн мартана гэж өөртөө амлав. Гэвч тэр тийм ч шийдэмгий нэгэн байсангүй. Байнга бүсгүйн ажлын гадаа очоод түүнийг орж гарахыг нь хүлээн харуулдах зуур хааяахан ирж авдаг нөхрийх нь халамжгүйд дургүйлхэн хараана. Гэвч юу ч хийж чадахгүйдээ дэмий л бухимдан энд тэндэхийн шоу цэнгээнд алгасахгүй очиж элдэв зодоон үүсгэж тайвширнэ. Уулзаж учирсан охид хүүхнүүд нь ч тоогоо алджээ. Гэвч Уянгын хаана нь ч хүрэхгүй. Шоуны төлөвлөгөө гаргахаар ресторанд найзыгаа хүлээж суугаад өөрийг нь анхааралтай ажиглаж байгаа нэгэн бүсгүйг олж харжээ. Бүсгүй хүн сонирхоод байхад яаж зүгээр суугаад байх билээ. Ширээнд нь очиж суугаад яриа өдөн танилцахыг оролдлоо. Харин бүсгүй огт тоосон шинжгүй хүнтэй андуурчихаж гэж хэлээд босоод явчихсан нь Доржсүрэнгийн анхаарлыг татжээ.

-Сайхан л оролдлого байна гэхдээ хэн нь мэргэжилтэн болохоо үзье л дээ гэж дотроо хэлээд такси хүлээн зогсоо бүсгүй рүү очлоо.

-Хонгор минь, өдийд такси олдохгүй дээ. Харин би жолооч чинь болвол яасан юм бэ?

-Та такси барихад хэтэрхий дэгжин юм. Тэгээд ч би таны хонгор биш.

-Уучилж үзээч дээ. Миний өчүүхэн бие хатагтай таны мэдэлд.

-Сүртэй ч яриатай юм билээ дээ. За яахав.

-Ийшээ явна уу.

-За хатагтай хаашаа явах уу? Ууртай бүсгүй юу үгүй юу?

-Хайлааст. Тэгж санагдуулсан бол уучлаарай. Элдэв хүнтэй танилцаад байх дургүй л дээ.

-Таны зугтаж байгаа чинь нэг хүнийг санагдуулчихлаа

-Танд таалагддаг хүн байх нь ээ?

-Яг таачихлаа. Та ч гэсэн надад таалагдаж байна. Жаахан хүүхдүүд биш танилцацгаая л даа.

-Онцгой тохиолдол гээд болох л юм. Тэгээд ч дахиж уулзах биш.

-Яагаад уулзахгүй гэж? Намайг Доржсүрэн гэдэг.

-Урнаа.

-Бүтэн нэрээ хэлэх нь бас нэг соёл шүү бүсгүй минь хэхэ

-Уранцэцэг. Чи их хөгжилтэй юмаа.

-Дөнгөж эхлэл. Хэдтэй билээ манай Урнаа?

-Эмэгтэй хүний насыг асуух чинь бүдүүлэг хэрэг залуу минь.

-Хаха нээрээ тийм л дээ. Өршөөж үз хатагтай минь.

-Бодолцож үзье.16р хаалган дээр зогсчихоорой.

-Тэгэлгүй яахав. Би өөртэй чинь дахиж уулзмаар байна. Утсаа өгөөч болно биз дээ?

-Утас өгч болноо. Харин уулзах тухай бодож үзье.

-Харж үзээрэй дээ. Баяртай Урнаа.

Тэр орой гэртээ ирсэн хойноо яагаад ч юм тэр бүсгүйг зурмаар санагдан удаан хугацаанд бариагүй бийр цаасаа бэлдлээ. Түүний сээтгэнүүр ч юм шиг даруухан ч юм шиг бор нүдийг яг тэр хэвээр нь цаасан дээр буулгаад харж суумаар санагдана. Дахиад нэг харчихвал бүр сайн зурмаар санагдах ч санаан зоргоор болохгүй. Урнаа түүнтэй уулзахаас цааргалсаар байлаа. Бүсгүйг аргандаа оруулж чадахгүй байгаагаа Сугар найздаа хэлтэл

-Мэргэжилтэнд хүртэл асуудал байдаг л юм байна. Хэзээ ч бүдрэхгүй нь л гэж бодож байлаа шүү гэжээ.

Уянга бүсгүйг өөрийн болгохгүй бол шоу цэнгээн ч хөгжилтэй санагдахаа больж уух ундаа ч амтгүй санагдах болсонд Доржсүрэн Сугарт

-Найз нь хэсэг чөлөө авлаа. Удахгүй уулзъя гэж хэлээд Уянгыг найрах төлөвлөгөөндөө эрс буцалтгүй оржээ.

Өдөр шөнөгүй хайрын мессеж явуулж өглөө үдэшгүй залган жинхэнэ дурласан залуу шиг байв. Сүүлдээ өөрөө толгой нь эргэн жинхэнээсээ дурласан билүү өөрийг нь тоохгүй байгаа болохоор эргүүлээд байгаа билүү гэдгээ ялгахаа байжээ. Бүсгүй түүнтэй уулзах нь битгий хэл сүүлдээ бүр дуудлаганд нь хариулахаа ч больжээ. Доржсүрэн бүр аргаа араад байлаа. Түүний хамгийн сүүлийн арга бол гэрт нь очиж түүнтэй уулзах байв. Очоод залгатал

-Гадуур явж байна. Удахгүй очно гээд утсаа салгачихлаа. Ирэхийг нь хүлээх зуур ФМ-ийн суваг солин анхааралгүй байтал цонх тогших чимээнээр давхийн цочив. Урнааг байсанд баахан эв хавгүй цочсондоо эвгүйрхэн дэмий мушийсан болоод машинаасаа буулаа.

-Ингэж ирээд байхгүй бол сайн байна. Би найз залуутай.

-Чи худлаа хэлж чаддаггүй юм байна

-Үнээн. Итгэх эсэх чинь чиний хэрэг.

-Би бууж өгөхгүй ээ. Чи надад үнэхээр таалагдаад байна шүү дээ.

-Уучлаарай, би ингээд орлоо. Хийх ажил их болохоор дараа намайг залгах хүртэл түр хүлээж болох уу?

-Нээрээ залгана биз?

-Тэгнээ. Баяртай.

Доржсүрэнгийн хувьд тийм амжилттай уулзалт болоогүй ч залгана гэсэн үг үнэн болох нь нүдний харцнаас нь илт байсан. Хүлээх л хэрэгтэй.

Үнэхээр тэр уулзалтаас 5 хоногийн дараа Урнаа залгаад

-Би чамтай уулзмаар байна гэж төсөөлж байгаагүй янаг хоолойгоор дуугарчээ. Энэ хоолой юу гэсэн үг болохыг Доржсүрэн мэдэхийн дээдээр мэднэ. Гэхдээ хамгийн хэцүү гэж бодсон даваан дээр гарахад ийм амархан байсан гэж үү?

"Харь зүрх" үргэлжлэл 6

2010-10-22T01:46:00.000-07:00

Уулздаг кафегаа хаатал хүлээсэн Юкико урамгүйхэн гарч ирлээ. Ирэхгүй байсан юм бол хэлчихгүй ингэж хүлээлгэдэг нь яаж байгаа юм бол доо? Залгаад утас нь холбогдохгүй хаачдаг байнаа? Маргааш сургууль дээр л уулзахаас даа.

Маргааш, нөгөөдөр гээд долоон хоногийн турш Танху таг чиг. Найзуудаас нь асуух санаатай ойртохоор бүгд ярилцсан мэт Юкикогоос дөлөөд байлаа. Түүнд хүлээхээс өөр сонголт байсангүй. Гэтэл түүний нутаг буцах дөхөөд байдаг.

Танху , Чуён хоёр хамт байж чадаагүй хугацаагаа нөхөх гэж салж чадахгүй хэд хонов. Гэвч олон жил өнгөрсний дараа уулзсан болоод ч тэр үү Чуён танигдахааргүй болжээ. Танхуг харах бүрд Чуёны урсгал зөөлөн харц тайвшруулдаг байсан бол одоо төрөлхийн ширүүн харцыг хүчээр зөөллөөд өөрийгөө албадаад байх шиг түүнд санагдана. Өвчтэй байх үедээ хүчтэй эм тариа ихээр хэрэглэснээс болж ярьж чадахгүй болсон гэнэ. Байнга бичиж ярилцах нь нэг бодлын туйлын төвөгтэй.

Би чамайг их санасан. Намайг нүдээ нээх үед чамайг дэргэд байгаагүйд чинь их гомдсон. Чамтай авхуулсан зурагнуудаа л харж тайвширдаг байсан. Нэг номтой хүний хэлснээр оршуулга үйлдэж хараалыг зайлуулах ёстой болсон гэж аав хэлсэн. Чамд тайлбарлаж хэлээгүй нь учиртай байсан гэсээн. Би бараг жилийн дараа дөнгөж явж чаддаг болсон. Эмчилгээг гадаадад хийлгэж байсан болохоор ирээд чамтай уулзана даа гэж бодтол солонгос руу сурахаар явсан гэсэн сураг сонсоод хойноос чинь иртэл чи найз охинтой болчихсон байсан гэж цаасан дээр бичээд Танху руу асуусан байртай харлаа.

Танху хэлэх үг нь олдохгүй хэсэг ээрснээ

-Би чамайг алдчихлаа л гэж бодсон. Мартах гэж ямар их шаналсныг миний чи мэдэхгүй. Нэг хэсэг би бараг амьд үхдэл шиг л байсан. Харин энд ирээд жаахан мартагнаж олон хүмүүс дунд орж эхэлсэн дээ.

-Би чамайг сайн ойлгож байна. Өөрийгөө буруутгах хэрэггүй ээ. Би ч гэсэн чиний оронд байсан бол ингэх л байсан.

-Одоо бид бие биенээ олчихлоо. Бүгдийг мартаад шинээр эхлэе гэж хэлэхдээ Танху нэг л өөртөө итгэлгүй хөндий дуугарчихсандаа сандран харвал цаадах нь юу ч анзаарсан шинжгүй дараагийн үгсээ бичиж байлаа. Огт танихгүй хүн шиг болчихсон хуучин хайр, өөрийг нь хүлээж буй хайртай бүсгүй хоёроо яахаа шийдэж чадахгүй тээнэгэлзсэн Танху ийм байдалтай болчихсон Чуёныг орхиод явчихаж чадахгүй гэдгээ л сайн мэдэж байлаа.

Хичээлдээ дуртай дургүй явсан Танху, Юкикотой уулзаад бүгдийг тайлбарлаж хэллээ. Юкико маш тэвчээртэй сонсож дуусаад түүн рүү гомдол дүүрэн хараад

-Бүгдийг ойлголоо гэхээс өөр үг хэлсэнгүй.

Танихгүй хүн шиг болсон хайрдаа очих гэж яараагүй Танху найзуудтайгаа архины мухлагт орж хэдэн шил сөжү уугаад Чуёных руу алхлаа. Амандаа хятад дуу аялан шатаар өгсөж явахдаа Чуён руу залгатал утас нь яриад байлаа. Гайхасхийн мөрөө хавчаад хаалга тогштол өмнөөс нь онгойв. Үүдний өрөөд гутлаа тайлах зуур нь нэг эмэгтэй хүн чанга дуугаар хүн загнах нь сонсогдоход хэн ирсэн юм бол доо гэж бодон хэсэг зогстол

-Тэр охин чинь үхчихсэн. Та нар намайг бас үхээсэй гэж бодоод байгаа юм уу? Би хятад руу очиж чадахгүй. Өөрсдөө учраа олцгоо гэж хашгичаад түр тархийх чимээ гарахад нь Танху харайн орвол балмагдаж сандарсан Чуёноос өөр хүн байсангүй.

-Сая хэн яриад байсан бэ? Энд чамаас өөр хүн байгаа юм уу? Чи ярьж чаддаг юм уу? Саяных чиний хоолой биш байсан шүү дээ. Хэн юм бэ? Үгүй ээ, чи хэн юм бэ?

-Би юу?Би бол Чуён. Чи танихгүй байгаа юм уу?гэж огт сонсож байгаа хоолойгоор яриад өнөөх дарж ядаад байдаг ширүүн харцаа Танхуг сүлбэх мэт харлаа.

-Чи чи...чи Чуён биш байна шүү дээ. Наад хоолой бас нүд чинь... Чи Чуён биш байна.

Чуён түүн рүү гэтэх мэт ойртон ирээд эгцлэн харснаа Танхугийн айсан царайг ажиглаад гэнэт тас тас хөхрөн

-Тэгээд би хэн болж таарах билээ?Намайг сайн хар л даа. Би чиний хайрладаг бүсгүй чинь байна. Сайн хар

-Үгүй ээ үгүй. Надад битгий ойрт. Чи биш байна. Би явлаа

-Үгүй шүү. Чи хаашаа ч явахгүй. Чиний төлөө миний юу хийснийг сонсоогүй байж чи хаашаа ч явахгүй.

Чуён хаанаасаа ч юм тамхи гаргаж ирэн асаагаад гүнзгий соров.

-Намайг Шин Хуа гэдэг. Чуёны төрсөн эгч. Чуён өвчиндөө шаналж байх тэр үед ганцхан чиний тухай бодол яриагаар тэжээгдэн өдөр хоног өнгөрөөдөг байсан. Өдөр бүр чиний тухай ярина. Ямар сайхан залуу болох, түүнд ямар их хайртай, чамтай байхдаа ямар их аз жаргалтай байдгаа ухаантай байх мөч бүхэндээ ярьдаг байсан. Бүр жаахан байхдаа гал өртөөд хүн харшгүй царайтай болчихсон миний хувьд энэ бүхэн үлгэр шиг л санагддаг байлаа. Өдөрт нь чиний тухай сонсоод орой бүр харж байгаагүй чамайг зүүдлэн хоносоор би чамд Чуёноос дутахгүй хайртай болчихсон. Чи ойлгохгүй л дээ. Хүн харшгүй муухай царай байх ямар аймшигтай болохыг... Хаяахан Чуёнтой гадуур явдаг ч бүх хүн намайг өрөвдсөн харцаар харж хүүхдүүд дооглодог байсан. Энэ бүрд энхийн цагаан тагтаа шиг миний хажууд намайг халамжлан явдаг Чуёныг би ямар их үзэн яддаг байсан гээч... Намайг ойлгож байгаа царай гаргадаг ч үнэндээ хэзээ ч ойлгож байгаагүй. Өвчиндөө шаналаад миний асаргаанд байхад нь л би түүнээс өөрийгөө нэг ч гэсэн зүйлээр илүү байгаагаа мэдэрсэн. Үхэх шахаад халуундаа дэмийрч байхдаа чиний нэрийг дуудаж байхад нь би аль хэдийн чамд хайртай болчихоод чамайг харамлаж байсан. Би чамайг анх Чуёны оршуулган дээр харсан. Би чамайг огт хайгаагүй. Харж байгаагүй хайртай чи минь миний дэргэд яг л зүүдэнд ирдэг тэр төрхөөрөө зогсож байсан. Хар гивлүүрээр аймшигтай царайгаа нуучихсан байсан болохоор би чамайг ичиж нэрэлхэлгүйгээр сайтар харж авсан. Тэр үед би Чуён шиг царайтай болноо гэж өөртөө амалсан юм даа. Тэр амлалтандаа ч хүрчихсэн байгааг минь чи харж байна. Нэг л зүйлийг би өөрчилж чадаагүй. Чуён шиг болох гэж дэндүү хичээж байхдаа Чуёныг ямар хоолойтой билээ гэдгийг мартчихсан. Тийм болохоороо чиний өмнө хэлгүй болж жүжиглэсэн юм. Ийм хурдан баригдчихна гэж санасангүй. Эцэг эх маань надад тус болохоосоо илүү гай болох юм даа. Яг санасандаа хүрч чамайг өөрийн болгоод байтал гэнэтхэн ээжийн чинь бие муудлаа ирэх хэрэгтэй байна гэж залгаад. Би ч гэсэн жаргамаар байна гэж хэлээд хөгжмөө асаатал уйтгартай хоолойгоор

-Чамайг би хайртай байсан

Чи алсад очоод намайг мартсан гээд гинших хятад хүүхний хоолой дотор зарсхиймээр сонсогдлоо. Дууг дагаж дуулсаар тэрүүхэндээ биеэ ганхуулан Танху руу дөхөж ирээд мөрөнд толгойгоо наагаад

-Би чамд дэндүү их хайртай. Тэр муу япон охинд алдана гэж байхгүй шүү. Миний дуудлага түүнийг тэгтлээ айлгана гэж бодоогүй шүү. Өрөвдөлтэй амьтан.

-Юкикогоор оролдох хэрэггүй шүү. Наад солиорлоо дуусга гээд хаалга руу алхтал тархи руу нь хүчтэй зүйлээр цохих мэдрэгдэж ухаан алдан уналаа.

Удаасанд уучлаарай. Одоо удаахгүйг хичээнээ.

"Түлхүүр" өгүүллэг 2

2010-10-22T01:45:00.006-07:00

Хоёрдугаар хэсэг

-За Оргилоо юутай ирэв?

Ахлагчийнх нь асуулт бүрээ ЗА гэж эхэлдэг нь Оргилд их инээдтэй санагдана.

-Ахлагчаа таны шалга гэсэн зүйлүүдийг шалгалаа. Яг сарын өмнө эхний хохирогч болох Санчир мөнөөх үл таних бүсгүйтэй анхны болзоогоо Тэнгис кино театрт хийсэн гэдэг нь гэрч Баатарын мэдүүлэгээс тодорхой болсон. Кино театр азаар видео камертай байж. Бичлэгийг шалгатал оройн 20цагаас үнэхээр нэг бүсгүйтэй хамт кино үзсэн байна. Танд үзүүлэх гээд аваад ирлээ. Харамсалтай нь саравчтай малгай дарж өмсөн байсан учраас царайг нь харах ямар ч боломжгүй. Кино театрын ажилчид сайн програмист байвал найдвар байж болох ч тэгтлээ найдах хэрэггүй гэсэн. Тэгэхээр алуурчин бас программистын эрэлд хатах нь дээ ахлагчаа.

-За бусад хохирогчдын талаар юу байна?

-Одоогоор тэр талаар мэдэх хүн гарч ирээгүй байна. Хайж байгаа.

-За ойлгомжтой. Хохирогчидын царайнд айдасын ул мөр ч байгаагүйгээс харахад ойр дотны таньдаг хүн нь байж таараад байна. Эндээс л бид сэжүүр олох хэрэгтэй.

-Зүгээр нэг янхан байж ч болох юм. Гавтай алуурчны хэргийг та сана л даа.

-За тийм байж ч болох юм. Юутай ч тэр хохирогч Санчирын бүсгүйг даруйхан олцгооё. Хохирогчдын эцэг эх байнга энүүгээр эргэлдээд бүр ярих юм биш. Одоо ярьж суух цаг биш. Явж болно.

-Мэдлээ

Оргилыг гарсны дараа Баяраа тамхи асаагаад нүдээ сүүмийлгэн утааг нь тааз руу үлээлээ. Ингэж тайван суугаад байж болохгүй л юмсан. Ажил дээр бөөн асуудал гэрт бөөн асуудал. Хаачдаг ч юм билээ дээ?Ууганаа маань уг нь гайгүй л байдагсан. Нас нь явах тусам л янших нь ихэсээд халамж шаардаад байх болж. Арга ч үгүй биз дээ. Шөнө дөлөөр ороод үүрээр гараад явчихдаг нөхрийг ямар хань хүсэх вэ дээ. Ядаж хүүхэдтэй болохсон гээд үглээд байсан. Хэнд маань асуудал байдаг юм бол доо? Уг нь бусад л шиг л байх юм. Нэг эмнэлэг оръё байз. Удахгүй 30 хүрлээ. Хүүхэд хэнздэнэ гэгч болох нь. Ажил ажил гэсээр би ер нь энэ амьдралаа юу болгож байна даа? Ер нь хойшлуулаад яахав. Оргилыг хэргийн материал цуглуулаад ирэхээс өмнө амжаад ирж л таараа. Ингэж бодоод ухасхийн босч сандалын түшлэгт өлгөсөн гадуур хувцасаа өмслөө. Эрэгтэйчүүдийн эмнэлэгийн гадаа ирээд хэсэг харзанатал хүмүүс нэлээн орж гарч байгааг бодвол үйлчлүүлэгч ихтэй бололтой. Гүнзгий амьсгаа аваад машинаасаа буун дотогш орвол хүлээн авагч бүсгүй эелдэг инээмсэглэн

-Та ямар хэргээр явна?

-За ах нь үзүүлэх гээд...

-Та мөнгөө тушаагаад хүлээлгийн өрөөнд сууж бай. Таныг дуудна

-Аа за...

-Баярмөнх ороорой.

-Аа за...

-Шинжилгээний хариу маргааш гарна. Залуу хүн юундаа санаа зовох вэ дээ. Гайгүй байхаа. Утсаар яриад хариугаа авчихаж болно. Энэ манай нэрийн хуудас.

-За баярлалаа. Баяртай.

Баярааг ажил дээрээ ирэх үед Оргил аль хэдийн ирчихсэн хүлээж байлаа.

-Ахлагчаа хэдэн программист оллоо. Хохирогчдын амиа алдахын өмнөх оройн гадагш хийсэн утасны дуудлагуудыг шалгаж үзтэл 996678.. гэсэн дугаар руу ойр ойрхон залгаж байсан байна. Тэр дугаар нь 6 сарын өмнө алдагдсан боловч эзэн нь хаалгалгүй тэр чигт нь орхисон гэнэ. Дугаарын эзнийг одоо сэжигтнээр шалгаж байгаа. 4р курсын оюутан залуу. Би төгсөх анги хийх зүйл их байна гээд уйлах нь холгүй байгаа. Өмнө нь ямар нэг хэрэгт сэжиглэгдэж байгаагүй. Хөдөөний жирийн л нэг оюутан. Тэр дугаарыг хэрэглээгүй 6 сар болж байгаа нь батлагдсан болохоор залууг хэрэг гарвал дуудна гээд явуулсан. Бас нэг мэдсэн зүйл гэвэл 996678.. нь гадагшаа огт дуудлага хийдэггүй зөвхөн гурван хохирогчоос л дуудлага хүлээж авч байсан байна. Харилцаж байсан мэссэжүүдээс нь харахад бүсгүйг Урнаа гэдэг байж. Энэ мэдээллийг хэвлэлийхэнд өгч ард түмэнд сэрэмжлүүлэх нь зөв үү? Та юу гэж бодож байна?

-За харин ээ. Ингэснээр алуурчныг бүр ичээнд нь оруулчихаж ч болох юм. Гэхдээ сэрэмжлүүлэх хэрэгтэй. Дугаар болон нэрийг нь олон нийтийн бүх сувгаар цацуул.

-Мэдлээ.

-За өөр юу байна?

-Энэ дугаар нь одоо холбогдох боломжгүй байгаад байгаа. Хэрвээ нээгдвэл Мобикомоос шууд бидэнд мэдэгдэнэ гэсэн. Алуурчин бүх юманд их хянамгай хандаж байна. Ямар ч ул мөр үлдээхгүй. Сургуулийг нь дүүргэчихсэн л гэмээр.

-За, дэмий юм ярих гэж. Ул мөр байж л байгаа. Бид л анзаарахгүй байгаа хэрэг. 5аас хохирогч Батсүхийн ээж ирнэ гэсэн. Чи гаралгүй байж байгаад уулзана шүү. Асууж тодруулах зүйлсээ бүгдийг асуу. Би Санчирын гэрт очиж харах юм байна.

-Мэдлээ ахлагчаа.

Санчирын гэр гэдэг нь зайсанд байдаг 2давхар хувийн сууц байлаа. Чинээтэй нэгэн гэдэг нь гаднаасаа илт. Эгч нь түүнийг хаалган дээр тосч дотогш оруулаад цай бэлдэхээр галын өрөө рүү явлаа. Баяраа ч цаг алдахгүйн тулд Санчирын өрөөнд орж хэрэг болчих зүйл нүдээрээ хайн ийш тийш хялмалзана. Өрөө нь цэвэрхэн юмнууд нь цэгцтэй ширээн дээгүүр баахан ном өрснийг хараад Баяраа жаахан гайхасхийн шургуулгыг нээлээ. Тэнд ч бас бүх зүйл эмх цэгцтэй анхаарал татчих зүйл байсангүй. Энэ үед эгч нь орж ирэн цай өгөөд туслах зүйл байгаа эсэхийг намуухан асуугаад явахдаа дуудаарай гээд орж ирсэн шигээ чимээгүйхэн гараад явчихав. Ширээн доор байсан хайрцагтай зүйлсийг онгичиж байтал нэг гар утас гарч ирэв. Баяраагийн нүд сэргэн утсыг яаран асаатал царайлаг залуугийн хурц нүд өмнөөс харж байсан нь Санчирын зураг байлаа. Утасны мэссэж рүү ортол юу байсангүй. Зургийн хэсэг рүү ортол нэлээн хэдэн бүсгүйчүүдийн зураг байсны дотор нэгэн бүсгүйн нурууны хэсэг байв. Утсыг уутанд хийж тавиад эрлээ үргэлжлүүлсэн ч олигтой үр дүн гарсангүйд өрөөнөөс гарч эгчид нь мэдэгдээд бүсгүйгээр үдүүлэн явж одлоо. Дүү нь өөд болоод 49 ч хоноогүй байхад царайд нь ямар ч гунигийн ул мөр байхгүй хачирхалтай бүсгүй жирийн өдөр ажлаа хийж байгаа мэт байсан нь Баяраад сэжиг төрүүлэв. Гэр бүлийхэнээс эхлэх ёстой гэж яагаад бодсонгүй вэ? Ямар нэг байдлаар холбоотой байж болох юм. Оргилд хэлж шалгуулдаг хэрэг. Цагаа харвал аль хэдийн 7 болж байв. Ажлаараа очмоор байсан ч эхнэрийх нь гомдолтой царай харагдаад байсанд замаараа цэцэг, дарс аваад гэр рүүгээ жолоогоо эргүүллээ. Хөршийн хаалгаараа ортол сайхан хоолны үнэр хамар цоргин байсанд эхнэрийх нь хоол хийж буй төрх санаанд нь бууж инээд алдсаар хаалгаа түлхүүрдлээ.

-За Оргилоо энэ утсыг сайтар шалгаж үзээд дээр нь байгаа бүсгүйчүүдийг олж гэрчээр дууд. Өчигдөр хохирогч Санчирын гэрээс оллоо. Бага эгч нь их сонин бүсгүй байна лээ шүү. Нэг л сэжигтэй. Үхэл хагацал үзсэн ямар ч шинжгүй. Яг л ажлаа хийж байгаа юм шиг. Тэгээд ер нь хэтэрхий холоос хайгаад байгаа юм биш биз? Тэр бүсгүйг шалгаарай. Хохирогч Батсүхийн ээжтэй уулзсан уу?

-Уулзсаан ахлагчаа. Нулимсаа арайхийн л барьж байна лээ. Тийм хүнтэй ярилцах ямар байдгийг мэднэ дээ. Ээжийх нь ярианаас харахад Батсүх гэрийхэнтэйгээ тийм сайн харилцаатай байгаагүй бололтой. Тусдаа амьдардаг гэнэ. Ээжтэйгээ уулзаагүй зөвхөн утсаар яриад 3 сарын болсон. Гадуур дотуур нэлээн явдаг ч ажилдаа чамгүй амжилттай явсан нэгэн. Алуурчин бүсгүйд амжилттай яваа эрчүүд таалагддаггүй юм шиг байна даа.

-За юу нь таалагддаггүй байсныг хэрэгтэнг олоод тухтай асуунаа. Чи өнөөдөр Батсүхийнд очиж нэгжлэг хийгээд хэвлэлийхэнд өнөө мэдээллүүдээ өгөх хэрэгтэй байна.

-Мэдлээ ахлагчаа.

Батсүх

Батсүх бол том хүү бөгөөд 27настай. Дороо нэг эмэгтэй дүүтэй. Түүний амьдрал үргэлж одоогийх шиг баян байгаагүй. Архинд донтсон эцэг нь ээжийг нь өдөр бүр хөх няц болтол зодож хөөрхий жаал өдөр бүр архинд гүйдэг байжээ. Хаяахан ирэх төрөл төрөгсөд нь түүнд авралын бурхан шиг санагдаж тэр өдөр л хүү бүтэн нойртой хононо. Хүүг 9 хүрдэг жил ээж нь амьдралдаа өөрчлөлт хийж архичин нөхрөө хаяад хүүгээ аван хот барааджээ. Удсангүй ээжид нь аз таарч сэхээтэн залуугийн хайрыг татсанаар Батсүх тэр хоёрын хувьд сугалаанд хожсонтой ижил хэрэг болжээ. Хойд эцэг нь түүнд төгс сайн эцэг байгаагүй ч төрсөн эцгээс нь хувь илүү байсан болохоор Батсүх хойд эцэгтээ тийм ч муу байсангүй. Ээжийгээ заавал жаргаана гэж шүд зуун боддог байсан шазруун жаал хэнээр заалгахгүй хичээлээ өөрөө давтаж, давтлага сонгоноо өөрөө сонгон бие даасан байдалтай байсныг нь хойд эцэг нь ихэд ойшооно. Тиймдээ ч жил ирэх бүр тушаал ахин нэлээд монцойсон тэр дагавар хүүдээ мөнгө хайрлахгүй. Батсүхийг 12той байхад төрсөн охин дүү нь хөрч хөндийрөөд байсан гэрийн уур амьсгалыг дулаацуулж амин эрдэнэ нь болжээ. Арван жилээ онц дүнтэй төгсөж сургуулийн шилдэг сурагч болсон Батсүхэд МУИС-ын Банкны ангид орох ч тийм хэцүү байсангүй. Ээж нь хүүгээрээ бахархахын дээдээр бахархаж байлаа. Энэ үед нийслэл рүү орхиод одсон эхнэр, хүү хоёр нь баян чинээлэг сайхан амьдарч байгаа сураг сонссон архичин эцэг нь би ч гэсэн жаргалаас нь хуваалцах эрхтэй гэж үзээд хотын зүг жолоо залсныг эх хүү хоёрын хэн ч мэдээгүй. МУИС-ын Эдийн засгийн сургуульд ихэвчлэн чинээтэй гайгүй айлын хүүхдүүд суралцдаг. Бас олон ч оюутантай. Хичээл завсарлаад хоол идэхээр ангийн хэдэн нөхөдтэйгөө шат уруудан явсан Батсүхийн чихэнд согтуурхан хашгичих хэн нэгний хоолой багын аймшгийг нь сэрээж зогстуслаа.

-Би хүүгээ хайж байна. Миний хүүг Батсүх гэдэг. Энэ сургуульд сурдаг. Пүрэвочирын Батсүх гэж таних хүн байна уу?

-Та гар. Энд тийм хүн байхгүй. Үгүй бол цагдаа дуудлаа шүү гэсэн хамгаалагчийн үгнээс согтуу ч гэсэн сохор ухаантны үлгэрээр эмээсэн эцэг нь гуйвлан гарч явахыг Батсүх хөдөлж чадахгүй харсаар хоцорлоо. Зэвхий царайлсан түүнийг найзууд нь гайхан харснаа

-Чамтай ижилхэн нэртэй юм байна даа хүү нь. Азаар овог нь өөр юм даа. Ямар азгүй хүү байгаа бол. Шараа болголоо доо. Би ийм байдалд орсон бол амиа хорлох байсан юм хаха гээд шоолон инээлдэж байхад Батсүх хэвийн байдалдаа орж чадалгүй дэмий л тэднийг даган гэлдэрч байлаа.

Тэр болсон явдлыг ээждээ цухуйлгасангүй. Аав ирлээ гэх сургаар зэвхий цайн биеэ хураадаг байсан ээжийхээ өрөвдөлтэй царайг Батсүх одоо ч мартаагүй. Толинд өөрийгөө хэр өөрчлөгдснийг харж зогссон Батсүх хэд хоног хайгаад архины мөнгөгүй болохоороо харих байлгүй. Тэгээд ч ингэтлээ өөрчлөгдсөн намайг яаж таних юм? Би эцгийг Пүрэвочир биш Сундуй гэдэг гэж өөртөө шивнэн хэлээд үсээ хойш нь толийлгон дарлаа. Хамгаалагчийн үгнээс айсан уу архины мөнгөгүй болсон уу алин болохыг мэдэхгүй ч эцэг нь дахиж тэдний сургуулиар харагдсангүй. Харин тэр нэг өдрөөс хойш Батсүх шал өөр хүн болж хувирсан юм. Шилдэг гэдэг үгийг овог адил дагуулсан ээжийн даруухан хүү эрс өөрчлөгдөн сургуулийн хамгийн шоучин партичин гэсэн болгонтой нөхөрлөх болжээ. Түүнд тэр амьдрал таалагдаж байсан нь эцгийн цуснаас болсон ч байж болох. Ямартаа ч тэр хичээлдээ ч мундаг шоундаа ч мундаг болж гэртээ тогтохоо байсан нь ээжийх нь санааг их зовоож байлаа. Ингээд эцэст нь их сургууль төгсөж сайн банканд ажиллах санал хүлээн авч өндөр цалинтай болсон Батсүх үүрээ орхин нисчээ. Ээж нь хаяа ирж гэрийг нь цэвэрлэж өгөх бүрдээ эхнэр авч ачийг нь харуулахыг шавдуулах ч хүү нь ирж үнсээд танаас өөр эмэгтэй хүн миний амьдралд хэрэггүй гэж амыг нь таглана. Эцэгтэйгээ хэзээ ч адилхан болохгүй гэж боддог байсан хүү алхам бүрдээ төрсөн эцгийнхээ замналаар замнаж байгаагаа анзаарсангүй. Их хуралд сонгогдсон хойд эцэг нь түүнийг төрийн ордонд ажилла гэх ч Батсүхд хүний дэмжлэгээр ахих бодол байсангүй. Тэгж хэлэх бүрд нь аавдаа

-Би бодож үзнээ гэхээс өөр юм хэлэхгүй.

Хэдхэн жилийн дотор тэр салбар хариуцсан захирлаар томилогдсон болохоор аав нь дахиж тиймэрхүү юм ярьсангүй. Эхлээд ээжийхээ санааг зовоохгүй гэсэндээ өдөр бүр ажлаа тараад гэрээрээ ордог байсан хүү сүүлдээ утсаар ярьдаг болж үзэгдэх нь ховорджээ. Түүнд зав байсангүй. Өдөр нь нүдээ чилтэл цаас харж тархиа гашилтал тоо бодсоор орой нь залгуулаад элдэв төрсөн өдөр, Баасан гараг, найр, шоунд очно. Үүнийгээ тэр амралт гэж нэрлэжээ. Охид хүүхнүүд амжилттай яваа залууг эргүүлж тойрох нь их ч өдий 27 насалтал түүний анхаарлыг татсан хүн гарч ирээгүй л байлаа. Харин тэр дөнгөж дэлбээлж байгаа сарнайнуудад мөнгө хайрлах дургүй. Тэгтлээ царайлаг биш ч цэвэрхэн царайтай дэгжин хувцасласан уран үгтэй залууд татагдахгүй хэн байх билээ. Гэвч тэр үдэшлэгээс бүсгүй хайхгүй. Бүр ойшоох ч үгүй. Уншигдсаар байгаад навсайчихсан ном шиг санагддаг юм гэж Өнөрөө найзаа хэлснийг сонсоод элгээ хөштөл инээж байсан ч энэ нь гашуун үнэн байсан. Шинэ ном унших дуртай Батсүх зурагтын чатаас оройн зоогоо олчихно. Амархан аргаар мөнгө олохыг санаархсан охид тэнд дүүрэн. Сонгоод авахад л хангалттай. Хэдэн төгрөг зарлагадах нь түүнд сонин биш. Чатнаас царайлаг охин хайлтгүй гэж хэлдэг хүмүүс их том андуурдаг. Мөнгөний хэрэг болсон шүлс гоожмоор амьтад дүүрэн шүү дээ. Батсүх анх зурагтын чат үзэж суугаад

-Ээж маань хагалгаанд орох гээд байна. Надад туслаач гэсэн зар хараад үнэхээр тусалъя гэсэн бодолтой залгажээ. Мэссэж бичсэн утас руу залгаад хэдэн төгрөг хэрэгтэй байгааг нь асуухад

-Яаратай 500000 төгрөг хэрэгтэй гэсэн . Та надад туслаач. Би таны бүх хүслийг биелүүлэхэд бэлэн байна гэж охин зоримог хариулжээ. Юугаа өгөх гэсэн юм бол доо гэж бодсон Батсүх 500 доллар аваад охины хэлсэн газар руу очжээ. Нүүр амаа тэгтлээ будаагүй даржин хувцасласн 17,18 орчим насны сэргэлэн охин түүнийг тосч аван уулзаад машинд нь суухад Батсүх түүнийг анхааралтай ажиглангаа

-Ээж нь өвдсөн нь үнэн юм уу?

-Тиймээ. Хавдартай гэсэн. Та надад туслах уу? Надад ээжээс минь өөр хүн байхгүй.

-Тэгьеэ би чамд тусалъя. Чи харин надад яаж туслах юм?

-Би онгон. Надад өөр өгөх юм үнэндээ алга даа ахаа.

-Тийм байж. Чи итгэлтэй байвал надад татгалзах юм алга.

-Ээж минь л амьд байвал...

Охиныг онгон гэдэгт Батсүх тийм ч итгэлтэй байсангүй. Сүүлийн үеийн охидууд айхтар болсон гэсэн. Өнөрөө 15тай охинтой унтсан чинь онгон биш байсан гэсэн юм бодсоор охиныг шүршүүрээс гарч ирэхийг нь хүлээжээ. Охин онгон байлаа. Юу ч үзээгүй түүнийг хайрлах сэтгэл төрж байсан ч эр хүн гэдэг нэгэнт оргилсон хүслээ дарж чадалгүй охиныг уйлуулсаар бүсгүй болгочихож байж билээ. Тэд дахин хоёр гурав уулзсан ч анхных шиг амттай байгаагүй болохоор Батсүх охиныг тэгсгээд орхижээ. Энэ жаргалдаа мансууран хэд хэдэн охиныг бүсгүй болгоод амжсан.

Тэр нэг орой гэртээ харих зам зуур дэл сул охин байгаа эсэхийг харан алгуурхан явсан Батсүхийн нүдэнд хавтас сугавчилсан салаа гэзэгтэй охин өртжээ. Уруулаа шилэмдээд замын хажуу руу очиж зогсоход охин арын суудалд нь суугаад

–Хайлааст

-Нэлээн хол юм аа

-Харин тиймээ

-Оюутан уу?

-Тиймээ.

-Аль аймгийх уу?

-Намайг яаж хөдөөнийх гэж мэдээ вэ?

-Хотод ийм хөөрхөн охин байдаггүй юмаа

-За арай ч дээ. Намайг хүмүүс царай муутай гэдэг ш дээ.

-Сохор хүмүүс байна даа

-Тийм гэж үү?гээд баясгалантайгаар инээд алдлаа.

-Хэн гэдэг вэ?

-Урнаа

-Намайг Сүхээ.

-Надаас ах байх тийм ээ?

-Яасан ах залууст дургүй юм уу?

-Хэхэ яалаа гэж дээ. Эгч ах хүмүүс халамжтай байдаг гэж байна лээ. Нөхөр нь эгчээс 5 ах.

-Тэр тэгэлгүй яахав. Найз залуутай юу?

-Үгүй ээ.

-Тэгвэл надад боломж байгаа л юм байна гээд толиндоо харан нүдээ ирмэхэд охин ичингүйрэн доош тонгойлоо. Тэд ингэж уулзаж эхэлжээ. Урнааг өвөртөө хийчих тохиромжтой нөхцөл бүрдэхгүй л байлаа. Амтлаагүй жимсээ хаячих сонирхол бүр ч байсангүй. Түр зуур зарим нэг шоунаас татгалзаж охинд цаг гаргах хэрэгтэй болжээ. Нэлээн хэд уулзсны дараа Урнаа түүнд бусдаас арай өөр санагдана.

-Би мундаг байна уу? гээд байнга асуудаг асуулт нь эгдүүтэй сонсогдож үнсэх гэхээр чих хүртлээ улайчихдаг нь түүний хайрыг татаж эхэлжээ. Тэр ийм хайраас татгалзаж чадсангүй.

-Хотын ойр байдаг хамаатных руугаа хөдөө явах хэрэгтэй болчихлоо. Хамт явах уу?

-Тэгэлгүй яахав. Ажлаа тараад нисээд очъё

Батсүхийг ирэхэд Урнаа үүдэн дээрээ хүлээж байлаа. Туфль өмсөж хар цув өмсөөд нүдээ тод будаж үсээ гельдсэн охиныг хөдөө явна гэхэд жаахан гайхмаар.

-Миний гүнж хөдөө явна гэснээ яасан зохимжгүй хувцаслаа вэ?

-Өнөөдөр ямар өдрийг мартаа юу?

-За байз бодъё...

-Бид уулзаад яг нэг сар болж байна.

-Аа золиг гэж... Мартсан байна шүү. Уучил гүнж минь.

-Би чамд бэлэг бэлдсэн гээд цуваа тайлахад богинохон улаан даашинз тал нь бултайсан хөх зэрэг нь харагдахуйд

-Чамайг ингэнэ гэж санасангүй шүү гээд Батсүх уруулаа шилэмдэн хурдаа нэмлээ.

"Түлхүүр" өгүүллэг 1

2010-10-22T01:45:00.005-07:00

Эхлэл

-Баяраа чамайг дарга дуудаж байна гэх чимээ гараад утас торхийн тасарлаа.

Дарга юун талаар асуух гэж байгаа нь тодорхой. Харин түүнд хариулаад хэлэх олигтой юм байсангүй.

-Амрыг эрье хурандаа

-Болно. За хэргийн бүртгэл ямар шатандаа явж байна Баяраа?

-Шалгаж байгаа хурандаа. Мөрдлөгийн шатандаа явж байна.

-Арван хэдхэн хоногийн дотор 3 хүн амиа алдлаа. Гэтэл чи мөрдлөгийн шатандаа явж байгаа гэнэ ээ?

-Хэрэгтэн ямар ч ул мөр үлдээхгүй байгаа нь хэрэгт их хүндрэл учруулж байна.

-Наадах чинь ахлах мөрдөн байцаагч хүний хэлэх үг мөн үү? Би дахиад хүн алагдлаа гэж сонсмооргүй байна шүү. Даруйхан хэргийн учрыг ол. Энэ юу гэсэн үг болохыг чи ойлгож байгаа биз?

-Мэдлээ хурандаа.

-Гарч болно.

Баяраа өрөөнөөс гартлаа сүртэй нь аргагүй алхаж байснаа хаалга хаагдмагц ямар нэг юманд цохиулсан аятай сулбайн гэлдрэв. Өрөөний хаалгаа арай ядан онгойлгон ороод сандал дээр тэнхээгээрээ уналаа. Чанартай сандал хэдий ч лагс биеийг арай ядан дааж чахран дуугарна. Ширээгээр нь дүүрэн хэргийн газрын зураг, хохирогчийн зураг, холбогдох материал зэрэг харагдавч өдөр болгон харсаар нүдээ анимагц нь ээлж дараалан харагдсаар шөнө ч унтаж чадахаа байжээ.

Сүүлийн арван тав хугацаанд 3 залуу амиа алджээ. Залуусын цээжин дээр нь А үсгийг ямар нэг иртэй зүйлээр сийлсэн мөн бүгд амиа алдахынхаа өмнө бэлгийн ажил хийсэн гэсэн шинжээчдийн дүгнэлт нь уг алуурчинг нэг хүн болохыг гэрчилнэ. Эхний аллага гарснаас дөнгөж 3 хоногийн дараа хоёрдох хохирогчийг олжээ. Харин удаах хэргээс арав хоёр хоногийн дараа хотын нөгөө захад машин дотроо хордож үхсэн гуравдах хохирогч олдож хэвлэл мэдээлэл, ард иргэд шуугиж эхэлсэн. Хэргийн газраас олддог зүйлс нь алуурчны зэвсэг болох ямар ч хурууны хээгүй хутга, цээжин дээрх А үсэг л байлаа. Гэмт хэрэгт мэргэшсэн хүн л үүнийг хийж байж таарна. Энгийн хүн бол ямар нэг алдаа гаргах л ёстой гэсэн бодолдоо бат итгэсэн мөрдөгч Баяраа шоронгоос суллагдсан бүсгүйчүүдийн хавтаст хэргүүдийг нээж харсан ч жирийн халаасны хулгайч, залилагчид л байлаа. “Алуурчин А” хавтаст хэрэгт сэжигтэн гэх хүн байсангүй. Энэ нь Баяраагийн толгойны өвчин болоод байв.

Баяраа толгойгоо салаавчлан нүдээ аньж сандал дээрээ хэсэг тухалснаа урамгүйхэн суниаж ширээ рүүгээ тонгойлоо. Утсаа ойртуулаад хэдэн дугаар хийв. Хэсэг дуудуулж байгаад нэг эрийн залхуутай янцаглах чимээ гарснаа

-Хэргийн газар яг ирж байна. Хэдэн зураг аваад очлоо.

-Зураг авах хэрэггүй. Шууд ажил руу ир

-Мэдлээ

Баяраад ганцаараа харж уншиж суусаар ямар ч үр дүнд хүрэхгүй гэдгийг мэдэх учраас хэн нэгэнтэй зөвлөж ярилцах хэрэгтэй байлаа. Түүний туслахыг Оргил гэнэ. Ганц бие залуу болохоор байнга гадуур дотуур явж бүсгүйчүүдтэй зугаацан үргэлжийн ядаргаанд орсон залхуутай царайтай ямар нэг бүжгийн түргэн аяыг үргэлж исгэрч явна. Гэвч хэрэг мөрдөх үед түүний сэргэлэн зан Баяраад нэг биш удаа тус болж байсан. Гэвч энэ удаа тэдний хамтын ажиллагаанаас олигтой үр дүн гарахгүй Баяраа өдөр бүр даргадаа бангадуулж байгаа нь энэ.

-Орох уу?

-Ор

-За наашаа суучих Оргилоо. Ярилцах гэж дуудсан юм.

Өчигдөр оройжин уусан шар айраг нь гүйцэд гараагүй улаан нүдэлсэн Оргил сайхан хүйтэн ундаа уумар байсан ч ахлахынхаа занг мэдэхийн хувьд томоотой гэгч нь суугаад юу гэхийг нь чих тавилаа.

-За тэгэхээр Оргилоо. Хэргийн талаар дэвшүүлж байгаа таамгаасаа хуваалцнаа одоо. Хорин таваас хорин долоон насны энэ гурван залууд ижил төстэй зүйл юу байна? Бас сүүлд уулзаж байсан бүсгүйчүүдийх нь тухай тодруул гэсэн юу болсон?

-Хохирогчид бүгд ганц бие. Танилын ямар ч холбоо байхгүй. Нийгэмд эзлэх байр суурь нь харилцан адилгүй ч чинээлэг эцэг эхтэй. Гадуур наргиж цэнгэх нэлээн дуртай найзууд ч их олонтой байж. Найзуудых нь ярьж байгаагаар бараг 7 хоног бүр бүсгүй сольдог нэлээн явдалтай залуус байсан бололтой. Харин бүгд амиа алдахынхаа өмнөхөн сайхан бүсгүйтэй танилцснаа гайхуулж удахгүй танилцуулна гэж байсан гэнэ. Бүсгүйг 3 хохирогчийн найзуудын хэн нь ч хараагүй байгаа нь алуурчин мөн байж магадгүй гэсэн таамаг байна. Хохирогчид мөнгөндөө хайр гамгүй хандаж гадуур дотуур их зугаацдаг байсан ч муу хүн байгаагүй гэж ойр дотныхон нь ам нэгтэй байгаа. А бүсгүй тэдний аминд хүрэх болсон шалтгаан нь тодорхойгүй. Одоохондоо иймэрхүү л байна даа ахлахаа.

-За тийм байж. Уулздаг байсан бүсгүйг нь нэг ч хүн хараагүй гэдэг чинь их муу байна. Өмнө уулзаж байсан бүсгүйчүүдийг нь шалгах хэрэгтэй. Хэн нэгэн нь ойр дотны хүнээр нь тоглосны хариуг авч байж болох юм. Нэлээн урт дараалал гарах нь тодорхой. Гэхдээ өөр арга алга.

-Мэдлээ.

-Яаралтай энэ хэргийн учрыг олохгүй бол хурандаа толгой хяргах гэж байна. Ингэхэд хохирогчид ихэвчлэн ямар газар ордог байсан гэнэ? Нөгөө үл таних бүсгүйтэйгээ орсон газар алга уу?

-Хохирогчид хоорондоо харилцан адилгүй нэлээн хэдэн газраар ордог байж. Бүгдийг нь шалгасан боловч их олон бүсгүйтэй ирдэг болохоор царайг нь тогтоож байгаагүй ижилхэн мэдүүлэг өгсөн. Ингээд л мухардуулчихаад байх юм.

-Ойлгож байна. Гэвч бид дараагийн цогцсыг олохоосоо урьтаж хэрэгтэнг илрүүлэх хэрэгтэй. Алуурчин ингээд зогсчихно гэж байхгүй.

-Мэдлээ. Явж болох уу?

-Мартах шахлаа. Чи энэ А үсгийн талаар юу гэж бодож байна?

-Алуурчны нэрийн эхний үсэг эсвэл нэг хүн хийж байгаа гэдгээ батлах гэсэн тэмдэг ч байж болох юм. Ямар ч байсан алуурчин эмэгтэй хүн гэдэг нь гарцаагүй.

-Хэргийг илэртэл аливаад тийм итгэлтэй байх хэрэггүй. Явж болно.

-Мэдлээ ахлагчаа.

Санчир

Санчир сэхээтэн айлын бага хүү. Дээрээ 3 эгчтэй. Албан тушаал хөөсөн эцэг, амрах завгүй ээж нь түүнд багаас нь гэрийн багш авч өгөн өөрсдийн хайр халамжийг эцэс төгсгөлгүй хичээлээр нөхдөг байжээ. Эгч нар нь ч гэсэн түүнтэй ижилхэн байсан болохоор биесээ харах нь ховор. Дунд сургуулийн долдугаар анги хүртэл аав ээжийн сайн хүү байсан Санчирын амьдрал баячуудын сургууль гэгдэх төлбөрт сургуульд орсноор эрс өөрчлөгдөн жинхэнэ амьдралтай танилцаж эхэлжээ. Түүнийг өөрчлөгдөж байгааг ч анзаарах хүн байсангүй. Хуучин сургуульдаа толгой цохидог байсан сурлагатай жаал хичээл харахаас дургүй нь хүрдэг болж хэтэвч нийлэх нөхөдтэйгөө гадуур зугаалан архи тамхийг шүтэх боллоо. Энэ бүхэн аравдугаар анги төгстөл нь үргэлжилжээ. Конкурсны шалгалтаар мундаг сургууль авна гэж итгэж байсан хүү нь сургууль авах нь битгий хэл шал согтуу шалгалтанд ороод хөөгдөж гарсан гэсэн сураг л эцэг эхийх нь анхаарлыг татжээ. Оройтож ирэхэд нь унтаж байдаг, эсвэл нэг том найзых нь хүүтэй нийлж хичээлээ хийгээд тэднийд хонож байгаа, найз охинтой болсон мөнгө ахиухан хэрэгтэй байна. Ингэж байнга хэлдэг хүүдээ тэд итгээд мөнгө л байхад хүүхдэд өөр юу хэрэг байна гэж боддог байж. Гэтэл үр дүн нь юу болов? Энэ бүхнийг ярилцахаар эцэг эх нь зав гарган эртлэн иржээ. Хүү нь халамцуу байна. Ээж нь гомдсондоо цурхиран уйлж

-Арай ч дээ. Чи юугаар дутлаа гэж ингэдэг байнаа? Эцэг эхийнхээ ачийг ингэж хариулдаг юм уу?

-Хахаха ээж минь больж үз. Шал худлаа жүжиг тоглох гэж. Таныг аргадаж чадахгүй нь дээ уучлаарай.Намайг уйлж байхад та хэзээ ч аргадаж байгаагүй. Дандаа л асрагч, гэрийн багш л миний хажууд байдаг байсан. Та нар намайг хэзээ тоож байсан юм? 18жилийн дараа гэнэтхэн эцэг эх гэдгээ ухаарч гэнэ. Ээж минь өрөөндөө орж ажлаа хийж үз. Тэр чинь танд илүү зохино. Харин ааваа та ажилтай гэж ээжид худлаа хэлээд өнөөх залуухан амрагийх руугаа явсан нь дээр. Би одоо мөнгөөр хуурагддаг жаахан хүү чинь биш. Өмнөх шигээ миний амьдралд оролцохгүй байвал сайн байна. Би ирэхгүй шүү гээд гуйвлан гарч яваа хүүгээ зогсоож тэд чадсангүй. Хүүгийхээ араас аав нь гарч ээж нь өрөөндөө орж сая болсон бүхнийг мартахын тулд ажлаа барьж авлаа.

Хэдхэн хоногийн дараа Санчирын Америкт сурах виз гарч удирдлагаас гарсан хүүгээ өөрсдөөсөө холдуулж өөрчлөгдөнө байх гэсэн найдвар л эцэг эхэд нь үлджээ. Таван жил Америкт сурсан зүйлгүй дэмий тэнэн үхэхээс бусдыг үзэж нэлээд хэрсүүжсэн Санчир аав руугаа залган сурах зүйлээ дууссан учраас гэртээ харимаар байгаагаа гэрийхнээ ч их санаж байгаагаа хэлэн уярааж чаджээ. Хүний нутагт эцэг эхээсээ мөнгө гуйхгүй гэсэндээ хар ажил хийн амьдрах гэж аль байдгаараа хичээсэн ч түүн шиг цагаан гартанд энэ тохирох зүйл биш байлаа. Ингээд эх орондоо эцэг эхтэйгээ эв найрамдалтай ирсэн баян залуугийн хийх ажил бол зугаа цэнгэл. Мөнгө байхад бүсгүйчүүд ёоз ёозоороо олдноо гээд шазайтал инээж байсан Баатар найзых нь зөв. Өмнө анзаардаггүй байсан уу эсвэл охид бүсгүйчүүд ингэтлээ өөрчлөгдсөн үү мэдэх юм алга. Ямартаа ч тэд мөнгөтэй хүнд өөрсдөөд наалдаад ирдэг гэдгийг нь л сайн мэднэ. Нэг хэвэнд цутгачихсан мэт царайнаас цаашгүй тэд мөнгөний төлөө бүтээгдчихсэн хүүхэлдэй ч юм шиг. Жаахан царай өгчихөөр хайртай дуртай гээд салахгүй наалдчихна. Эсвэл хүүхэдтэй болчихсон гээд мөнгө нэхнэ. Уйтгартай нэг шоунаас гарч яваад нэлээн орой замын хажууд нимгэн хувцастай такси хүлээн дагжин зогсоо бүсгүйд тус болох санаатай дэргэд нь зогслоо. Түүний мэддэг бүсгүйчүүд бол тансаг машин хараад нүд нь гэрэлтэн инээд алдсаар урд суудалд нь залрах ёстой. Гэтэл өнөө бүсгүй түүн рүү айдас дүүрэн харцаар харахад нь Санчир нүүр дүүрэн инээмсэглээд

-Хүйтэн байна. Дөхүүлээд өгье. Айлтгүй ээ.

-Та км-ыг нь хэдээр явах вэ? Манайх жаахан хол.

-Байгаа мөнгөнд чинь л хүргээд өгье

-Ашгүй дээ. Яана даа гэж бодож байлаа гээд гэнэн итгэмтгий инээмсэглэсээр арын суудалд нь бишүүрхэнгүй суулаа. Шинэ соргог ногоо Санчирт их соньхон. Азаар гэр нь хол байсан болохоор сайн залуугийн дүр эсгэн элдэв зүйл тойруулан асууна. Бүсгүй ч сүүлдээ түүнийг сайн хүн гэдэгт бүрэн итгээд бүх юмаа ярьж явлаа.

-Найзынхаа төрсөн өдөрт очоод...Тэгсэн ирчихээд яарлаа гээд явуулдаггүй ээ. Арай гэж гарч иртэл мөнгө муутай таксины ахаас гуйж байгаад очоод мөнгийг нь өгье гэж бодож байтал ашгүй чи таарлаа.

-Шөнө орой эмэгтэй хүн болгоомжтой явах хэрэгтэй. Одоо цаг үе хэцүү болж...

-Харин тиймээ. Ядаж байхад манай найз заавал даашинз өмсөж ир гээд...

-Сүрхий найз бололтой. Чамайг хэн гэдэг вэ?

-Урнаа.

-Намайг Санчир гэдэг. Үеийх бололтой. Хэдтэй вэ?

-23тай.

-Надаас хоёр дүү юм байна. Юу хийдэг вэ?

-Байцаалтанд орж байгаа юм шиг санагдчихлаа гээд инээмсэглэхэд хацарт нь гарсан хоёр хонхорхой түүнийг улам хөөрхөн болгоно.

-Тэгж санагдуулсан бол уучлаарай. Өөрт таалагдсан эмэгтэй хүнийхээ тухай ихийг мэдэх гэдэг нь эр хүний зан шүү дээ.

-Одоохондоо гэр зуур л байна. Англи хэл сурах гээд л үзэж тараад байна.

-Өө тийм үү? Би Америкт 5 жил амьдарсан. Асуух юм байвал дуртайяа тусална шүү. Монголдоо ирээд хоёр жил болчихлоо. Одоо нэг компанид менежер хийдэг гээд хуудлаа залчихав. Иймэрхүү бүсгүйтэй таарч байгаагүй болохоор тэр их болгоомжтой харьцаж байлаа. Урьд өмнө уулзаж байсан бүсгүйчүүд өөрсдөө энэ бүхнийг асуугаад хариулаад явчихдаг болохоор түүнд бараг хийх зүйл байдаггүй байв.

-Энэ гудамжаар эргээд тэр харагдаж байгаа ногоон хаалга.

-Аа энд юм уу? Урнаа, битгий буруугаар ойлгоорой. Чи надад их таалагдлаа. Дараа дахиад уулзаж болох болов уу?

Бүсгүй нүдээ эргэлдүүлэн өнөөх өхөөрдмөөр инээмсэглэлээрээ инээмсэглээд толгой дохилоо. Санчир үгүй гэх болов уу гээд түгшиж байснаа үүнийг нь хараад сүүлийн хэдэн сар баярлаагүйгээрээ баярлаж

-Баярлалаа. Чи надад дугаараа өгөөч.

-996678.. их орой битгий залгаарай. Аав дургүйцээд байдаг юм

-Okay. Тийм асуудал гаргахгүй ээ. За сайхан амраарай. Ор доо

-Баярлалаа.

-Өө нээрээ таксины мөнгөө мартаж байна гээд баахан зуут сарвайв.

-Чи намайг гомдоож байна шүү. Сэтгэлээрээ л дөхүүлж өгье гэж бодсон юм. Өөртөө үлдээ дээ гээд хөдөлгүүрээ асаатал бүсгүй машины цонхоор өвөр дээр нь мөнгөө тавьчихаад орчихов. Залуу мөнгийг хайнгахан авч цааш чулуудаад ая исгэрсээр машинаа зугуйхан эргүүллээ.

Маргааш өглөө нь цоглог босоод өглөөний ундаа уух зуур Урнаа руу message бичин өнөөдөр хэдээс завтайг нь лавлав. Эгчийхээ кафед зөөгч хийж байгаа 8 гээд завтай гэхэд нь сайн гэгч сунайгаад машинаа асаан Тэнгисийн зүг хөдөллөө. Аятайхан байх гэж бодсон киноныхоо тасалбарыг аваад шатаар уруудаж явахдаа найз Баатартайгаа тааран өчигдөрийн сонин сайхнаа буу халан удахгүй хөөрхөн найз охиноо танилцуулна гэж амлаад салжээ. Шоу элдэв наргиан цэнгээнээс буцдаггүй Санчир яаж ийм зав гаргаад өдөр бүр Урнаатай уулзна. Урнаад Санчир их татагдаж байлаа. Хайр уу дурлал уу мэдэхгүй ч найзууддаа үргэлж түүний талаар ярих болсонд найзууд нь найз охинтойгоо бушуу танилцуулахыг ятгаж тэр бүрд Санчир Урнааг шална. Урнаа хайр татам хөөрхөн инээмсэглээд

-Дараа дараа гэж хойшлуулна.

Уулзаад яг сар болсон тэр өдөр Урнаа Санчирт гэнэтийн бэлэг байгаа гэдгээ хэлээд орой наймын үед ирээд аваарай гэжээ. Болзсон цагтаа байдгаараа гоёчихсон Санчир Урнааг тэсч ядан хүлээж байлаа. Хашааны хаалга онгойход Урнаа урд өмнөхөөсөө тэс өөр бүр танигдахын аргагүй болчихсон гарч ирэв. Богино улаан даашинз өмсөж үсээ гөлчийтөл гельдэж шуугаад нүдээ тас хараар будчихсан шөнийн цэнгээний газрын хүүхэн шиг л харагдаж байлаа. Энэ өөрчлөлт Санчирт тэгтлээ таалагдаагүй ч түүнд зориулж гоёсон шүү дээ гэж бодоод инээмсэглэн үнслээ. Машиндаа суугаад

-Хатагтай хаашаа явах уу?

-Хотоос гарцгаая.

Машины хүчит мотор асах тэр үед хашааны завсраар нэг бяцхан нүд тэднийг харж байгааг Санчир анзаарсангүй.

-Энэ орой би чинийх. Чи минийх байх болно гээд Урнаа жолоо барьж явсан Санчирын хоёр хөлний хооронд урт хар бээлийтэй гараа зугуйхан оруулахад

-Чи их өөр байна шүү. Гэхдээ таалагдаж байнаа гээд амьсгаа нь давхцаж байлаа.

Үргэлжлүүлнээ...

Хожимдуулж битгий хэлээрэй

2010-10-22T01:44:00.001-07:00

Хайртай л бол хожимдуулж битгий хэлээрэй

Хөрчихсөн зүрхийг гэсгээх гал биш шүү

Хүлээж буй сэтгэлд нь гэгээ оруулж

Хойш тавилгүй яг одоо чин зүрхнээсээ хэлээрэй

Үүрд гэж бодсон хайр орхиод явахын цагт

Үлдээж тогтоох аргамж биш шүү

Үгүйлж буй үгсийг алдаж гээлгүй

Үг бүрт нь сэтгэлээ шингээж өр зүрхнээсээ хэлээрэй

Яг одоо л түүндээ БИ ЧАМД ХАЙРТАЙ гэж хэлээрэй

Яваад өгсөн сэтгэлийг эргүүлэх аргагүй шүү

Ямар бол гэж эргэлзэж байх энэ үед нь л

Ямар их хайртайгаа заавал нэг хэлээрэй

Уучлаарай

2010-10-22T01:42:00.000-07:00

Цээж дүүрэн хайр хормын төдийд дундарсан нь

Цэн тогоруун сүүдрээс хамгаалж амжаагүй миний буруу

Цэг таслал байхгүй гэж маань мэт цээжлүүлчихээд

Цаг хугацаан богинохон сүүдэрт алдаж орхисон миний буруу

...Намайг уучлаарай...

Харчихлаа

2010-04-09T04:27:00.000-07:00

Харчихлаа
Миний танихгүй
Чиний хайртыг
Чамайг санасан сэтгэлээ дэвтээх гээд
Санамсаргүй харчихлаа
Чи жаргалтай инээгээд
Түүнийгээ тэвэрчихэж
Тэр чинь даруухан инээмсэглээд
Талимаарчихаж...
Хурдан өнгөрөөчихийг хүссэн
Тэр жаргалтай зураг
Хайраар гэрэлтэй байсаар байх юм
Тэр аль хэдийн минийх биш болчихож...

2010-04-08T04:49:00.001-07:00

Хайрандаа шатаж
Халуухан амтанд нь согтож
Хүлээхийн жаргалд мансуурч
Хүсэж уулзан жаргаж байхдаа
Би ганцаараа байж...

2010-03-08T08:53:00.000-08:00

Урсаж л байсан арчаад мартчихсан яадгийм

Угаасаа надад зохихгүй гоёл байсым

Хэн нэгэнд тунихаараа л

Хааяахан гаргаж өмсөнө

Дэндүү чамин болохоор нь хүний нүднээс нуугаад

Даруухан инээмсэглэлээрээ гоёж бусдын нүдийг хужирласан

Одод

2010-02-24T03:46:00.000-08:00

Тэнгэрт одод олон байхдаа илүү үзэсгэлэнтэй байж
Тэгээд нэг нэгээр харвасаар цөөрчихөж
Ододгүйгээр тэнгэр ч би ч ганцаардмал
Олдохгүй газар далд нуугдчихаж
Тэд надад тийм их хүч өгдөг байж
Тэд тэнгэрийг тийм үзэсгэлэнтэй байлгаж ...

Өнчин шувуухай

2010-02-21T07:53:00.000-08:00

Сүүдэрт дэвсэн өнчин шувуухай
Хамгийн бардам байсан
Сүүдрээс хамгаалах эх байгаагүй
Тэр хэнд ч найдаагүй
Сүрэг шувуунд гадуурхагдаж дассан
Ганцаар байхдаа жаргалтай
Сүүмийсэн харцанд нулимс байхгүй
Хэзээ ч уйлахгүй
Хөөж цохих нэгнээс тэр айхгүй
Ийм амьдралд дасчихсан
Хоол хаяж өгдөг нь ховор ч
Тэднээс үргэж нисдэг
Харанхуйд дураараа нисч
Зоргоороо жиргэнэ
Хэний ч танихгүй өнчин шувуухайд
Хэний ч мэдэхгүй аз жаргал байсан...

Мартахгүй

2010-02-21T07:49:00.000-08:00

Мэлтэгнэх нулимсаа дотогш залгиад
Миний мэдэхгүй чиний хайрын тухай
Мартахгүйн тулд одоо тэмдэглэж үлдээе
Магадгүй гэсэн найдлагын лааг үлээгээд
Маргааш биш яг одоо
Миний мэдэхгүй чиний хайрын төлөө
Мэлтэлзсэн хундага харшуулан ууя

...::Гунигийг чинь хуваалцъя::...

2010-01-20T09:23:00.001-08:00

Алсын холын нутагт суугаа

Аятайхан хархүү чи сайн уу?

Харь оронд эрдэм суран байгаа

Хонгорхон бүсгүй би сайн

Завгүй болсны гайгаагаар

Залуухан хархүү уйдлаа гэв үү

Учир битүүлэг гуниг

Ухааныг нь эзэмдлээ гэв үү

Харж мэдсэн бүхний чинь

Ихийн бахдан суудагсан

Хараагүй сонсоогүй зүйл

Байхгүй мэт санагддагсан

Аль нэгэн лавлах мэт

Амийг нь дандаа хардагсан

---

Гунигаа би чамаар үргээлгэж байснаас

Гэгэлгэн сэтгэлт нэгэн гэдгийг

Мартах шахжээ би

Тайвшруулаад хэлэх тоймтой үг олдсонгүй

Тээнэгэлзэн байж хэдэн мөр холбон суугаа нь энэ

Гуниг гэдэг нэгэн цагийн ухаарал мэт

Галзуурал дундаас харагдах арал мэт

Биелээд ирэхээрээ хэцүү байдаг ч

Бясалгал гэж би мунхаглан бодно

Маргааш гэдэг өдөр инээдээр гоёорой найз минь

Магад хэн нэгэн бүсгүйн сэтгэлийг соронздох ч билүү

За нэг хүнд зориуллаа. Жаахан тиймхэн болчихлоо. Гэхдээ сэтгэл минь шингэсээн хэхэ

..:: Хайрыг хайгаад... ::..

2010-01-18T08:47:00.000-08:00

Нэрээ бичээгүй

Нууцлаг тэр захидлыг

Нэмэргүй ч гэлээ

Нэгхэн удаа харахсан

Хайр нэвчэн

Халтайсан ганцхан

Хуудас цаасыг

Хаана гээснээ мартчихаж

Галбир муутай үсгээр

Гараа гарган бичсэн

Гандуу уруулын дүрстэй

Гангархал үгүй захидал

Урж хаяагүй санагдахын

Уудалж хадгалаагүй байлтай

Уншиж байсаан гарцаагүй

"Би чамд хайртай" гээд

Хайлаа олчих санаатай

Хайр үнэртсэн

Халтар захидлыг

Хайгаад олчихвол би

Хайрлаж сурмаар байх юм

..::Эргээд ирнээ::..

2010-01-17T07:39:00.000-08:00

Таамаггүйхэн инээмсэглэлээр хархүү чамайг шагнаад

Дахиж чамд хэлэхгүй хэдхэн үг хэлье

Сална гэж хатуу үг хэлээд одоо чи явж байна

Саатуулж чамайг зогсоохгүй баяртай ч гэж хэлэхгүй

Зүрх сэтгэлийг бардам зан захирч байсан нь ховор

Зөрүүдэлж надаас зугтаад холдон явж болноо

Эргээд ирэхгүй мэт таарсан үгээ чулуудах хэрэггүй

Эгээрч мартаж чадсан нь цөөхөн юмаа хархүү минь

Элдэвлэж чамайг тавласан юм бишээ

Таарах үнэнийг чамд сануулж хэлж буй нь энэ

Магад ирээд чи сөхрөнө уйлна

Маргаангүй хэлсэн чинь үнэн байж гэж аргадана гуйна

Би чамд юу ч хэлэхгүй бас уучлахгүй

Битүүлэг инээмсэглэлээрээ эцсийн удаа шагнанаа

Би хэлье

2010-01-09T09:14:00.001-08:00

Хайраа нуусан хуурамч үгсийг чинь би сонсохгүй ээ

Халамжаа хорьсон хатуу занг чинь мэдрэхгүй ээ

Харцаа буруулсан хөндий царайг чинь ойшоохгүй ээ

Гуйлтаар хайр хэмжигддэггүй юм аа

Гэдийж ялсандаа хайр амттай байдаггүй юм аа

Гэмтэй гэж чичилсэнээр хайр дуусдаггүй юм аа

Би хэлье, энэ бүгдийн эсрэг

Би чамд хайртай

Би чамайг санадаг

Битгий намайг зовоогооч

Зүрх биенээ таньсан байхад надаас бүү зугтаа

Зүүдэнд очсон дүрийг минь сэрж бүү үргээ

Зүгээр сэтгэлээ дагаад над руу ирээ, би чамд хайртай

Тэр нэгэн танил хоёр хүнд зориуллаа

2010-01-09T08:34:00.001-08:00

Мартъя гээд хаяж болдог хорвоо бол
Маргааш гэхэд царайг нь санахгүй байхсан
Миний танил тэр хайрын дэргэдүүр
Мэдэхгүй гээд мөрөө хавчаад өнгөрөхсөн

2010-01-09T08:33:00.000-08:00

Санахгүй ээ, толгойгоо өргөлөө
Сайн сайхныг хүсье, малгайгаа өмслөө
Самуурч байж, хаалгыг хаалаа
Салчихлаа гэж үү, зүрх урагдан нулимс урслаа

2010-01-08T06:16:00.000-08:00

Зүрх надаас зөрөөд байна
Хайр гэж итгэхийг хүсэвч
Хамаагүй бүгд гэж хичнээн хэлээд
Биш гээд хашгираад байна

БЭХЭРЭ "Мэдсэнгүй"

2010-01-08T06:02:00.000-08:00

Мэдсэнгүй амраг минь
Минийхээр биш хайрлаж байсныг
Салах гээхэд юухан хээхнээ зарцуулж
Санааширч сууснаас
Харамлаж байлаа чамаасаа
Хаяагдаад үлдэнэ, шархтай зүрх гэж
Сонгогдчихсон байж
Сайхан хайр гэж
Зүсчихэж би
Заяасан зүрхээ
Нууж байж хайраа
Нүглээр би үргээчихэж...

"Ээдрээ" төгсгөл

2010-01-07T11:55:00.001-08:00

Хаалганы бариулд хүрч нэг больж нэг үзсээр арай ядан зориггүйхэн түлхэн орлоо. Эгч нь буйдан дээр элгээ тэврээд хөлөө аччихсан нэлээн бухимдуу сууна. Хажууд нь очоод суух хүртэл юу ч хэлсэнгүй харсан ч үгүй. Хэсэг дуугүй сууснаа гэнэт -Арай гэж босгосон амьдралыг минь үрэн таран хиймээр санагдаа юу чи? Эхнэр байсаар байтал юу дутлаа гэж чи тэр вэ? гээд орилон хаа таарсан газартаа цохиж байв. Эгчийхээ занг мэдэх Зоригоо хөдлөлгүй тэвчээртэй суусаар байсанд -Юу хэлээч чи, ямар гавьяа байгуулсан гээд гөлийчихөөд суугаад байгаа юм. Хүний нэг охин үрийг авч суучихаад нөгөөг нь жирэмсэн болголоо гэнээ чи. Яасан бөх зүрхтэй юм хүн бэ чи гээд бухимдсандаа нүд нь эргэлдэн бүлтэрхэнэ үү гэмээр аймшигтай харагдана. Сүүлдээ арга нь барагдсан байртай буйдан дээр лагхийтэл сууснаа -Одоо яах болж байна? Би Оюунаагийн царайг яаж харна? Магтан магтан танилцуулсан дүү нь араар нь тавиад охиныг маань жирэмсэн болгочихжээ. Уучлаарай гэх үү би? Энэ үед Зоригоо ам нээн -Эгчээ, дүүгээ уучлаарай, би нээрээ үнэхээр муу дүү юмаа. Хэлэх ч үг олдохгүй байна. Тэр орой дүү нь юугаа ч мэдэхгүй болтлоо уучихсан болохоор юу болсныг юу ч санахгүй байгаамаа. Гэхдээ дүү нь өөрийгөө өмөөрч байгаа юм биш шүү. Зуун хувь миний буруу гэдгийг дүү нь мэдэж байгаа. Танд ингэж гай болж байгаад уучлаарай. Уучлаарай эгчээ.

-Надаас уучлал гуйх нь яах вэ. Гэрт байгаа тэр охиныг энд байгаа энэ жирэмсэн охиныг одоо яах билээ? Жаахан бодолтой байхад яана гээд дуу нь зөөлрөн хоолой нь зангирлаа. Энэ үед гаднаас Цацрал аавтайгаа орж ирж таараад Зоригоог хармагц зогтусав. Аав нь хажуугаар нь түрүүлэн орж ирээд Зоригоо руу нэг том харснаа үгийн зөрүүгүй ирээд шанаадаад авлаа. Дотор нь хуримталж байсан бүхнээ бага ч болов хомсолсон бололтой хүндээр амьсгаадан -Алив Цацрал наашаа суу. Та хоёр маргааш эмнэлэг яв. Хүүхдээ гаргахгүйгээ мэдэж байсан юм бол чи эртхэн энэ хар юмтайгаа уулзаад учраа олохгүй энэ болтол явах хэрэг байсан юм уу? Одоо хайран сайхан биеэрээ хохирч хүн болох гэж ядсан бяцхан амьтныг алнаа гээд жишим ч үгүй сууж байдаг. Мөнгө төгрөгийг нь бүгдийг чи гаргана шүү. Ичдэггүй хүү юм даа чи. Гайгүй хүү юм болов уу гэсэн чинь энэ нялх амьтныг чангаагаад явж байдаг даанч дээ гээд савтай усыг нэг амьсгаагаар залгиллаа.

-Хүүе охин минь, 3 сартай хүүхэд авахуулна гэдэг чинь их эрсдэлтэй. Тэр тусмаа анхны хүүхдээ бүр болохгүй гээд аав руу нь хартал -Зөндөө хэлсээн. Орхи цаашаа, өөрсдөө учраа олно биз гээд өрөө рүүгээ орчихов. Ууганаа хойноос нь ороод алга болсон нь Зоригоо Цацрал хоёрыг ярилц гэж буй бололтой. -Ишш, чи надад хэлчихгүй дээ. Би юу ч мэдсэнгүй гээд зэмлэх аястай эхэлсэн яриа нь Цацралын хялайсан харцанд номхорчихов. Охин хэсэг чимээгүй сууснаа -Маргааш ирж аваарай. Өглөө эмнэлэг явъя гэмэгцээ босоод явчихсанд самгардсан Зоригоо хэсэг толгой илж сууснаа хаалга чиглэн алхлаа. Гэртээ ортол хэн ч байсангүй. Оюунаагийн утас руу залгатал дуудаад байгаа атлаа авахгүй байлаа.

=============================

Оюунаа ийн нус нулимс болон байвч найзуудыхаа хэнд ч үүнийгээ харуулсангүй. Хийж өгсөнийг нь уун, түрэх ая гарвал түрээд дуу шуутай өмнөх шигээ л байлаа. Ажигч Уянгаагийн нүдэнд харин бүгд илхэн харагдана. Яасан ийснийг нь асуухыг хүсэвч ямар нэг юм болоход бүгдээ уудлан ярьдаг найз нь ийн тэвчээд байгаа нь нуух шалтгаан байгаа байлгүй гэсэн юм бодогдож ярихыг нь хүлээнэ. Гэвч гунигаа нуун инээхийг хичээж байгаа хүн хамгийн өрөвдөлтэй харагддаг гэдгийг мэдэхгүй найз нь зүрх шимшрэм харагдана.

Найзуудын уулзалт өндөрлөж бүгд гэр гэрийн зүг нэг нэгнээ дуу шуутай үдсээр хоёул үлдээд Оюунаа -Найз нь гэртээ харихгүй ээ. Танайд очоод хонож болох уу? гэхэд Уянга толгой тохилоо. Уянгааг усанд ороод гараад иртэл Оюунаа аль хэдийн унтчихсан байсанд гэрлээ унтраагаад чимээ гаргалгүй хажуугаар нь унтахаар хэвтэв. Оюунаа гэнэт нам гүмийг эвдэн Уянгааг цочтол Зоригоо Цацралыг жирэмсэн болгочижээ гэснээс өөр юм хэлсэнгүйд Уянга ч чимээгүй байх нь дээр гээд унтсан дүр үзүүлэв.

Өглөө Оюунааг унтаж байх хооронд хоол цай бэлдээд найзыгаа сэрээлээ. Уйлж дутуу нойртой хоносноос нүд нь цэлхийтэл хавдаад хоножээ. -Найз минь одоо яая гэж бодож байна? Цаадах чинь над руу залгаад байсан. Би утсаа аваагүй гэхэд Оюунаа утсаа унтраачихснаа гэнэт санан -Яах ийх тухай бодоод бодоод мэдэх юм алга даа. Гэхдээ би салж чадахгүй бололтой гээд санаа алдахад том том нулимс хацрыг даган урслаа. Уянгаа найзыхаа нулимсыг арчаад тэвэрч тайвшруулахаас өөр зүйл хийж чадахгүйдээ өөртөө, найзыг нь ингэтэл зовоосон Зоригоод дургүй нь хүрэхийн дээдээр хүрч байлаа. Оюунаа гэртээ харья даа гээд өндийхөд цаадах чинь ирж авах байлгүй дээ хүлээж байгаач гэвэл -Нэгэнт очих гэрт хүнээр тосуулсан ч яалаа өөрөө ч очсон ч яалаа. Ялгаа алга гээд гадуур хувцасаа өмсөв. -Муу найзыхаа санааг зовоочихлоо. Одоо өнгөрсөн зүйлийг бодоод яах билээ найз нь. Ирээдүй рүүгээ хараад л алхаад үзнэ дээ гэж нүдээ гялалзуулан хэлэхэд энэ удаа тэр огт өрөвдөлтэй харагдсангүй.

Эмнэлэгээс дөнгөж орж иртэл гэр дүүрэн хоолны үнэр гаран сав суулга дуугаран байсанд гайхан галын өрөө рүү харайн ортол Оюунаа юу ч болоогүй мэт хоолоо хийн дуу аялан зогсож байлаа. Зоригоо энэ бүхэнд баярласандаа нулимс нь цийлэгнэн Оюунаагийн араас тэврэн зогсоод дахиж хэзээ ч гомдоохгүй ээ хайраа намайг уучлаарай, үнэхээр уучлаарай гэхэд бүсгүй гэдсэн дээрээ гарыг нь аваачаад бид хүүхэдтэй болсон болохоор чи бүр их хичээх хэрэгтэй болох нь дээ гээд инээмсэглэлээ.

Цацралаас салсандаа өөрийгөө буруутган надаас өмнөх явдал шүү дээ гэж охиныг зөвтгөн бодох Баяраа архиар өөрийгөө тайвшруулах ч хонх адил цангинах цайлган инээд чихэнд нь сонсогдсоор тэвчихээ байгаад Цацрал руу залгалаа. Баярааг залгана гэж зүүдлээ ч үгүй суусан охин утсаа аваад юу ярихыг нь зүрх догдлон хүлээж амьсгаа даран чагнав. Түүнийг уучилж байгаагаа түүнгүйгээр амьдрал нь ямар утгагүй гэдгийг ойлгосон гэх Баяраагийн чин сэтгэлийн яриаг сонсоод охин тэнгэрт хөөрөх мэт баярлана.

Хэдэн сарын дараа Оюунаагийн гэдэс томорч улам хайр хүрмээр эгдүүтэй болсон харагдана. Баяраагийн төрсөн өдөр гэж хоол унд бэлдэн архи зууш засан гүйх дэрсхэн охин -Та сууж бай. Жирэмсэн байж ядарчих гэж байгаан. Би хийчихье гээд өмнүүр нь ороход Оюунаа инээмсэглээд сандал дээр налайв. Гаднаас дуу шуу болон орж ирсэн хоёр хархүү тансаг ширээг хараад дуу алдан ухасхийж өлссөнөө гайхан ам уралдууллаа. -Хайраа баярын мэнд хүргэе гэж хошуу тосон угтах Цацралыг тэврэн аваад үнсэлцэх хосыг харж суусан Зоригоо заваан юмнууд хүүхдийн хажууд битгий нялуураад бай гээд эхнэрийхээ гэдсэнд толгойгоо наалаа.

За надтай хамт байж Ээдрээг учигласан найзууддаа баярлалаа. Дараа улам сонирхолтой зүйл бичихийг хичээнээ. Сайхан баярлаарай. Шинэ оны мэнд хүмүүс минь

"Ээдрээ" үргэлжлэл 7

2010-01-07T11:54:00.001-08:00

Эмнэлэг бүх өдөр сартай нь гаргаад ирдэг гэж төсөөлөө ч үгүй явсан Цацрал охин учраа олохгүй сандарч байлаа. Тэвчээр нь барагдсан Баяраа замын хажуу руу машинаа огцом тоормослон зогсооход хэлэх үгээ бодон анхаарлаа төвлөрүүлсэн Цацрал урд шилээ мөргөн алдав. -Юм дуугараачээ чи, чи онгон гээд байгаагүй билүү? Гэтэл яахаараа бүр хүүхэдтэй байж байдгийн. Хэний хүүхдийн эцэг нь хаана байна? Чи хүүхэдтэй гэдгээ мэдэж байсан байж яах гэж намайг эмнэлэг рүү дагуулж явсын. Надаас салмаар санагдсымуу? Юм хэлээч гээд үг бүрээс нь дагжаад зугтмаар хүйтэн хөндий бас биеэ барин асуулаа. -Одоо нэгэнт ийм юм болсон болохоор худлаа хэлээд хэрэггүй шүү. Үнэнээ л хэл. Дараа нь яахаа ярилцъя гэхэд Цацрал охинд бяцхан найдварын оч гялсхийж намайг үнэнээ хэлчихвэл Баяраа надад хайртай юм чинь уучлах байх гэж бодоод бүх болсон явдлыг нэгд нэгэнгүй ярилаа. Ярьж байхад нь яриаг нь огт таслалгүй гарынхаа үеийг цагаартал базалахаас өөр үйлдэл хийлгүй суусан Баяраа -Бүгдийг нь ойлголоо. Зоригоогийн хүүхэд гэдэг нь үнэн юм биз дээ? гэж лавлан асуув. Цацрал дуугүй толгой дохин доош нугдайгаад ямар шийтгэл хүлээхээ зүрх алдан хүлээж буй жаал шиг өрөвдөлтэй суулаа. Баяраа өөр юм хэлсэнгүй машинаа асаагаад зам руу гарахад ингээд л бүх зүйл ард хоцорчихож байгаан байх даа гэсэн гэнэхэн бодол Цацралын түгшүүрийг багасгаж байв. Яван явсаар гэр рүү нь явдаг танил зам харагдахад намайг ингээд аваачиж өгөөд л хаях байх даа гэсэн айдас дахин нөмөрлөө. Үг дуугарвал бүх зүйл үгүй болчих гээд байгаа мэт бүлтэгнэн зам руу нэг Баяраа руу нэг харсаар явлаа. Гэрийх нь гадаа зогсоход машинаас буух эсэхээ шийдэж ядан суутал Баяраа түрүүлж гараад хаалгыг нь онгойлгон -Орцгооё гэж түрэмгий дуугарав. Манайд орж яах гэж байгаа юм бол гэж бодсон ч аавтай нь ирж танилцаж байсан болохоор орж мэндлэх гэсэн юм болов уу гэсэн юм бодоод үг дуугүй дагалдлаа. Баярааг ирсэнд гэрийхэн нь дуу шуу болон цай цүү болоход Цацрал дэмий л Баяраагийн царайг харан учраа олохгүй сууна. -Би танд охиныг тань хүлээлгэж өгөхөөр ирлээ гэхэд аавых нь царай хүрлийн -Юу гэсэн үг вэ? гэсээр Цацрал руу харахад охин нь өмөлзөн нулимс нь юу юугүй мэлтэлзээд иржээ. -Та намайг ийм юм ярьж байгаад уучлаарай, би үнэхээр танай охинд хайртай сууна гэж шийдсэн учраас таньтай ирж танилцсан. Гэтэл өнөөдөр л 3 сартай хүний хүүхэд тээж явааг нь мэдлээ. Хүүхдийх нь эцэг миний найз, танай эхнэрийн дүү болж таардаг юм байна. Нэгэнт тантай танилцаад аав хүү гэж явсны хувьд энэ бүхнийг тайлбарлаж охиныг тань хүргэж ирэх ёстой гэж бодлоо. Миний хэлэх юм гэвэл энэ л байна. За баяртай гээд Цацрал руу харсан ч үгүй шурхийн гарч одлоо. Баярааг гарсны дараа хэн ч ам нээж зүрхлэхгүй чимээгүй байдал хэдэн минут хэртэй үргэлжлэв. Хойд ээж нь гэнэт Зоригоогийн хүүхэд гэдэг нь үнэн юм уу? гэхэд Цацрал юу ч хэлсэнгүй дахин юу ч сонсохыг хүссэнгүй өрөө рүүгээ хөлөө чирэн алхлаа. Аав нь охиноосоо хол удсан болохоор өөрийн охин гэдэг нэрээс цаашгүй болсон гэдгийг сая л гүнзгий ойлголоо. Учир явдлыг нь мэдээгүй байж дотносож ядаж байгаа охиноо бүр цааш түлхчих вий гээд аав нь дэмий л араас нь харсаар үлдэв. Цурхиртал уйлаад уйлаад тайвширч чадахгүй юу болоод энэ бүхэн гэнэт эсрэгээрээ эргэчихэв зүүд л байгаасай гэсэн горьдлогоос цаашгүй өрөвдөлтэй нэгэн болжээ. Баярааг үл тоож зугаагаа гаргаж байна гэж боддог байсан охин салаад одсон түүнд ямар их хайртай болсноо одоо л ойлгож байлаа.

Баяраа гэрээс зугтах шахам гараад хойноос нь хэн нэгэн гүйцээд ирэх гэж байгаа мэт гүйсээр машиндаа суугаад хөдөлсөн хойноо жаахан тайвшрав. Өөрийхөө зөв гэж бодсон бүгдийг хийсэн болохоор одоо харамсаад ч хэтэрхий оройтчихсон байлаа. Гэнэт нэг зүйл санасан мэт утсаа шүүрэн аваад залгатал Зоригоогийн тоглоомондоо улайраад тээршаасан танил дуу гарав. Оюунаа хажууд чинь байна уу? Хөгшөөн ярих юм байна. Оюунаагийн хажууд яриад хэрэггүй шүү гээд утсаа хэсэг чимээгүй чагнасны эцэст -Би Цацралыг аавд нь хүлээлгэж өгөөд явж байна. Чиний хүүхдийг тээж байгаан байна лээ. Би өнөөдөр л эмнэлэг орж мэдлээ. Гэрийхэнд нь та хоёрын явдлыг бүгдийг хэлсэн болохоор удахгүй тэднийхэн залгах байх шүү. Найзын хувьд чамд түрүүлээд хэлчихье гэж бодоод залгаж байна гэж нэг амьсгаагаар дуржиганатал ярьчихаад утасны цаана найзых нь хэржигнэх хоолойноос өөр ямар ч дуу гарахгүй байсанд утсаа салгаад санаа алдлаа.

Оюунааг тайвшруулж ядаж байтал утас жингэнэх дуу түгшүүртэй хангиналаа. Харвал эгчийх нь дугаар байв. Ямар хэргээр залгаж юу гэхийг нь бүгдийг нь мэдэж байгаа болохоор Зоригоо утсаа аваад -За эгчээ, би одоо очлоо. Түр хүлээж байгаарай гээд хариу хэлэхийг нь сонсолгүй утсаа унтраалаа. -Хайраа, найз нь эгчийнд очоод бүх учрыг тайлбарлаад ирье. Миний хайр хаашаа ч гаралгүй байж байгаарай. Уянгааг хань болооч гээд дуудах? гээд арга барагдсан өнгөөр царайчлангуй асуухад нулимсандаа халтартсан Оюунаа юу ч дуугарсангүй гараа савчлаа. Эгчийх рүүгээ явах замдаа Уянгааг гэртээ очихыг гуйгаад санаа нь жаахан амарсан ч түүнийг юу хүлээж байгаа бол гэхээс зүрх алдана.

Энэ замаар өмнө нь эгчийндээ очихдоо монгол хоол гэж бодохоос тэсэж ядан яардаг байж билээ. Гэтэл танил нэгэн гэр ойртох тусам таксины жолооч хурд нэмээд байгаа мэт санагдан суудал дээрээ займчин байж ядаж байлаа.

"Ээдрээ" үргэлжлэл 6

2010-01-07T11:53:00.000-08:00

Барьц алдан хэлэх үггүй болсон Зоригоо урдаас нь гөлийн ширтээд -Хайраа харин нөгөө гэсээр ээрч гацахад - Хүний охиныг хань болоод бай гээд гуйж гуйж явахаар гэр орондоо хонохгүй гадуур дотуур хаагуур хоноод байдаг юм чи гээд бухимдангуй асуув. Хэлээгүй байна гэсэн үг баярын хонх цохиж -Харин хайр нь найзуудтай уугаад тасарчихсан байна лээ. Хайрыгаа тасрахаараа яадгийг чи мэднэ ш дээ гээд гүнзгий амьсгаа аван нэг дуугаар угсруулан хэлэв.

Цацралыг хараад цочирддог Зоригоогийн айдас бага багаар алга болж охин юу ч болоогүй мэт Зоогий ахаа гэж сайн дүү шиг байсаар дасаж эхэллээ. Харин Цацралын доторх айдас улам батлагдсаар байжээ. Жирэмсэн болсон гэдгээ хэнд хэлэх билээ гэж түмэн бодолд автаж байгаад нэг өдөр Оюунаад хэлээд үзэхээр сэтгэл шулуудав. Оюунааг ганцаар байхад нь очиж таарсан Цацрал олзуурхан -Эгээ би жирэмсэн болчихсон юм шиг байнаа гээд палхийтэл дуу шуу болон байсан Оюунаагийн царайг барайтал хэлчихэв. - Юу гэлээ гэнээ? Хэний хүүхдийн? Арай Зоригоогийх биш биз дээ гээд айдас дүүрэн харцаар дүрлийн ширтэв. -Үгүй ээ яалаа гэж дээ, та ямар сонин юм боддог юм бэ? Би таныг байхгүй хойгуур нэг залуутай хэсэг уулзалдсан юмаа. Тэгээд өнөөх чинь Монгол явчихсан. Би саяхан л хүүхэдтэй болсон гэдгээ мэдлээ. Оюунаа эгчээ одоо яахуу гээд дотрыг нь уудлаад харчихсан мэт сэжиг бүхий харах Оюунаагийн харцнаас дальдчин юу ч болоогүй мэт царайлахыг хичээлээ. -Одоо тэгээд яадаг хэрэг үү? Эгч нь ээжид нь учирлаад хэлээд өгөх үү? гэхэд Цацрал - Тэр хүн миний ээж бишээ гээд газар ширтэв. - Чи яагаад ингээд байдаг юм бэ? Чамд хичнээн сайн байдаг билээ дээ? Цацрал ярианы сэдвийг өөр тийш эргүүлж хөгжилтэй зүйл ярьж эхэлснээр энэ яриаг дуусгасны дохио болж Оюунаа бодолд дарагдан суулаа.

Хэд хоногийн дараа Цацрал - Одоо санаа зовох зүйлгүй ээ эгээ. Бүх юм ард хоцорсон гэхэд Оюунаа -Эвий хар нялхаараа болгоомжтой байхад яана гээд шөл бариад гүйж байлаа. Та энэ тухай Зоогий ахад юу ч хэлж болохгүй шүү. Намайг юу ч гэж бодох юм билээ гэхэд нээрээ л тийм дээ эр хүн буруугаар л ойлгоно гэж бодсон Оюунаа Зоригоод А ч гэсэнгүй ээ.

Шинэ жилээр танилцсан Баяраа хэмээх хархүү Цацралын хойноос гүйсээр толгойг нь эргүүлж дөнгөжээ. Хэзээний хүүхэн шуухан эргүүлэх ажилд гаргуун гадаад дотоодоор удаан явсан Баяраад Цацрал тийм хэцүү даваа байсангүй. Харин Цацрал гэнэн томоогүй охины дүрд чадварлаг тоглож байлаа. Нэг сар ч өнгөрөөгүй байхад Баяраа охиныг өвөртөө оруулж амжжээ. Хэдий сэргэлэн зальтай элдвийн хүүхэнтэй учир ургуульж явсан ч хэнбугай ч түүнийг Цацрал шиг татаж байсан нь үгүй. Дурлалд мансуурсан хархүү онгон гэж хэлсэн охины үлгэрт итгэхэд ч бэлэн байжээ. Гэтэл хэрэг бишдэж төлөвлөөгүй нэгэн хэрэг гарсан нь Цацралын жирэмсэн болсон явдал байлаа. Нэгэнт хайртай болохоор авахуул гэж хэлэх зүрх Баяраад байсангүй. -Чи минь яахаа өөрөө шийддээ гэхэд Цацрал -Би нас залуу байна. Одоохондоо ээж болоход бэлэн биш гэснээр хариу тодорхой болж хамтдаа эмнэлэг явлаа. Хэл сайн мэдэхгүй Цацрал Баяраад бүгдийг даатгаж зөвхөж үзүүлэх л үүрэгтэй байв. Хамтдаа суугаад хариуг нь хүлээж суутал эмч бүсгүй -Баяр хүргэе, хүүхэд тань 3 сар хүрчихсэн байхад мэдээгүй хэрэг үү? Маргааш дахин шинжилгээ өгөх шаардлагатай гэсэн үг Баярааг гайхшруулчихав. Эмчээс лавлан лавлан асуутал гарцаагүй 3 сар гэснийг батлан хэлэхийг сонсоод Баяраа Цацрал руу гайхан харлаа. Танилцаад 1 сар болж байдаг. Гэтэл хүүхэд нь 3 сартай. Баяраа эмчид баярласнаа хэлээд гаран гартлаа Цацралтай юу ярьсангүй. Машинд суугаад гэр рүүгээ харих замдаа асуусан ганц асуулт нь -Эцэг нь хаана байгаа юм? байлаа.

..::Харь зүрх::.. эхлэл

2010-01-07T11:51:00.001-08:00

Юкико Танхугийн тухай хэсэг бодолгоширсноо толгой сэгсрэн бодлоо үргээгээд угаасаа бүтэхгүй юм чинь бодоод ч яах юм билээ гэж санаа алдаад хичээлээ хийхээр дэвтэрээ дэлгэн суулаа. Танху түүнд хайртай дуртай гэж гүйж байгаагүй. Гүйх гээд ч одоо л учраа олон солонгос хэлээр ярьж сурцгааж буй тэдний хувьд салаад одохоосоо өмнө сэтгэл зүрхээ нээлцэх цаг. -Чи надад таалагддаг. Надтай үерхээч гэснээс өөр үггүй зурвас авсан Юкико баярлахаасаа илүү сандарсан. Хар багаасаа охидын сургуульд сурч бусад япон охидын адил зай завсаргүй элдэв дугуйлан, дамжаа гэж явсаар хөвгүүдтэй уулзах болзох цаг түүнд хомсхон. Хичээл сурлагаараа бусдаасаа ялгарч солонгос улсад солилцоогоор сурах болсон нь ээж ааваасаа хол явах болсон анхны тохиолдол байлаа. Ээж нь хоол ундыг нь бэлдэж хувцас хунарыг нь угаагаад Юкиког элдэв зүйлд хүргэдэггүй байсны гор гарч харь оронд очсон охин гэрээсээ хүнсээ бага багаар зөөнө. Өөрийгөө яая даа гэж байсан охины сэтгэлд сайн хятад залуу нэмэгдчихлээ. Үнэндээ Юкико сүүлийн хэдэн сар хичээлийн бус цагаар тэр залуутай харц тулгарах нь ихэсээд жирийн сайхан найзууд байсан хоёр хэн хэнтэйгээ үг солилгүй зөвхөн харцаар ярилцаад өнгөрдөг болсон. Гэтэл өнөөдөр энэ бүхэнд цэг тавьсан зурвас хүрээд иржээ. Хичээлээ хийе гэж хичнээн хичээвч утсаа байн байн гаргаж ирсэн зурвасыг цээжилтлээ уншсаар сүүлдээ утсаа урдаа тавиад цаашид яахаа мөрөөдөн хоёр хацраа тулан мөрөөдөлд умбалаа.

Танху харин хариу зурвас хүлээн утсаа хэдэн удаа нээж хаасан нь тоогоо алджээ. Байж ядан ус уух нэрээр гал тогооны өрөө рүү гүйгээд утсаа унтрааж асаагаад байсанд 2 найз нь чимээгүйхэн инээлдэн шоолцгооно . Дөрвөн цаг тасралтгүй хүлээгээд сүүлдээ утсаа өөрөөсөө холдуулаад тааз ширтэн бодолд дарагдсан Танху зурвас ирэх чимээ гараа үгүй юу даргаасаа тушаал авсан цэрэг адил үсрэн босоод том том харайн очоод утсаа нээлээ. Хоёр найз нь хэрэгт дурлан гүйн очиход ОК гэснээс өөр үг байсангүйд -Ямар урамгүй охин бэ гээд гараа савчин одоцгооход Танху л ганцаараа хөл нь газар хүрэхгүй баярлан ямар нэг сайхан юм хиймээр гараад гүймээр дуу дуулмаар хоёр найзыгаа тэврээд үнсмээр санагдан сэтгэл нь хөөрч байлаа.

Багшийхаа дуунаас цочин яахаа мэдэхгүй самгардан хийсэн үйлдэлдээ өөрөө бантан улайж суудаг хүүхдээрээ зантай энэ охиныг Танху удаан ажигласан. Найзууддаа япон охинд сэтгэл алдсан тухайгаа хэлэхэд инээлдэн яаж ойлголцохын бүтэхгүй юм ярьж байхаар хятад охинтой үерх гэхчилэн дэмжих нэг ч хүн байгаагүй ч Танхугийн дурлал цаг өнгөрөх бүр дүрэлзэн асаж байжээ. Сэтгэл дагаад ч тэр үү хааяахан харц тулгараад байх шиг санагдан тэр өдөржин аз жаргалтай нүүр дүүрэн инээмсэглэлтэй явдаг байсансан. Гэтэл олон шөнө мөрөөдөж зүүдэлсэн дурлал нь түүнд хаалгаа нээгээд өгчихлөө гэж бодохоос унтаж чадахгүй хөрвөөн хоёр найзыгаа ундууцуулж байлаа. Та нар дурлахаараа намайг ойлгоноо гэж сэтгэл дүүрэн инээмсэглээд хөдлөлгүй хэвтье гэвч чадалгүй хөрвөөн маргааш яаж уулзах хойшид яахаа бодохоос одоо босоод бүгдийг бичсэн төлөвлөгөө гаргахгүй бол болохгүй мэт санагдан ухасхийн босоод ширээний гэрлээ асаан бал цаас барилаа.

Хичээл эхэлж багш нэг зүйлийг тайлбарлан байх ч Танху, Юкико хоёр үүнийг сонсох сөхөө байсангүй. Ичиж улайсан Юкико ширээ мөргөх шахан тонгойж ном уншиж байгаа царайлах ч үнэндээ бодол санаа нь огт өөр зүгт өөрийг нь хараад байгаа харцыг зөнгөөрөө мэдрэн бүр ширээн доогуураа орчихвол амар санагдана. Танху охиныг ойлгон бодлоо хичээл дээр төвлөрүүлэх хичнээн оролдовч зөрүүд харц нь охиныг ээрээд байлаа. Жаргал зовлон ичих хайрлах зэрэгцсэн хичээлийн 4цаг бусад өдрүүдээс урт үргэлжлэн багш даалгавараа тоочин байхтай зэрэгцэн Юкико сандчин хувцаслаж гарахаар яарлаа. Түрүүлээд зугтах гээд байгаад нь сандарсан Танху ч хам хум гадуур хувцасаа хэдрэглээд хаалганы зүг тэмцэв. Хүн бүхэн доог дүүрэн нүдээр хараад байгаа мэт санагдаад давчдаж байсан ангиас гүйх шахуу гараад хүйтэн агаар цээж дүүрэн амьсгалж тайвширсан охин зам даган ганцаар алхлаа. Танху түүний тайван байдлыг үргээхийг хүссэнгүй хэдэн алхмын хойно алхсан мөр бүрийг нь дуурайн даган алхаж байлаа. Гэрлэн дохио хүлээн өнөөдөр болсон бүхнийг эрэгцүүлэн зогссон охины гарт хэн нэгний гар хүрэхэд дуу алдан хойш харайв. Танху цочоохгүй гэж хэрэндээ хичээсэн ч ингэтэл нь цочоочихсондоо гэмшингүй инээмсэглэн толгой илэн зогсоно. Хэн хэн нь юм ярьсангүй ард урдаа орж явсаар Юкико баяртай гээд үг хэлэхийн завдалгүй гүйгээд орчихлоо.

Амралтын хоёр өдөр уулзаагүй хэл мэдэхгүйн гайгаар хэдхэн зурвас бичилцэхээс хэтрээгүй хоёрт хичээлийн эхний өдөр бусад оюутнуудтай адил тээртэй байсангүй. Атгаж амжаагүй гарс харцаар хөтлөлцөж, тэвэрч амжаагүй энгэрс харцаар учралцаж хэмжээгүй жаргалтай байлаа. Танхуд улам дасаад байгаагаа мэдэрсэн Юкикод цаг хугацааг гүйлгэчихсэн мэт хурдан өнгөрөх нь улам айдас нэмнэ. Буцах ёстой 3 сар нь дөхөж хатуу аавых нь царай харагдах бүрд Танхутай байх ямар ч ирээдүйгүй гэдгээ мэдэрсээр... Харин дурлалаар жигүүр хийсэн Танху охины нүдэнд өдөр өдрөөр ихсэх гунигийн сүүдрийг анзааралгүй Японд очиж сурахаар мөрөөдөж байлаа.

..::Шалгалт::..

2010-01-07T11:50:00.001-08:00

Хүйтэнээс зугтан үглэсээр орж ирсэн охинд халуун ус цэсний хамт аваачиж өгөөд -Гадаа хүйтэн байна уу гэж яриа өдсөнд охин гайхасхийн харснаа нүүрэмгий нь аргагүй - Аймаар хүйтэн байна. Сайхан гурилтай шөл идэх гэсэн юм. Хэр удах бол гээд турьхан хүзүүгээ ороосон ноосон ороолтоо тайллаа. -Хийж өгдөг болохоор 20иод минут болно байхаа. Уух юм захиалах уу? гээд зөөгчийг инээмсэглэхэд охин -Сүүтэй цай л ууна шүү дээ гэлээ. Нуугдмал газар байрладаг болохоор хүн бага ордог кафе нь үйлчлүүлэгчтэй болсонд хань татан олзуурхсан Баагий хийх ажилгүйдээ үүрэглэн суусан тогооч авгайг цочтол -Гурилтай шөл нэг гэж хэлэв. Сайхан нойрыг нь үргээсэнд тогооч авгай түүн рүү янзгүйхэн ширвээд хөдөлж ядан цааш эргэлээ. Цайгаа ширээн дээр тавих зуур охиныг сонжин хартал өөрийг нь сонирхон харсан харцтай тулаад барьц алдсандаа аягаа хүчтэй газардуулчихав. -Уучлаарай, өөр юм бодож байгаад гэж булзааруулан хэлэхэд охин түүний өөдөөс доогтойхон жуумалзаад

- Намайг орж ирсэнд уурлаад байгаа юм уу даа

- Өө яалаа гэж дээ, хүнгүй шахам кафед маань ийм хөөрхөн охин саатаж байхад хэн дургүйцэх билээ

- Тийм бол яамай даа гээд халуун цайг барин гараа дулаацуулж суугаа охиныг хараад Баагийд эгдүүрхэн хайрлах сэтгэл төрлөө. Даарснаас болоод улайсан царай нь дулаацан цэвэрхэн бор царайд нь зохисон буржгар хар үсээ үл ялиг хойшлуулахад булцгар хацар нь ил гаран өтгөн хар хөмсгөн доороос давхраагүй жижиг нүд нь гялтганах нь охиныг улам үзэсгэлэнтэй харагдуулна. Тэйкнийхээ ард суухадаа охиныг хажуугаас нь бүр тодорхой харж болох байсанд алгаа үрчин олзуурхав. Буржгар үс нь мөрөн дээр нь сул унаж бариу улаан цамцны цаанаас товойх хөөрхөн хөх нь уйдаж суусан Баагийгийн нүдийг хужирлаж байлаа.

- Зөөгчөө, нэг тамхи өгөөч гэх цангинасан дуу мөрөөдлийн бодлыг нь тасалж охин дахиад л өнөө доогтой харцаараа харлаа. Юм юм үзсэн догь эр хэрнээ энэ жаахан охины өмнө барьц алдан байгаадаа өөрийгөө гайхан инээд алдан толгой сэгсэрнэ. Гал асаан барих зуураа

- Ийм жаахнаасаа тамхи татдаг хэрэг үү?

- Жаахан гэнээ гээд тас тас хөхрөн -Та намайг хэдтэй гэж бодоо вэ? Тавийн талыг насалсан хүн шүү би.

- Хөөх тийм үү? Яасан овор багатай юм бэ? Арван жилийн охин л гэж бодлоо

- Хүмүүс тэгээд байдаг юмаа. Харин та хэдтэй вэ? гээд яриа өдөхөд Баагий боломж олдсон дээр нь өмнөх сандалыг нь татан суугаад

- Би ч чамаас ах л даа. Танилцъя Баагий гээд гараа сунгалаа.

- Зулаа. Танилцахад таатай байна гээд өнөөх л хөгжүүн инээдээрээ инээлээ.

- Хоол болсоон гэх тогооч авгайн дуу гарахад Баагий өөрт нь хамгийн хэрэгтэй энэ авгай энэ удаад байхгүй байсан болоосой гэж бодон босч алхахдаа амандаа хэнд ч сонсогдомгүй сулхан хараал хэллээ.

- Сайхан хооллоорой Зулаа. Нэр шигээ сайхан бүсгүй юмаа.

- Та суу л даа. Би ганцаараа хоол идэх дургүй гэх нь түүнд талтай байгааг нь илтгэнэ. Үүнд урамшсан Баагий тухлан суугаад түүний тухай мэдэхийг хүссэн бүхнээ асууж эхэллээ. Магистрт сурдаг, гэр нь эндээс холгүйхэн байдаг, ганцаараа байдаг болохоор гадуур хооллож байгаа нь энэ гэнэ. Уйдсан хоёр хэн хэнээ сорьж сонжин хэн хэндээ таалагдаж байгаагаа нуулгүй шударга байгаа нь тэднийг хурдан дотносоход дөхөмтэй байлаа. Хаахад 2 цаг үлдсэн байсан ч тогооч авгайг садаа болно гээд өнөөдөр эртхэн харь даа гэхэд дахин нойрмоглож суусан авгай баярласандаа бөгсөө алгадах нь холгүй гарч одлоо. Санаа нь амарсан хархүү хаалгаа түгжээд бүсгүйн дуртай гэсэн улаан дарсыг хоёр хундаганы хамт дуу аялан авч ирэхэд цаана нь -Хайрын бурхан минь хаана байна Хариулж надад хэлээд өгөөч гэсэн хуучны дуу намуухан уянгалж эхэллээ. Задалсан дарс дуусч хоёрын яриа нарийссаар...

Ийм орой болсон хойно би чамайг яаж ганцааранг нь явуулахын. Ядаж гэрийн чинь үүд хүргэж өгнө хэмээн халамцсан аятай аяглах залууд бүсгүй үгүй гэсэнгүй. Холгүй гэсэн гэр хүртэл нь 20иод минут алхаж явахадаа чи ийм хол байсан юм хэлэхгүй машинаа асаадаг байж гэж даарсан залуу үглэнэ. Гэрийх нь үүдэнд ирчихээд орж дулаацаад гаръя л даа гэж царайчлангуй харах хархүүд Зулаа мөн л үгүй гэсэнгүй. Уриалгахан нь аргагүй оруулаад халуун цайгаар дайллаа.

- Чи ийм холоос яаж манайхыг олж очдог байнаа. Үнэхээр бид хоёрыг танилцаг гэж бурхан харжээ өнөөдөр

- За яршиг даа. Танайхыг гоё хоолтой гэж манай нэг найз хэлж байсан болохоор хэрэг болгож очсон юм. Далиманд нь харин нэг давруун залуутай болчихлоо гээд мушилзав.

Хэлэх үг хийх үйлдэл бүхэн нь бүсгүйг өөрт нь хандтай байгааг гэрчилээд байхад залуу яаж зүгээр суусаар байх билээ. Буйдан дээр налайн суугаад ширээ тулан цай оочлох залууг талимааран харж байсан бүсгүй рүү очоод өөр рүүгээ татан босгоод тэвэрлээ. Энэ үед гайтай хаалганы хонх жингэнэн дуугарч жаргалд умбахаар зэхэж байсан хосын уруулын учрааныг тасалдуулчихав.

- Чи сууж бай. Манай найз юм авчирч өгөх ёстой юм гээд тэврээс нь мултарч одсон сайхан бүсгүйн араас Баагий харц салгаж чадалгүй харна. Хүүхнүүдийн ямар нэг зүйл шивнэлдэх сонсдоход ингэс гээд явах биз. Энэ сайхан амьтаныг өнөөдөр өвөртөө оруулдаггүй юм бол хэний хүү болох бол доо гэсэн шүү юм бодон цай оочилж суусан хархүү хүн орж ирэх дуунаар толгой өргөн хартал сүйт бүсгүй Сараа нь зогсож тэр гэхийн тэмдэггүй харцаар цоо ширтэн зогсож байлаа. Угийн юманд уурлаж бухимдаад байдаггүй Сараа түүн рүү тайван хараад

- Сайн уу Баагий. Өнөөдөр би чамтай нэг бол кафед үгүй бол энд уулзана гэж бодож байсан юм. Кафед уулзсан бол би чамд гэрлэх саналыг чинь зөвшөөрч байгаагаа харин энд уулзах юм бол зээллүүлсэн бөгжийг чинь эргүүлж өгнөө гэж бодож байлаа. Энэ чиний 3 жилийн өмнө зээллүүлсэн бөгж. Харин надад миний машины түлхүүр, кафены түлхүүр хоёрыг өг дөө гээд хувиралгүй зогсох бүсгүй түүний хайрлаж дурлаж түүнд эрхэлж туньж явсан Сараа биш мэт санагдана. Хөндий хүйтэн харц захирангуй үгс түүнийг өөрийн зөнгөөр хөдөлгөж түлхүүрүүдийг авсан хойноо одоо чи явж болно. Энэ миний гэр байгаа юм гэхэд шалдаа буусан Баагий сөхрөн унаад Сараагийн хөлийг тэвэрлээ.

- Сараа, хайраа бид яагаачгүй ээ. Чи ийм амархан шийдэж болохгүй ш дээ.

- Би чамд хэлж байсан. Надаас нэг л удаа урвабал хэзээ ч уучлахгүй ээ гэж. Одоо надад чамтай яриад байх юм алга. Гар даа.

Баагийд сонголт байсангүй. Огт танихгүй бүсгүйн хөлд сөхөрөөд сууж байгаа мэт санагдан хэзээ нэг өдөр түүнийг хайраа гээд дуудаж байсан зөөлхөн уруул түүнийг Гар гээд хөөж байна гэдэгт итгэж чадахгүй байсан ч арга буюу хөлөө чирсээр дөнгөж гартал ард нь төмөр хаалганы түгжээ хэд хэд эргэх сонсогдлоо.

БЭХЭРЭ "Хагацъя"

2010-01-07T11:26:00.000-08:00

"Хагацъя "
Хэлээгүй хайрын үгс хүлээж
Хэмнээгүй цаг хугацааг зүхэж
Хэрмэл бадарчин адил гуйлга гуйж
Хэлбэр яруу хайрын галдаа л дүрэлзэж би
"Баяртай"
Бэтгэрч санасан хүслээр зогоож
Биелэшгүй хайрын цогоор жигүүрлэж
Бөглүү зовлонгийн дууг хорьж
Баялаг яруу хайраар умдаалагдаж байж би

БЭХЭРЭ "Намайг хайрлаагүй зүрх"

2009-12-20T04:10:00.000-08:00

Намайг хайрлаагүй сэтгэл жиндүү

Тэврэлт нь жаргалын төлөөх, хоосон

Үнсэлт нь янагийн шагнал, хөндий

Нүд нь хүсээгүй уулзалтын залхаалт

Зүрх нь мэдэхгүй алс хягаарт, хүнийх

Амлах үгс нь цуурай, хуурамч

Алслаад одох хөлийн чимээ л ганцхан үнэн

Намайг хайрлаагүй зүрх...

"Ээдрээ" үргэлжлэл 5

2009-12-17T05:49:00.001-08:00

Охиныг дээш өргөөд өөр рүүгээ ямар хүчтэй татсанаа ч анзаарахааргүй согтуу байлаа. Цацралын хувьд бүх зүйл санаснаар нь болж байгаад сэтгэл хангалуун энхрийхнээр татагдан унав. Тайлаад байх хувцасгүй охин хэдхэн мөчийн дараа эхээс төрсөн гуа биеэ гайхуулан өмнө нь зогсох бөгөөд шунаг тачаалд шатсан хархүү түүн рүү араатан адил дайрч байлаа. Жижигхэн хоёр хөх нь тэрүүхэндээ сэрийгээд олон эрийн хүсэл хангаагүйг гэрчлэх онгон танхил бие нь өмнөх аймшигт дурсамжаа мартаж ядах мэт чичирхийлнэ. Уруулыг нь идэх шахан үмхэлж бяцхан хөхийг нь хайр гамгүй базлах согтуу эрээс охин өөрийгөө харамласангүй. -Чи ямар гоё юм бэ? Чи ямар гоё юм бэ хэмээн аахилан үглэх залуу охины хамаг биеийг үнсэн илж таалсаар ширээ түшүүлэн зогсоогоод хойноос нь зэвсгээ шургууллаа. Охин хэдий энэ бүхнийг өөрөө хүсэж өнөө орой бүхнийг урьдчилан төлөвлөж унтлагын нимгэн хувцас хүртэл сонгосон хэрнээ яг энэ мөчид тэсэхүй бэрх өвдөж нүднийх нь нулимс урсан гарлаа. Шүд зуун орилохгүйг хичээвч согтуу эрийн хайр гамгүй хөдлөх нь тарчлаантай. Хэдэн зуун жил болсон мэт санагдах зовлон дуусч Зоригоо -Чи ямар гоё юм бэ гэж бувтнасаар л байлаа. Зоригоо нүцгэн чигээр хөргөгч ухан шар айраг гаргаж ирснээ уйлснаа нуун нүдээ арчих охины нулимсыг ч анзааралгүй хөтлөн унтлагын өрөө руу гуйвлан алхав. Хоёул хэзээний хосууд шиг аяглан нэг нэгнийхээ ам руу асгаж тоглосоор шар айраг дуусахын хирд залуу охиныг дахин ноолж эхлэхэд энэ удаад охин шал өөр мэдрэмж авч байлаа.

Толгой нь задрах шахан өвдөж ам цангасан Зоригоо үд дундын алдад сэрээд ус уухаар салгалан босов. Дотроо онгойтол хүйтэн ус год год хийтэл залгитал дахин согтож буй мэт санагдана. Ёолж ёхлосоор ор руугаа шургатал хэн нэгний нүцгэн бие тэмтрэгдэхэд цочсондоо огцом татаж авлаа. Хөнжлөө сөхөн лавлан хартал яах аргагүй хуурай дүү дотуур нь хувцас ч үгүй унтаж байв. Шартах дотор муухайрахаа тас мартаад олго харайн босч урд шөнө юу хийснээ санах гэж оролдовч ой тоймтой юм бодолд нь нэг ч орсонгүй. Өмнө нь нэг удаа согтуу ирж авгайгаа алгадсан гээд салах сарних дээрээ тулж байсан ч Зоригоо одоогийх шигээ юу ч санахгүй байсан. Толгойгоо барин гал тогооны өрөөгөө хэмжих мэт ийш тийш хэдэн удаа алхлаа. Олигтой санаа орж ирсэнгүй. Юутай ч Цацрлалыг сэрэхийг хүлээхээр шийдэв. Түмпэн шанага түчигнэх чимээгээр охин сэрсэн ч Зоригоотой яаж ярьж эхлэх яаж царайг нь харах вэ гэж тээнэглэзэн хэвтсээр... Давсаг нь чинэхийн хэрээр аргагүйн эрхэнд босч 00 ороод гарч иртэл -Цацаа миний дүү хоол ид гэх дуу гарлаа. -Чи өөрөө л ийм юм хүссэн юм чинь одоо юундаа ингэнэ вэ гэж өөрийгөө зэмлээд хөнгөхөн хөнгөхөн гишгэлсээр галын өрөө ороод цааш харан хоол аягалах Зоригоог хойноос нь тэврэн авав. Энэ гэнэтийн үйлдэлд цочсон хархүү аягатай хоолоо тогоо руугаа буцаагаад алдчихав. -Сайхан амарсан уу дүү минь цаанаа сууж бай. Би хоол аягалаад өгье гэж түгдчин хэлээд гарыг нь тавиуллаа. Бүгдийг огт өөрөөр төсөөлж байсан Цацрал урамгүйхэн хөлөө чирэн ширээ рүү явав. Хоол цай авчирч өгөөд охины царайг харж чадахгүй доош харан сууснаа Цацрал руу хартал өнөөх нь хоолоо ч идсэнгүй түүн рүү асуулт дүүрэн харцаар харж байлаа.-Ах нь өчигдөр хэтрүүлээд уучихжээ. Ах нь тасарчихаараа юу хийснээ яаснаа санадаггүй будилуу тархи байгаамаа. Миний дүү ахыгаа уучлаарай. Ах нь эхнэр хүүхэдтэй хүн шүү дээ хэмээн ах гэдгээ сануулах мэт үг бүхнийхээ араас ах гэсэн үг хэлсээр дуусгав. Цацралд хэлэх үг олдсонгүй. Өөртэй нь унтсанаа ч санахгүй байгаа хүнд тэвчин тэвчин биеэ өглөө гэж үү. Зөрүүд нулимс нь хичнээн хориод ч нэмэргүй сул асгарлаа. -Зоогий ахаа би онгон байсан ш дээ. Та Оюунаа эгчтэй арай суугаагүй л байгаа биз дээ. Өчигдөр та огт өөр юм ярьсан даа гээд эхэр татан уйлав. Сандарсан Зоригоо байх суух газраа олж ядан байснаа өмнө нь өвдөглөн суугаад -За миний дүү битгий уйл, ахыгаа ёстой уучлаарай. Оюунаа эгч бид хоёр нь удахгүй хүүхэдтэй болно. Сална гэж юу байх вэ. Ах нь юу ч санахгүй байна. Ёстой уучлаарай. Дүүдээ бүр юу гэж хэлэхээ мэдэхгүй байна хэмээн арга нь барагдсан янзтай үглэнэ.

Тэр орой Цацрал хамаг хувцсаа цүнхэлж аваад Зоригоотой хар цагаан дуугүй гэр рүүгээ яваад өглөө. Харин Зоригоо Оюунааг иртэл нэг ч шөнө бүтэн нойртой хонож чадсангүй. Цацрал лав шууд хэлэх байх даа, Оюунаагийхаа нүүрийг яаж харнаа гэж элдэв юм бодсоор яс арьс болтлоо туржээ. Байнга залгаж эсвэл зурвас бичиж -Ахын дүү ахынхаа амьдралыг битгий нураагаарай гэж үглэх Зоригоогоос Цацрал бүр залхаж орхив. Зоригоогоос өөр сайхан залуу үгүй мэт түүнийг Оюунаагаас салгахдаа л нэг салгана гэж самуурч явсан охин түүнээс холхон байхыг л хүсэж байлаа. Омголон бардам сайхан залуу шиг байснаа юун арчаагүй юм билээ дээ гэхээс дотор нь арзаганана.

Инээд алдан онгоцноос буусан Оюунаа Зоригоог хараад хирдхийн цочив. Тураад бүр нүднээс гарчихсан олон шөнө нойргүй хоносныг нь гэрчлэх хөх зураас нүдэн доогуур нь гарчихсан байх юм. Сайн уу гэхээсээ түрүүлээд -Чи чинь ямар их турчихаа вэ? Хоол ундаа сайн идэхгүй яасын? гэсээр ирэхэд Зоригоо өрөвдөлтэй нь аргагүй зүгээр л инээлээ.

Оюунааг ирсэн сургаар Цацрал юу ч болоогүй мэт дуу шуу болсоор орж ирэв. Хүүхнүүд болсон хойно хавийн сонин хачин ярьж хошуу холбоод салахгүй суухад өмнө нь баярладаг байсан Зоригоо энэ удаа тоглоомондоо орж чадахгүй тэднийг юу ярьж байгаа бол гэхээс байж сууж ядаж байлаа. Цацрал явж Оюунаа Зоригоогийн хоолыг барьсаар орж ирснээ чи чинь яадаг гэнээ гээд нүдээ хурцлан цоо ширтэв.

ҮРГЭЛЖЛЭЛ БИЙ...

БЭХЭРЭ "Инээмсэглэсэн хэвээр..."

2009-12-17T05:48:00.000-08:00

Инээмсэглэн авхуулсан бидний зураг

Одоо тусдаа инээж байгаа

Хаа хамаагүй хогийн саванд нэг нь

Хайгаад олохгүй үнсэн дунд нөгөө нь

Жаргалтай мишээсэн төрх нь хэвээр

Хайрын харц нь илхэн чигээр

Давтагдашгүй тэр төрхөөрөө

Дахиад хэзээ ч нийлэхгүй

Тэр газруудад инээмсэглэн хэвтээ...

БЭХЭРЭ "Бурханы бэлэг"

2009-12-13T09:29:00.000-08:00

Тунгаа эмнэлэг рүү орж байхдаа огт сандарсангүй. Харин ч шийдэмгий түргэн алхсаар хүлээн авах дээр очиж хэдэн юм бөглөж эмчид нь өгчихөөд дээшээ гараад хувцасаа сольж бай гэсэн үгийг сонссоноо заагаад байгаа зүгт нь явмааргүй санагдаад хөл нь хүндрээд ирэв. Хувцасаа сольчихоод хүлээлгийн өрөөнд сууж байтал нэг бөглүү ёолох уйлагнах чимээ гарахад Тунгаагийн чих сэртэс хийгээд зүрх нь урагдаад явчихав. Хамаг амьсгал нь давчдаад нүдний аяганд нь нулимс дүүрээд ирэхийг харсан найз нь яасан чи зүгээр үү наад царай чинь гэхээр жаахан ухаан орж нулимсаа шудраад юу ч хэлсэнгүй бодолд дарагдав.

Даваа тэр хоёр учраад худлаа үнэн жил болчихож тэр хооронд хэд салж хэд нийлснийг өөрсдөө ч мэддэггүй байх. Тунгаа тэвчээргүй өөрийхөөрөө зөрүүд зангаа мэддэг мөртлөө дарж чадахгүй Даваад муухай зан гаргачихаад бууж өгөхгүй гуйлгаж байж эвлэрнэ. Даваад зүйрлэшгүй их хайртай гэдгээ хэлж мэдрүүлж байсан тохиолдол нэгээхэн ч үгүй. Гэтэл валентинаар жирэмсэн гэдгээ мэдээд баярлахаасаа илүү балмагдсан билээ. Өчигдөрхөн яг юунд уурласан нь тодорхойгүй нөгөөхөө баахан загнаад хэлэх хэлэхгүй үгээр дайрчихсан. Даваа сүүлдээ гараа савчаад юу ч хэлэлгүй яваад өгөхөд нь бухимдсандаа хамаг чангаараа уйлаад л үлдсэн. Гэтэл одоо яаж би жирэмсэн гэж хэлнээ. Хэлэхгүй ч гээд яахав дээ. Удахгүй япон явах гэж байгаа явахаас нь өмнө хэлье гэж зориг шулуудад залгалаа. Утас дуудах тусам зүрх нь амаараа гарчих гээд утсаа авахгүй нь гэхээс өөрийн мэдэлгүй өмөлзөөд ирлээ. Утсаа үнэхээр авсангүй ээ. Өөрийнх нь буруу байсан гэдгийг өөрөө сайн мэдэж байгаа болохоор юутай ч уучлал гуйсан мессеж бичээд орой уулзъя гэчихлээ. Утсаа хонхон дээр нь тавьсан мөртлөө л байн байн харсаар оройг барав. Ямар ч хариу байдаггүй шүү. Одоо яанаа би одоо ганцаараа хүүхэдтэй яанаа... Ээждээ хэлээд үздэг юм билүү яаж дээ дэмий санааг нь л зовоохын нэмэр. Хүүхдээ гаргавал уг нь хөөрхөн юм аа. Бид хоёрын хэнийг дуурайх бол гэж дэмий юм бодсоор цурам ч хийсэнгүй үүр цайлгалаа. 9 дөнгөж болмогц ямартаа найзуудтайгаа уулзаж зөвлөе юу гэх нь үү гээд цүнхээ шүүрэн гарлаа. Оройхон тийш гэртээ ядарч унах шахсан амьтан орж ирлээ. Жирэмсэн гэдгээ мэдсэнээс хойш санаа дагаад ч юм уу амархан ядраад байх шиг... Эмэгтэй хүн гэж совингоороо юм даа. Өөрийн мэдэлгүй гэдсээ илэн тэнд нь нэг хүн бойжиж байгаа гэж бодохоор хайр нь хүрэн ганцаараа ярина. Үсэрч харайхаа болиод улам ч намба суугаад байх шиг... Гэтэл Даваа сураггүй л байна. Залгахаар утсаа авахгүй мессеж бичихээр хариу байхгүй. Аргаа бараад ганц сайн найз руу залгалаа. Сайхнаа хэзээний хөгжилтэй зангаараа утсаа авлаа. За алтан бэрээр маань юу байна? Ойрд уулзсангүй. Надад хэзээ авгайг маань танилцуулах гэж байнаа гээд л үгээ ар араас нь угсруулчихлаа. Тунгаагийн ч сэтгэл овоо сэргээд хэсэг ойр зуурын сонин ярьснаа эцэст нь Даваагийн тухай яриа руу орлоо. Даваа найздаа муудалцсан гэдгээ яриагүй бололтой. Хамгийн сүүлд шал согтуу нэг газар байхад нь гэрт нь хүргэж өгсөн гэнэ. Бодвол муудалцдаг өдрөө л архи ууж л дээ. Өнөө орой ганц нэг шар айраг уухаар болсон ш дээ. Та 2 бас яагаа вэ? Чи муу найзыг минь арай дэндүүлээд байдаг шүү. Уг нь чамд хайртай ш дээ цаадах чинь гэхэд нь Тунгаа орой найзыгаа ирээд аваад яваарай гээд утсаа тасаллаа.

Орой 8 цагийн үед Сайхнаатай хамт Мах-ийн үүдэнд ирээд Даваа руу залгатал аль хэдийн ирчихсэн байна гэнэ. Даваад хамт яваагаа битгий хэлээрэй гэсэн болохоор Сайхнаа ч хоёр найзаа эвлэрүүлчих санаатай зөвшөөрсөн нь энэ. Тэр хоёрыг дотогш ороход чанга хөгжим нүргэлээд хаана хэн байгаа нь мэдэгдэхгүй гэрэл анивчина. Сайхнаа Тунгааг дагуулан мухар тийшээ зүглэхийг бодоход хаана байгааг нь мэдэж байгаа бололтой. Сайхнааг зогтусахад Тунгаа яг ард нь явж байсан болохоор мөргөөд золтой л ойччихсонгүй. Гайхан хартал өнөөх хайртай Даваагийх нь өвөр дээр бөгс хасаа гаргасан нэг хүүхэн учиргүй наалинхайтай суух юм. Даваа ч эхлээд Тунгааг гэж анзаарсангүй Сайхнааг өө хөгшөөн хэнтэй яваан гэхэд Тунгаа бушуухан эргээд гүйчихлээ. Хойноос нь Даваа Тунгаа Тунгаа гэж орилсоор ирэхэд нь байдаг чадлаарай алгадаж орхиод салганан машинаа асаагаад хаашаа явж байгаагаа мэдэхгүй хар хурдаараа давхилаа. Өөрийн ухаангүй шахам дээр нь нулимс бүрхээд замаа харахгүй яаж хотын захад ирсэн юм. Тамхи татдаггүй мөртлөө дандаа авч явдагаасаа нэгийг гаргаад салганан асаагаад шуналтай хэд сорсноо чадахгүй болохоор хахаж цацаад цонхоороо чулуудчихав. Утас нь чичрэн дуугарахаар нь хартал Хайр гэсэн дуудлага... Тэгж дотночилж бичсэн нэрээ хараад хүйтнээр инээвхийлэн утсаа унтраагаад машинаа гэрийн зүг залахдаа ер бусын тайван болчихсон байлаа. Ийм үедээ Тунгаа өөрөө өөрөөсөө айдаг. Хэн ч ятгаад нэмэргүй нэг л шийд гаргаад тэрэндээ хүрч байж санаа амрана.

Хариад багын найз Хандаа руугаа яриад хамт эмнэлэг яваач гэхэд дургүйцсэнгүй. Найзууд дундаас нь хүүхдээ авхуул гэж ятгаж байсан хүн нь ганц Хандаа болохоор өөр гуйх хүн байсангүй.

Гэтэл хаалганы түгжээ торхийх чимээ бодлыг нь үргээчихэв. За миний дүү ороорой гэж дотночилон дуудахад нь баярлахын оронд харин нь айн ухаан нь балартана. Яаж эмнэлэгийн орон дээр гарсан юм бүү мэд. Эмч нарынх нь яриа бүүр түүрхэн сонсогдоно. Бас нэг хүн хажууд нь хашгираад загнаад ч байх шиг. Тунгаа дахиад ухаан алдчихлаа.

Нэг сэрвэл шал танихгүй айлд байх юм. Өндийх гэтэл толгой нь ангалзаад зүрхний эмний гашуун амт мэдрэгдэв. Тунгаа зүрх муутай болохоор айж сандарахаараа дандаа ингээд ухаан алдчихна. Нүдээ хэсэг аньж хэвтэснээ өрөөн доторхыг ажиглалаа. Таних хүний зураг хөрөг ил харагдсангүйд бүр их гайхав. Гэнэт сүүлд хаана байснаа санаад гэдсээ даран цурхиртал уйлав. Хүн заяаг олон надад ирсэн бурханы бэлгийг буцаагаад явуулчихлаа шүү дээ би... Даваа өөр хүүхэнтэй байсанд миний үр ямар буруутай юм бэ. Би хэнээс юуны өшөө авч байгаа юм бэ. Эг мэггүй уйлан халаасаа тэмтрэн утсаа хайлаа. Утас нь байсангүйд бүр бухимдан чадлаараа ориллоо. Хэн нэгний гүйж ирэх чимээ сонсогдсонсоо хаалга онгойн Даваа ороод ирэв. Тунгаа түүнийг хараад галзуурах шахан гартаа ойрхон таарсан бүхнээ нүүлгэж орилж байлаа. Даваа арай гэж тэврээд орон дээр дарахад духнаас нь гарсан цус Тунгаагийн нүүр рүү нь дусаж сая сэхээ авав. Миний буруу миний буруу бүгд миний буруу гэхдээ хайраа чи хэзээ ухаан орох юм бэ. Миний тэнэг алдаанаас болж чи хүүхдээ үгүй хийх гэж яаж боддог байнаа. Чи минь ямар тэнэгхэн юм бэ хайраа гээд уйлж байгаа нь Тунгаад сонин байсангүй. Үгүй хийх гэж гэнээ тэгэхээр тэгэхээр тэгэхээр... Миний үр надад байгаа байхнээ. Эвий миний үр.

Даваа Мах-ийн гадаа Тунгаад алгадуулаад уусан жаахан юм нь гарч юу болсныг эргэцүүлэхтэйгээ болсноо сандран утсаа гаргаад Хайр гээд залгалаа. Дуудаж дуудаж таны залгасан дугаар холбогдох боломжгүй байна гэхэд нь Тунгаагийн занг мэдэх болохоор хаа нэгтэй болчимгүй юм хийчих вий гэхээс байх суух газраа олж ядна. Хамаг уураа Сайхнаад гарган хамт яваагаа хэлчихэж болсонгүй юу яах гэж дагуулж ирсэн юм гэж бухимдан жаал хашгирав. Гэрийн гадаа нь ирэхийг нь хүлээж байгаад хальт дэлгүүр орох хооронд ирчихсэн гэдгийг мэдэлгүй шөнөжин гадаа нь харуулдаж өчнөөн мессеж бичээд залгаад утас нь холбогдохгүй л байсаар... Үүрээр харьж хувцасаа солиод найзууд руу нь залгалаа. Сараатай ярьтал цаад чинь чамд жирэмсэн гэдгээ хэлсэн үү, чамтай муудалчихсан яаж хэлнээ гээд урвайгаад явж байсан гэдгийг нь сонсоод өмнө нь бичдэггүй байсан аргадаж гуйсан мессежүүдийг нь саналаа. Хамгийн сүүлд Хандаа руу залгатал утсаа авахгүй байж байснаа арай гэж аваад чи бушуун эмнэлэг дээр ир цаадах чинь гэснийг нь сонсоод цааш нь сонссонгүй утсаа таслаад эмнэлэг рүү машинаа эргүүлэхдээ амандаа битгий оройтчихсон байгаасай битгий оройтчихсон байгаасай гэж зогсоо зайгүй үглэсээр байлаа. Эмнэлэгийн хаалгыг угзран ороход Хандаагийн дуу гарсан зүг рүү ухаан жолоогүй гүйж байхдаа ч битгий оройтчихсон байгаасай гэж үглэсээр... Гадны хүн орохыг хориглоно гэсэн бичгийг ойшоолгүй сандран ороход хайр нь аль хэдийн орон дээр гарчихсан байлаа. Тунгаагаар эр юм байж амархан уйлдаг гэж дандаа зэмлүүлдэг нөгөө нулимс нь урсаад ирэв. Оройтчихож... Уурандаа эмч нарыг нь түлхэн Тунгааг сэгсрэн хашгичихад өнөөх нь өмнөөс нь туниа муутайхан хараад бие нь сулраад явчихав. Эмч хажуугаас нь юу ч болоогүй ээ орж ирээд л ухаан алдчихлаа хэмээн инээмсэглэхэд Даваа хайрыгаа энгэртээ наагаад энэ хүнээс дахиж алхам ч холдохгүй гэж зүрхэндээ амлаад мэгшин уйллаа.

БЭХЭРЭ "Уучлаарай хайрт минь"

2009-12-13T09:28:00.001-08:00

Дөлгөөн нүдээ бүлцийтэл уйлчихсан мөртлөө л тайвширч чадахгүй цурхиртал уйлан орчин тойрон хүмүүс ер нь юуг ч үл анзааран хаашаа явж байгаагаа ч мэдэхгүй урагшилсаар.

- Яаж чаддаг байнаа. 2 жилийн хугацаанд би энэ хүнийг огт таниагүй байжээ. Зүгээр сайхан найзууд байя гэнэ үү? Яаж ийм үг амнаас нь гардаг байнаа. Ядаж байхад оюутны байранд хамт шахуу байдгийг хэлэх үү. Намайг ер нь яа гэж байгаам болоо. Даанч дээ. Ингэх байсан юм бол яах тэгтлээ их дасгадаг байнаа гэж бодохоор л Дөлгөөн нулимсаа барьж чадахгүй байлаа.

Орчин тойрноо нэг анзаархуй ардын эрхийн буудал дээр сууж байх юм. Хүмүүсийн гайхсан харцнаас санаа зовон за ямар ч байсан байрандаа очъё хэмээн боссоноо хамгийн сүүлд Санаа руу ямар аймаар мессеж бичиж орхисноо гэнэт саналаа.

-Чамд ингэтлээ хайртай болсон намайг уучлаарай. Чамгүйгээр би амьдарч чадахгүй нь энэ миний магадгүй сүүлийн мессеж байх гэчихсэн шүү дээ гэж бодсоноо шүүрс алдаад өөрийн мэдэлгүй -Нээрээ би чамгүйгээр амьдарч чадахгүй нь гээд чанга хэлчихэв.

Дөлгөөн оюутны байр руу орохдоо хүнд муугаа харуулчихгүй юмсан гэсэндээ аль болох нүүрээ нуун бушуухан өрөөндөө орлоо. Санаагийн өрөөнд ортол өрөөнийх нь залуугаас өөр хүн байсангүй. Дөлгөөн Санаагийн ор руу очоод хэвтэхэд нөгөө л нэг танил дотно үнэр. Нулимс нь цийлэгнээд ирэхэд гэнэт шийдсэн янзтай огцом босоод урагдаж муудсан дэрнийх нь уутыг мулталж тавьчихаад өрөөндөө орж хальт нүүрнийхээ будгийг сэргээгээд цүнхээ шүүрч аваад яаран гарлаа.

Байрнаас нь холгүйхэн байдаг барааны дэлгүүр рүү орж өрөөд тавьчихсан олон янзын дэрний уутан дундаас нэг даруухан бор уут сонгоод хэн нэгнээс зугтах мэт яаран байрандаа орж Санаагийн дэрний уутыг сольчихоод санаа амран өрөөндөө ороод унтахаар хэвтлээ.

Нойрон дунд нь нэг хүн түүнийг сэгсчин нүүрэн дээр нь бүлээн зүйл дусалахад Дөлгөөн цочин сэрлээ. Санаа өмнө нь суучихсан - Хайрт минь уучил. Тэнэг намайгаа уучил. Надад ийм их хайртайг чинь мэдсэнгүй явжээ. Одоо би яанаа. Чи минь юу хийчихвээ хэмээн охин хүүхэд шиг цурхирна.

Дөлгөөн сэрчихсэн мөртлөө хөдөлгөөнгүй бүгдийг сонсон хэвтсээр байлаа.

БЭХЭРЭ "Ээдрээ" үргэлжлэл 3

2009-12-13T09:27:00.000-08:00

Сургуулийн хэдэн хөвгүүдийн эргүүлдсэн харцнаас салж хилийн дээсийг анх алхаж байгаа Цацрал охинд юм бүхэн сонихон байлаа. Аавыгаа өөр хүнтэй хамт байгаа харахад хичнээн эвгүй ч гэлээ түүнд дасахаас өөр сонголт байсангүй. Үл таних хар элгийн бүсгүй түүнд хамаг сайхан халамжаа гаргавч ээжтэйгээ харьцуулан өөрийн эрхгүй цухалдах үе зөндөө. Гэртээ байх нэг их хүсэлгүй болохоор хичээлдээ явчихаад бусад үед нь Оюунаатай найзархан тэднийхээр байна. Зоригоо ах ийм царайлаг залуу байж яаж Оюунаа эгчийг тоодог байнаа гэсэн бяцхан атаархал байдаг байсан ч байнга тоглон дургүйгээ хүрвэл хичээлдээ ч явахгүй улайран суугааг Зоригоог хараад юу ч хэлэхгүй харин ч үүнийг нь дэмжих мэт дуугүйхэн хоолыг нь бэлдэн дөхүүлж тавьчихаад өөрийн ажлаа хийн байдаг Оюунаагийн тэвчээрийг бахдах болжээ. Гэртээ харих дургүй гэдгийг нь ойлгодог болохоор Зоригоо Оюунаа хоёр элдэв юм асууж шалгаах нь үгүй.

10 сарын эхэн болж намрын налгар өдрүүд өнгөрсөөр... Оюунаа бие давхар болж улам намба суун мариалсан мэт эгдүүтэй харагдана. Танилцаад 4 сар л болж байгаа хэрнээ хүүхэдтэй болчихдог би мөн сэтгэл амар хүнээ гэж хааяа санаа зовиновч хүүхдээ гаргана гэсэн бодлоосоо хазайсан тохиолдол үгүй. Гэрээний хугацаа нь дуусч байгаа болохоор Зоригоотой ярилцаад солонгост үргэлжлүүлэн сурахаар шийдээд байлаа. Үүний тулд заавал Монгол явж визагаа солиулах ёстой гэсэн болохоор удаан хариагүй гэртээ харьж буурал ээждээ нэг золгоод авна гэхээс сэтгэл өег.

Нутаг буцаад ирсэн Оюунаагийн бие нэг л ядрангуй харагдана. Цөөхөн хоногоор яаруу давчуу явсандаа тэр байх гэж өөрийгөө тайвшруулах ч доошоо ойр ойрхон цус гарах нь сэтгэл зүснэ. Зоригоог шавдуулсаар эмнэлэг орж үзүүлтэл харамсалтай байна, хүүхэд тань зулбасан байна эелдэг харь бүсгүй хичнээн сэтгэл засмаар хэлээд нэмэр байсангүй. Толгой нь дүйрэн, сул асгарах нулимс нь хэндээ ч гомдох вэ дээ гэсэн харууслаар л дүүрэн...Үнэхээр хэндээ ч гомдох билээ дээ. Тойлдох ёстой байсан эмзэг сарууддаа гам хийлгүй гүйсэн өөрийгөө л буруутгана. Хажууд нь байх хүн нь халамжгүй мэт, хойшид ханилна гэж бодох ч тоглоомноос өөрийг боддоггүй мэт. Уйлж туньж сэтгэлийг нь зовооё гэж бодсонгүй чимээгүйхэн гомдоод л өнгөрсөн.

Энэ бүхэн мартагдаж сэтгэл цэлийтэл цэлмэж байлаа. Удахгүй он гарна. Харьд байдаг ч оюутан залуус нийлж үдэшлэг зохиохоор болжээ. Цацралыг ганцаараа уйдаад гүйгээд байхаар нь Зоригоогийн аль нэг найзтай танилцуулна гэж хэрэг болгон авч очив. Олуулаа биш ч сэтгэл дүүрэн сайхан үдэшлэг болж байлаа. Баяраа Цацралтай танилцсан мөчөөсөө л алхам ч холдсонгүй. Хүүхдээрээ гэнэ цайлган инээд нь түүнийг соронзон адил татаж байлаа. Дуу шуугиант нэгэн орой өнгөрч нэгэн сайхан хос төрлөө. Гэвч хойшдын болох гайг Цацрал охин л нууцлана.

Үргэлжлэл бий

БЭХЭРЭ "Ээдрээ" үргэлжлэл 2

2009-12-13T09:26:00.002-08:00

Оюунаа Зоригоо хоёр танилцаад төдий удаагүй ч хүний нутагт ижлээ хайж явсан хүсэл биесээ олсон хойно удаж төдөлгүй нэг гэрт орцгоожээ. Хэзээний сэргэлэн зантай суусан газраас шороо атгаж явдаг Зоригоо сурахын хажуугаар монголоос хүүхэд зуучлан оруулж ирж дундаас нь хэд гурван төгрөг унагаасаар үүгээрээ гаршсан нэгэн. Харахад солонгос хүмүүсээс ялгарахааргүй царайтай болохоор хүмүүс солонгос гэж андуурах нь элбэг. Анх танилцаад ярихад их зантай мэт боловч хүүхэд зангаа гээгээгүй гэдгийг нь илтгэх томоогүй ааш нь хааяа хааяа цухалзана. Аав ээж нь энд ажиллаж амьдардаг болохоор монгол руу тэмүүлээд байх хүсэл тун бага. Харин Оюунаа их сургуулиа дөнгөж төгсөөд байхад нь монголоос солонгос руу гаргах гучин мянган хүний шуурганд дайрагдан ирээд ажилласнаас хойш аль хэдийн 3 жил болчихжээ. Ажлыг хэцүү бэрх гэж голж шилж байсан тохиолдол Оюунаад нэгээхэн ч үгүй. Хаа ч очсон хэн хүнтэй дуу шуутай инээж хөөрч явдаг нүдэнд дулаахан бондгор бор бүсгүй. Хоёр жилийн турш хайрлаж харамлаж байсан хархүү нь нэг л өдөр эхнэртэй гэдгээ хэлээд монгол яваад өгснөөс хойш сэтгэлээр унан уруу царайлан явах болсныг нь хамт ажилладаг эгч нь л ойлгож зовлонг нь хуваалцдаг байлаа. Гэнэн цайлган занг нь мэдэх болохоор өөрийн дүүгээс ялгалгүй хайрлан зөвлөж өгдөг эгч нь дүүгээ найр тавин танилцуулсан нь Зоригоо байсан юм.

Залуус өдөр шөнөгүй мэсэнжэрдэж утсаар ярьж зурвас шидэлцсээр нэг өдөр уулзлаа. Хэн хэнээ өмнө нь камэраар харчихсан байсан болохоор тэдэнд бишүүрхэж хэн нэгнээсээ ичээд байх зүйл байсангүй. Хэзээ язааны уулзаагүй удсан хоёр хос уулзаж байгаа аятай эрхлэн уулзаад амттай нэгэн шөнийг хамт өнгөрүүлснээс хойш өдийг хүрчихээд байгаа нь энэ.

Ууганаа хүний нутагт ирээд 7 жил болсон болохоор харь орны жаргал зовлон гээд яаж амьдрах ухаанаа олчихсон бүсгүй байлаа. Үеийн нэгэн залуутай дэр нэгтгэсэн нь монголд эхнэр хүүхэдтэй ч солонгост ирээд удсан болохоор эхнэрээ гэхээсээ илүү үр хүүхдээ гэсэн холбоо л тэдний хооронд үлджээ. Нэг хүүхдээ ч болтугай өөр дээрээ татаж сайн боловсрол эзэмшүүлье гэж Ууганаатай зөвшилцөөд Цацралыг авчирч сургуульд оруулсан юм.

Үргэлжлэл бий

БЭХЭРЭ "Ээдрээ"

2009-12-13T09:26:00.001-08:00

Хачин санаа гэнэн хүсээл

Хааяа намайг илүү уяраана... гээд шингэн хоолойгоор эвлэгхэн уянгалуулах бүсгүйн нүдэнд нулимс цийлэгнээд юу юугүй унахад бэлэн болчихсон харагдана. Хүмүүсийн нүд хариулж нулимсаа алчууранд хальт шингээгээд микрофонооо өөр нэгэнд шилжүүлэв. Ариун цэврийн өрөө орж хүйтэн усаар нүүрээ шавшаад том толь руу хартал гуниг сүүмэлзэх хөөрхөн нүд өмнөөс нь цоо ширтэхийг хармагц дахиад л нулимс нь цийлэгнээд ирэв. Сэтгэлээ тайтгаруулна гэж хэдэн найзаа уруу татан караокэд ирсэн ч шар айрагны халуун гунигт дууны үгс сэтгэлийн гунигт нэрмээс болж нулимсаа барьж ядсан нь энэ. Найзууддаа сэтгэлээ онгойтол ярьчихмаар байдаг гэтэл дараа нь Зоригоог хэн ч хүндлэхээ больчихно шүү дээ гэсэн бодол тээг болоод байлаа.

Өчигдөр оройхон л хайрттайгаа юу ч бодолгүй аз жаргалтай байсансан. Дуртай тоглоомдоо ухаангүй байгаа ханьдаа хоолыг нь дөхүүлж духан дээр нь урамшуулан үнсэж, сонирхон үздэг олон ангит нь эхэлчихсэн байсанд орондоо тухтайхан байрлал олоод тааваараа хэвтэж байтал тэр гайт дуудлага ирсэн. Зоригоо саад болон дуугарах утсаа дургүй аваад байна уу? Яасан гэж уцаарлангуй дуугарах нь аль нэг найз нь болох нь илт.

-Гэртээ л байхгүй юу. Өөр хаана байдын.

-Хажууд байна. Тэгвэл утсаа барьж бай. Одоохон гээд яах ийхийн зуургүй гараад явчихсан Зоригоог Оюунаа гайхан харсаар хоцорлоо. Бараг 20иод минут хэн нэгэнтэй утсаар ярьж байгаад орж ирсэн Зоригоогийн царай хүн аймаар. Хувхай цайгаад ямар нэг юмнаас айсан, удахгүй ирэх гайг түрүүлж харсан юм шиг харагдах тэр утсаа ширээн дээр чимээтэй тавихад салганасан гараас нь бараг сул мултраад ойччихсон гэхэд хилсдэхгүй байлаа.

Сандарсан Оюунаа -Хайраа яасан бэ? Гэрийнхэн чинь зүгээр үү? Юу болсон яасан ийсэн гэсээр очиход Зоригоо юу ч хэлэхгүй түүнийг тэврэхэд бүх бие нь чичирч байлаа. -Хоёулаа цэцэрлэг оръё гэж түүнийх гэхийн аргагүй цахиртсан сөөнгө хоолойгоор хэлээд түрүүлэн гарч алхав. Оюунаа хайрдаа юу тохиолдсныг мэдэхгүй ч хайрыг нь шалгах хүнд сорилт ирж байгаа бүсгүйн совингоор ухааран юу гэж хэлэх бол доо гэхээс яс нь хавталзан хоцорчихгүйхэн хойноос нь гүйх шахуу явна.

Цэцэрлэгт очоод Оюунаа юу ч болоогүй мэт царайлах гэж хоёр савлуурын нэг дээр суусан хайрыгаа аргадан миний хайр яасын бэ? Ярь л даа гээд аргадангуй дуугарлаа. Зоригоо өмнө нь өвдөглөн суугаад -Хайраа надад бусад хүмүүсийн юу гэж ярих яах нь ерөөсөө сонин биш байна. Би чамайгаа алдчих вий л гэхээс үнэхээр их айж байна. Чи намайг юу ч болж байсан орхихгүй хамтдаа байх уу гээд өрөвдмөөр аргагүй асуухад Оюунаа -Яалаа гэж орхихын бэ. Чи юу яриад байгаан? Алив юу болсын ярь л даа гэж шавдуулав.

-Цацрал жирэмсэн болсон гэнээ гэсэн үгс Оюунаад бүх юмны учгийг тайлаад өгчихөв. -Чиний хүүхэд үү? гэж асуугаад хариултыг нь мэдэж байсан болохоор гомдлын нулимс хичнээн хориод ч нэмэргүй урсан мэлмэрлээ.

Үргэлжлэл бий...

БЭХЭРЭ "Одоо алга"

2009-12-13T09:19:00.000-08:00

Байгаагүй өдрүүдэд чинь гунигаар гоёж

Байсан өдрүүдэд чинь ганцаардлаар дулаацдаг байж дээ би

Гэсгээж амжаагүй зүрхний чинь мөс хайлж эхлэснийг мэдэлгүй

Гэрэлт орчлонгоос уйдаж шувуун төрлийг олохоор одсоон, одоо алга

БЭХЭРЭ "Уучлаарай..."

2009-12-06T21:18:00.000-08:00

Энхрий эмзэг хайрын цэцгээ
Энэ гараараа тасдаж аваад
Эгц хадан халил руу шидчихлээ
Буруутгаж өөрийгөө зэмлэсэндээ хайрт минь
Болчимгүй зан гаргаж хүслээ хориогүйдээ амраг минь
Балгахан дарсанд самуураад чинийх биш болчихсондоо хонгор минь
Ариухан гэгээхэн хайрыг чинь
Аминчлаад гамнаж чадаагүйдээ
Андгай болгож өгсөн хайрын цэцгэндээ
Авралгүй гэж би өөрөө цаазын зарлиг уншлаа